
 |
NO BI CREO MANCU TANTU A SA MORTE
Caru Maurizio Costanzo Show,
pro fortuna, naro deo, chi bi so fintzas deo. Chie so deo? Ah, giai, deo so semper cuss'àtera cara de sa matessi persone chi ti iscriet totu sas lìteras chi parent intelligentes e forsis lu ant a èssere fintzas. Pro fortuna chi bi so deo, proite si deo no bi fia, cheriat forsis nàrrere chi so mortu, e custu mi paret de àere cumpresu fiat su suco de sas lìteras de prima.
Bella fortza, naro deo, iscrìere totu cussas cosas subra sa morte, chi tantu no podent èssere controlladas. Andat bene chi onni tantu so intelligente (est a nàrrere lu diat èssere cuss'àteru cun chie divido su corpus dadu chi semus sa matessi persone proite tenimus una carta de identidade ebbia), ma onni tantu mi nde profeto. No est giustu chi chie est intelligente si profetat de chie lu est de mancu. Custu inoghe, chi pro machìstia so unu pagu fintzas deo, si divertit a ispantare totu sas persones timoradas contàndelis in totu cussos modos chi poi a sa fine ant de morrer pro fortza e completamente.
Ma lu ischiamus giai chi est possìbile chi a sa fine si morit. Cun cale deretu issu nos lu arregordat a traimentu, cando nois forsis fìamus pensende a carchi bella piseddha chi forsis b'est e nos la daiat, e imbetzes de nos gosare custu bonu pensamentu immoe nos tocat a nos preocupare chi chissai cando poi amus a morrer de seguru e completamente?
Pro fortuna chi bi so però deo, chi fintzas deo isco faeddare de custa cosa ufitzialmente orrìbile (sa morte), sena pro custu ispantare a totus gasi sàdicamente. Gasi immoe ti mando custa lìtera subra sa morte, pro mi fàghere perdonare chi no so semper gasi sàviu comente immoe chi pro fortuna no so intelligente, o a su nessi ispero de no l'èssere proite unu gasi in famìlia bastat e avantzat (ispetzialmente si sa famìlia mia est cumposta dae deo isceti, comente m'ant garantidu a s'anàgrafe, fintzas a fines tributàrios).
Tantu pro incumintzare, acabèmusla de nàrrere chi morimus totus inoghe e incue. B'at persones chi no sunt mai mortas. Deo, pro esempru no l'apo mai fatu. M'at ispiegadu Gigi Picetti, chi est una persone intelligente comente cussu inie chi so deo cando lu so, ma prus umanu, suba de totu subra su chi riguardat sas cosas de s'ànimu. Tèngio timòria chi no connoschides cussu Gigi Picetti e mi displaghet. Ma custu est un'àteru discursu e tando no lu fatzo.
Deo tando cussa cosa inie de morrer no bi penso mancu de l'àere mai fata - bi mancaret! E mancu bois, so cumbintu, l'ais mai fatu. Deo no connosco pròpiu a nemos chi l'apat fatu. Totu cussos chi m'est pàrfidu chi l'apant fatu poi ant acabbadu de si fàghere bìdere in giru e tando no los connosco prus. Cussa cosa inie de morrer depet pròpiu batire mala sorte, o forsis est isceti unu sistema chi sa gente impreat pro no si fàghere prus bìdere dae mie e pro acabare de mi connòschere.
Ma forsis fintzas custu fatu chi sa morte batit mala sorte est tota una superstitzione. Fintzas deo, cando fia prus minoreddu e inespertu, mi naraiant chi batia mala sorte, forsis proite no fia semper gasi prontu a nàrrere sas cosas chi depia nàrrere in sos momentos giustos e a sa gente li praghiat crèdere chi fia completamente tontu e nemos s'acataiat chi in prus de mie b'aiat in intro de mie fintzas cuss'àteru intelligente chi difatis immoe ti iscriet totu sas lìteras interessantes chi as giai lèghidu francu cussa maligna subra sa morte chi dat fastìdiu fintzas a mie.
Iscùsami si fatzo sas frases gasi longas. No est proite so intelligente, antzis, ma proite mi ismèntigo de las acabare (sas frases), e cando finalmente mi detzido de bi pònnere unu puntu e m'acato chi sunt gasi longas no bi penso mancu de las acurtziare chi poi mi tocat a betare a foras carchi cosa chi apo iscritu cun tanta fatiga e chi cun unu pagu de fatiga a borta sua chie si siat podet beníssimu lèghere su matessi. Dia nàrrere tando chi est una discriminatzione nàrrere chi sa morte batit mala sorte, fintzas pro more de s'esperièntzia personale mia (cun sa discriminatzione e sa mala sorte, no cun sa morte).
