
 |
FLUSSE DE COSCÈNZE
Caro Maurizio Costanzo Show,
sà cè jè u "stream of consciousness"? Jì nan u sàcce, pe u fatte triste ca le còse ca nan zàcce sò nfinitamènde cchiù assà de le còse ca sàcce. Ma canoscènne la lènga ingrèse e arrangiànne le pertùse cu la lògiche, m'u 'mmaggìne, e ce m'avèssa sbagghià vòle dìsce ca u sìgnefecàte ca stoche pe sprìmere l'agghie 'nvendàte jì, e quìste jè angòre megghie - da certe pùnde de viste - ca avèrle sapùte pe avèrle 'mbaràte.
Embè, tradùtte in italiàne, "stream of consciousness" vòle dìsce "flusse de coscènze", e jì capìsche ca cu quìste s'endènne l'àtte de se sprìmere cu la lènga - a vvòsce o pe scritte - cu libbertà totàle, cioè sènza progettà in nisciùna manère cudde ca se stà pe dìsce o pe scrìvere, lassànne sèmblicemènde ca tutte cudde de linguìstiche ca la coscènze fasce vène sùbbete ditte, in timbe reàle, sènza filtrà cu u giudìzie sù le paròle, le frase e le congètte. Ind'a quìste momènde nan me vènene 'mmènde le vandàgge particolàre ca da quèsta tècniche avèssere assùte, fore de ùne, ca tènghe pe 'mbortànde: la mènde, sènza na direziòne e nu fine, jè lìbbere de scì apprìsse a camìne mà esploràte, e fà nàscere congètte origenàle e 'nèdite, ca mà sarèbbere state ditte ce da u prengìpie s'avèsse sapùte cudde ca s'avèsse sciùte a dìsce. Ce nan me sbàgghie ha ausàte quèsta tècniche pure Joyce, ma jè facilìsseme ca jì me sbàgghie, pure conzideranne ca Joyce nan l'agghie mà lètte. (Ce agghie pruàte cu l'Ulisse, ma m'ha sùbbete passàte la gòle.) Da l'alda vànne manghe Joyce, cu la scùse de èssere muèrte prime ca jì nascèsse, m'ha mà lètte a mmè.
Ècche, mò stoche a ffà quacchecòse du gènere. Fine a mmò u descùrse jè abbastànze coerènde, o accussì me pàre, picchè ce nan me parèsse coerènde la spiegaziòne ca dèche de cudde ca stoche a ffà, accome putèsse condinuà a ffàrle?
«Nnànze a la tastière du computer mì, schiàcce le tàste sènza penzà, sperànne ca l'àtte stèsse de me sprìmere fasce nàscere nu sìgnefecàte ca vale la pène de èssere trasmèsse, picchè le paròle ca fazze da sùle tènene secùre nu sènze, e le frase ca le paròle ammucchiàte pe fforze fàcene tènene angòre cchiù sènze de le paròle.»
E pure ce cudde ca jì scrivèsse nan tenèsse nu sènze complète, putèsse sèmbe annasconnère quacche sìgnefecàte annascùse, scanosciùte pure a mmè ca u scrìve. Alla fine, ci mà rièsce a comunicà precìse precìse cudde ca tène ind'a la càpe? Nu scrittòre scrìve de na uagnèdde delizziòse, sènza se capìsce attaccàrce la fotografìe visto ca jèdde esìste sùle ind'a la mènde sò, e ogne lettòre s'immaggenerà cudde ca ce vène cchiù bbuène de 'mmaggenà; u cinèse s'immaggenerà na uagnèdde cinèse, u svedèse na biondòne àlde nu mètre e novànde, u beduìne na bbèlla chiattòne cu le mènne gròsse, u pedòfele na menèdde de dèsce anne, u gerontòfele na vecchiarèdde viste a l'ospìzie, u necròfele cudde bbèlle cadàvere de fèmmene spiàte a l'obitòrie. E jè accussì pe ogne paròle: ogne paròle jè n'etichètte arrète a ccì ognùne ce s'immaggìne u condenùte ca vòle. Ce nan fòsse accussì u munne nan zarèbbe chiène de malindìse. Quanne dò crestiàne pàrlene, sùle na pàrte pìccele pìccele de le sìgnefecàte trasmèsse arrìve a destinaziòne. Ce stònne parlàte addò ogne paròle vène capìte màle. Abbàste a penzà a certe sciàrre ndrà 'nnamuràte, addò ogne tendatìve de spiegaziòne fasce l'effètte condràrie a cudde ca se vulève, e a la fine de la sciàrre le dò amànde nan zò cchiù 'nnamuràte. Po' stònne nu pìcche de timbe sènza parlà ndrà de lòre e tòrnene 'nnamuràte.
