
 |
A N'I CRÈD BRISA TÂNT A LA MÔRT
Caro Maurizio Costanzo Show,
par furtuna, a dëgh me, ch'a j so ènca me. Chi ch'a so me? Ah, žà, me a so sèmpar cl'êtra fàza dla stësa persòna ch'la t'scrèv tòti al lètri ch'al pê inteligènti e fôrsi al l'sarà ènca. Par furtuna ch'a j so me, parchè se me a n'i fos, e' vurè dì fôrsi ch'a so mört, e quèst u m'pê d'avé capì ch'l'era e' sugh dal lètri d'prèma.
Bëla fôrza, a dëgh me, scrìvar tot chi quël s'la môrt, che tânt i n'pò brisa èsar cuntrulê. Va bè che ogni tânt a so inteligènt (cioè e' sarè cl'êtar ch'a divid cun lò e' corp sicòm ch'a sèm la stësa persòna parchè a avèm una chêrta d'identitê sóla), mo ogni tânt a m'n'aprufèt. U n'è brisa giost che chi ch'l'è inteligènt e' s'aprufèta ad chi ch'u l'è d'mènch. Quèst aquè, che purtròp a so un pô ènca me, e' s'divèrt a fê paura a tòti al persòn timorêdi cuntèndi in tot chi môd che pu a la fin i dev murì par fôrza e dl'intìr.
Mo a e' savèmi bèle ch'l'è pusèbil che a la fin u s'mör. Cun che dirèt ch'e' s'l'arcôrda a tradimènt, quând nó magari a stasèmi pinsènd a quèlch bëla burdëla che magari fôrsi la j stà e la s'la dasèva, e invezi ad gòdas stu bël pinsir adës u s'tòca preocupês che chissà quând pu a murirèm ad sicur e dl'intìr?
Par furtuna ch'a j so però me, ch'ènca me a so parlê ad stu quël uficialmènt urìbil (la môrt), sénza par quèst fê paura a tot acsè sadicamènt. Acsè adës a t'mând sta lètra s'la môrt, par fêm perdunê ch'a n'so sèmpar acsè sàv cumè adës che par furtuna a n'so inteligènt, o almânch a sper ad n'èsal parchè ön acsè in famèja e' basta e l'avânza (sôratot se la mi famèja l'è fata da me sól, cumè ch'i m'à garantì a l'anàgrafe, ènca par fin ad tas).
Tânt par cminzê, smitèmla ad dì ch'a murèm tot e d'aquè e d'alà. U j è dal persòn ch'al n'è mai môrti. Me, par esèmpi a n'l'ò mai fat. U m'l'à spieghê Gigi Picetti, ch'l'è una persòna inteligènta cumè quèl alè ch'a so me quând ch'a l'so, mo piò umân, sôratot in quèl ch'e' riguêrda al cös dl'ànum. A j ò paura ch'a n'cnusì brisa che Gigi Picetti e u m'dispìs. Mo quèst l'è un êtar discórs e alóra a n'e' faz.
Me alóra che quël alè ad murì a n'i pèins gnânca d'avél mai fat - ch'u n'sia mai! E gnânca vó, a so cunvèint, a l'avì mai fat. Me a n'cnòs pröpi niseun ch'u l'àbia fat. Tot quì ch'u m'è parsù ch'i l'àbia fat pu i à smès ad fês vdé in gir e alóra a n'i cnòs piò. Che quël alè ad murì e' dev pröpi purtê sfiga, o fôrsi l'è sól un sistéma che la zènta la dröva par n'fês piò vdé da me e par smètar ad cnòsum.
Mo fôrsi ènca stu fat che la môrt la pôrta sfiga l'è tot una superstizion. Ènca me, quând ch'a s'era piò znin e sénza esperiènza, i m'dšèva ch'a purtêva sfiga, fôrsi parchè a n's'era sèmpar acsè pront a dì al cös ch'a duvèva dì int i mumént giost e a la zènta u j piasèva crèdar ch'a s'era scèm dl'intìr e niseun e' s'adêva che d'là da me u j era dentr ad me ènca cl'êtar inteligènt che difati adës e' t'scrèv tòti al lètri interesânti ch't'é bèle let fôra che quèla mêligna s'la môrt ch'la m'dà fastidi ènca a me.
Scùšum s'a faz al frêš acsè lònghi. U n'è brisa parchè a so inteligènt, anzi, mo parchè a m'smengh ad finìli (al frêš), e quând finalmènt a m'decid ad mètii un pont e a m'adëgh ch'al è acsè lònghi a n'i pèins gnânca ad scurtêli che pu u m'tòca butê vi quèl ch'a j ò scrèt cun tânta fadìga e che cun un pô ad fadìga a su vôlta chiunque e' pò lèžar benésum l'istës. A dirè alóra ch'l'è una discriminazion dì che la môrt la pôrta sfiga, ènca par via dla mi esperiènza persunêla (cun la discriminazion e la sfiga, brisa cun la môrt).