Est chi pròpiu no resesso a m'immaginare ite est, e tando comente fatzo a nde àere timòria, si no isco mancu ite est? No connosco a nemos chi siat mortu, no so mai mortu, e proite mi dia preocupare? E poi arribat cussu inie chi diat èssere deo intelligente e mi benit a chircare de mi cumbìnchere chi custa cosa de sa morte est unu problema meu.
Apo giai bidu sos mortos de persones chi connoschia, ma no m'ant fregadu! Fiat òviu chi no fiant issos (cussos chi connoschia). Difatis, cussos chi connoschia fiant de seguru bivos, dia pòdere bi giurare, mentras cussos mortos fiant mortos. B'aiat una vaga assimìgia, e tando? Mica proite unu assimìgiat a un'àteru poi est automaticamente cuss'àteru a beru! Tantu pro incumintzare, sos mortos chi mi cheriant cumbìnchere chi deo connoschia, no teniant peruna de sas espressiones de sos connoschentes mios. Atzidente! Naràdemi si est pagu! E poi deo apo a èssere tontu, ma no imbetzìlle. Deo ammito chi cussos fiant probabilmente sos mortos de persones chi connoschia, ma no ammito chi connoschia cussos mortos! Deo cussos mortos pròpiu no los connoschia! No los aia mai bidos. Los connoschia cando fiant sas persones chi connoschia, ma no cando no fiant prus sas persones chi connoschia pro imbetzes èssere sos mortos chi no connoschia!
Apo fintzas fatu sas proas. B'aiat su mortu de Toni, pro esempru. Deo connoschia a Toni. Totu sas bortas chi li naraia "Uè Toni!" issu mi rispondiat "Ite cazzu cheres?". E tando apo fatu sa proa e apo naradu a su mortu de Toni "Uè Toni!", e issu no m'at rispostu "Ite cazzu cheres?". No fiat Toni. Nde so seguru. Toni m'aiat a àere rispostu "Ite cazzu cheres?". No teniat mancu s'espressione istrafotente de Toni. L'apo dadu unu pitzigheddu e no at reagidu. Toni m'aiat a àere dadu luego unu cazzotu. Nono, nono, totu cussos chi mi cheriant cumbìnchere chi cussu mortu fiat Toni los apo mandados a cussu paisu. Cussu fiat probabilmente su mortu de Toni, ma issu no b'aiat. Tando m'ant naradu chi si inie b'aiat su mortu suo, cheriat nàrrere chi Toni fiat mortu. Eh nono, l'apo naradu deo. Inoghe b'at su mortu de Toni, est beru, ma Toni no b'est. Comente faghides a ischire ite l'est sutzèdidu? M'ant naradu chi dadu chi est mortu no lu apo a bìdere prus. Chie l'ischit? apo rispostu deo. Deo connosco a Toni, ma si no lu bido prus, prima o poi no lu connosco prus, fintzas proite si forsis torrat a aparire tra bint'annos no lu reconnosco prus de seguru, dimustrende chi si no lu bido poi acabo de lu connòschere. Deo connosco a Toni bivu, finas a cando lu bido, ma no connosco a Toni mortu, fintzas si ant proadu a mi presentare su mortu suo.
Dade tando contu a mie. Custa istòria chi totus mòrent est fintzas vera ma mi paret terrorismu. No so mai mortu. No connosco perunu mortu. Sos mortos no sunt tzertu bivos, gasi proite fàghere finta chi lu sunt? No dedas contu a sos sabidones chi bos ispiegant ite diat sutzèdere a bois cando sezis mortos.
Roberto Quaglia
S'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", intrea o in parte, podet èssere lèghida, iscarrigada in su computer, imprentada e copiada chene lìmites, isceti pro impreu personale. Totu sos testos e sas illustratziones sunt propiedade de Roberto Quaglia e no podent èssere impreados intreos o in parte chene permissu. Su progetu gràficu e sos cumponentes gràficos de custas pàginas sunt propiedade riservada de Roberto Quaglia. S'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", intrea o in parte, no podet èssere posta in bèndida a perunu tìtulu chene permissu in antis.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|