Gange descùrse. Jè nu pìcche de timbe ca ind'a le retrovìe de la mènde mè, mèndre scrivève cudde ca agghie scritte fine a mmò, me vène da penzà a n'arànge. Nò n'arànge qualùnque. Ma l'arànge ca agghie lètte ind'a nu libbre. Jère n'arànge perfètte, tònde, paradossalmènde quadràte. Nan facève nudde de speciàle. Venève sùle descrìtte, o megghie, venève nomenàte pe ddevagà, accome stoche a ffà jì mò. Jère nu scrittòre famòse, e jì nan u sò. Jère n'arànge normàle, eppùre se vète ca jère 'mbortànde, ce venève nomenàte ind'a nu libbre de nu scrittòre famòse, e dope, mò, repigghiàte pure da mmè, scrittòre tutt'alde ca famòse. L'arànge jè l'òrgane riproduttìve de nu cèrte tipe de àrvele. A prima viste, guardànne de stùerte quèsta facènne (qualùnque còse vòle dìsce guardà de stùerte), mangià arànge putèsse paré na pràtiche schefòse e oscène, accome mangià le ève de gallìne. Invèce jè probbie cudde ca le àrvele de arànge vònne. Pure le pìre, le prùne, le vìte e tutte le chiànde ca fàcene frutte nan vèdene l'ore ca quacchedùne s'u màngia. E picchè mà, se dummannerà quacchedùne? Sò tutte masochìste quèste chiànde? Nan zò né masochìste, né scème. Le chiànde ca fàcene frutte sò invèce diabolicamènde furbe. Te mèttene ddà u frutte lòre in bbèlla viste, sugòse, dolge e matùre, ma chiène de sìmende tòste, fastidiòse e 'ndigèste. Arrìve l'anemàle golòse, se màgne tutte u frutte sìmende combrèse, se ne vè a spàsse pe la campàgne granne, e prime o dope fasce na bbèlla cacchìne o na brutta caccòne (dipènne da quale anemàle), tutta chiène de le sìmende nan derìggiùte de le frutte mangiàte. Le sìmende spùndene ind'a la tèrre sotte a la càcche squagghiàte da le chiòve, e ècche ca chèdda chiànde s'ha riprodòtte, sènza fatìe, a granne distànze da u poste de l'esistènze fèrme sò. A quìste pùnde me vène nu dùbbie: quanda gròsse avèvene tenè la vòcche le anemàle ca, pe sse fà mangià da lòre, le mellùne s'honne evolùte accussì gruèsse e cu la scòrze accussì tòste? Jèrene fòrse... le dinosàure? Caro Maurizio Costanzo Show, la dumànne jè pe nudde, accome tutte le dumànne ca la resposte nan ne dà nu vandàgge dirètte. Se ne pòtene 'mmaggenà angòre cchiù pe nudde de quèste. Pe esèmbie: L'univèrse jè 'nfinìte? Cè jè l'Univèrse? Ma... esìste n'Univèrse, ddà de la recènde acquisiziòne umàne de la convinziòne ca n'Univèrse esìste, oldre u cìele nùestre, ddà addò alde ca migghiàre de pundìne lucènde nù nan vedìme?
Roberto Quaglia
L'òpere "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta sane o a pìezze, pòte èssere lètte, scarecàte sop'o computer, stambàte e copiàte senza lìmete, sule pe ùse personàle. Tutte le tèste e le illustraziòne sò proprietà de Roberto Quaglia e nan ze pònne ausà sane o a pìezze senza permèsse. U progètte gràfeche e le pìezze gràfece de quìste pàggene sò proprietà riservàte de Roberto Quaglia. L'òpere "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta sane o a pìezze, nan pòte èssere mettùte in vèndete a nisciùne tìtue senza permèsse de prime.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|