L'è che pröpi a n'riès a imaginêm cs'ch'l'è, e alóra cumè ch'a faz a avén paura, s'a n'so gnânca cs'ch'l'è? A n'cnòs niseun ch'e' sia mört, a n'so mai mört, e parchè a duvrè preocupêm? E pu e' riva quèl alè ch'a sarè me inteligènt e e' vèn a zarchê ad cunvìnzum che stu quël dla môrt l'è un mi prubléma.
A j ò bèle vèst di cadàvar ad persòn ch'a cnusèva, mo i n'm'à brisa fregh! L'era ovvio ch'i n'era lòr (quì ch'a cnusèva). Difati, quì ch'a cnusèva i era ad sicur viv, a pudrè giurêl, intânt che chi cadàvar i era mört. U j era una smujânza vaga, e alóra? Mia parchè ön e' smôja a un êtar pu l'è automaticamènt cl'êtar dabòn! Tânt par cminzê, i cadàvar che i m'vléva cunvènzar ch'a cnusèva, i n'aveva niseuna dagl'espresiòn di mi cnusènt. Azidènt! Dišìm s'l'è pôch! E pu me a sarò scèm, mo brisa imbecìl. Me a amèt che quì i era probabilmènt i cadàvar ad persòn ch'a cnusèva, mo a n'amèt brisa ch'a cnusèva chi cadàvar! Me chi cadàvar pröpi a n'i cnusèva! A n'i aveva mai vèst. A i cnusèva quând ch'i era al persòn ch'a cnusèva, mo brisa quând ch'i n'era piò al persòn ch'a cnusèva par èsar invezi i cadàvar ch'a n'cnusèva!
A j ò ènca fat dal prôv. U j era e' cadàvar ad Toni, par esèmpi. Me a cnusèva Toni. Tot al vôlt ch'a j dšèva "Ohi Toni!" lò u m'arspundèva "Cazzo t'vu?". E alóra a j ò fat la prôva e a j ò dét a e' cadàvar ad Toni "Ohi Toni!", e lò u n'm'à brisa arspòst "Cazzo t'vu?". U n'era Toni. A in so sicur. Toni u m'avrè arspòst "Cazzo t'vu?". U n'aveva gnânca l'espresiòn strafuttènta ad Toni. A j ò dê un pizgòt e u n'à reagì. Toni u m'avrè dê sóbit un cazòt. Nö, nö, tot quì ch'i vléva cunvìnzum che che cadàvar l'era Toni a i ò mandê a quèl pajìs. Quèl l'era probabilmènt e' cadàvar ad Toni, mo lò u n'gn'era. Alóra i m'à dét che s'alè u j era e' su cadàvar, e' vleva dì che Toni l'era mört. Eh nö, a j ò dét me. Aquè u j è e' cadàvar ad Toni, l'è vèra, mo Toni u n'gn'è. Cumè ch'a fasì a savé cs'u j è suzèst? I m'à dét che sicòm ch'l'è mört a n'e' vdarò piò. Chi ch'e' sa? a j ò arspòst me. Me a cnòs Toni, mo s'a n'e' vèd piò, prèma o dop a n'e' cnòs piò, ènca parchè se magari e' turnès fura fra vint'èn a n'e' ricnòs piò ad sicur, dimustrènd che s'a n'e' vèd pu a smèt ad cnòsal. Me a cnòs Toni viv, fintânt ch'a e' vèd, mo a n'cnòs Toni mört, ènca s'i à pruvê a presentêm e' su cadàvar.
Dasìm alóra ascólt a me. Sta stôria che tot i mör l'è ènca vëra mo u m'pê terorìsum. A n'so mai mört. A n'cnòs niseun mört. I cadàvar i n'è ad sicur viv, alóra parchè fê finta ch'i è? N'dasì brisa ascólt a i sapintòn ch'i v'spiéga cs'u v'suzedrè a vó quând ch'a sì mört.
Roberto Quaglia
L'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tota intìra o in pêrt, la pò ësar lèta, scarghêda int e' computer, stampêda e cupiêda sènza lèmit, sôl par ûs persunêl. Tot i tèst e al ilustraziôn i è pruprietà ad Roberto Quaglia e i n' pò ësar druvê tot intìr o in pêrt sènza autorizaziôn. E' prugèt gràfic e i cumpunént gràfic ad sti pàgin i è pruprietà riservêda ad Roberto Quaglia. L'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tota intìra o in pêrt, la n' pò ësar mesa in vèndita a niseun tìtul sènza autorizaziôn prèma.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|