
 |
FLUSSU DE CUSCIENZA
Caru Maurizio Costanzo Show,
sai chi cosa è u "stream of consciousness"? Iu un u sacciu, ppe u tristu fattu chi i cose chi un sacciu su' infinitamente cchiù assai de i cose chi sacciu. Ma canuscennu a lingua ingrisi e tappannu i buchi ccu a logica, mu immaginu, e si m'avissa de sbagliare vò dicere chi u significatu chi sto ppe esprimere l'avrò 'nventatu iu, e chistu è ancora megliu - de certi punti de vista - chi de l'avìre saputu ppe l'avìre 'mparatu.
Beh, tradutto 'n italianu, "stream of consciousness" vò dicere "flussu de cuscienza", e iu capisciu chi ccu chistu s'intende l'attu de s'esprimere ccu a lingua - a vuce o ppe scrittu - ccu libertà totale, cioè senza progettare 'n nullu modu chiru chi si sta ppe dicere o ppe scrivere, lassannu sulu chi tuttu chiru chi de linguisticu a cuscienza genera vene subitu espressu, 'n tiempu reale, senza filtrare ccu u giudiziu propriu i parole, i frasi e i cuncetti. 'N chistu mumentu un mi venanu 'n menta i vantaggi particulari chi nescissaru de chista tecnica, fora de unu, chi pensu chi è notevule: a menta, senza na direzione e nu fine, è libera de seguire itinerari mai esplorati, e generare cuncetti originali e inediti, chi mai fussaru stati espressi si de l'inizio si fussa saputu chiru chi si avissa jutu a dicere. Si un mi sbagliu ha usatu chista tecnica puru Joyce, ma è facilissimu chi iu mi sbagliu, puru cunsiderannu chi Joyce un l'aju mai lettu. (Ci aju pruvatu ccu l'Ulisse, ma m'è subitu passata a gulìa.) De l'atra parte mancu Joyce, ccu a scusa de essere mortu prima chi iu nascissa, ha mai lettu a mia.
Eccu, mo sto facennu quarchi cosa du genere. Finu a mo u discursu è abbastanza coerente, o accussì mi pare, pecchì si un mi parissa coerente a spiegazione chi dugnu de chiru chi sto facennu, cumu putissa cuntinuare a lu fare?
«Davanti a tastiera du computer mie, ammuttu i tasti senza riflettere, sperannu chi l'attu stessu de m'esprimere genera nu significatu chi vale a pena de essere trasmessu, pecchì i parole chi fazzu automaticamente tenanu de sicuru nu sensu, e i frasi chi i parole ammucchiate inevitabilmente fannu tenanu ancora cchiù sensu de i parole.»
E puru si chiru chi scrivu un tenissa nu sensu cumpletu, putissa sempre ammucciare quarchi significatu nascostu, scanusciutu puru a mia chi u scrivu. Alla fine, chine mai riesce a cumunicare precisamente chiru chi tene 'n menta? Nu scritture scrive de na guagliuna deliziosa, senza s'intenne attaccarci a fotografia datu chi illa esiste sulu intra a menta sua, e ogni letture s'immaginerà chiru chi ci vene megliu de immaginare; u cinese s'immaginerà na guagliuna cinese, u svedese na biondona àuta nu metru e novanta, u beduinu na bella grassona ccu tante minne, u pedofilu na guagliuncedda de dece anni, u gerontofilu na vecchiarella vista all'ospiziu, u necrofilu chiru bellu cadavere de fimmina sbirciatu all'obitoriu. E è accussì ppe ogni parola: ogni parola è n'etichetta arretu cui ognunu s'immagina u cuntenutu chi vò. Si un fussa accussì u munnu un fussa chinu de malintesi. Quannu dui esseri umani parlanu, sulu na parte minima de i significati trasmessi arriva a destinazione. Ci su' cunversazioni aduve ogni parola è capita male. Basta pensare a certi discussioni tra innamurati, aduve ogni tentativu de spiegazione fa l'effettu cuntrariu de chiru desideratu, e a fine da discussione i dui amanti un su' cchiù innamurati. Pue stannu nu pocu de tiempu senza si parlare e tornanu innamurati.
Cangiu discursu. È nu pocu de tiempu chi intra i retrovie da menta mia, mentre scrivìa chiru chi aju scrittu finu a mo, mi vene de pensare a n'arancia. No n'arancia qualunque. Ma l'arancia chi aju lettu intra nu libru. Era n'arancia perfetta, tunna, paradossalmente quadrata. Un facìa nente de speciale. Venìa sulu descritta, o megliu, venìa citata ppe divagare, cumu sto facennu iu mo. Era nu scritture famusu, e iu un u sugnu. Era n'arancia normale, eppuru evidentemente 'mportante, si venìa citata intra nu libru de nu scritture famusu, e doppu, mo, ripigliata puru de mia, scritture tutt'atru chi famusu. L'arancia è l'organu riproduttivu de nu certu tipu de arburi. A prima vista, guardannu de sbiecu chista faccenna (qualunque cosa vò dicere guardare de sbiecu), mangiare arance putissa parire na pratica schifusa e oscena, cumu mangiare l'ova de gallina. 'Nveci è propriu chiru chi l'aranci (l'arburi) vuonnu. Puru i peri, i pruni, i viti e tutti i vegetali chi fannu frutti un vidanu l'ura chi quarcunu ci i mangia. E pecchì mai, si dumannerà quarcunu? Su' tutti masochisti chisti vegetali? Un su' né masochisti, né fessi. I vegetali chi fannu frutti su' 'nveci diabolicamente furbi. Ti mintanu llà u fruttu de iddi bellu a vista, succusu, duce e maturu, ma chinu de simienti duri, fastidiusi e indigesti. Arriva l'animale lìccu, si mangia tuttu u fruttu simienti cumpresi, si nne va a spassu ppe a campagna larga, e prima o pue fa na bella cacchina o na brutta caccona (dipende de quale animale), tutta china de simienti un digeriti de i frutti mangiati. I simienti spuntanu intra a terra sutta a cacca squagliata de i chiove, e eccu chi chira pianta s'è riprodotta, senza fatiga, a granne distanza du situ da immota esistenza sua. A chistu puntu mi vene nu dubbiu: quantu avìanu de avìre grossa a vucca l'animali ppe chi i miluni si su' evoluti accussì grossi e ccu a scorza accussì dura ppe si fare mangiare de iddi? Si trattava forse... de i dinosauri? Caru Maurizio Costanzo Show, a dumanna è gratuita, cumu tutti i dumanne chi a risposta un ni duna nu vantaggiu direttu. Si nne pònnu immaginare de ancora cchiù gratuite de chista. Ppe esempiu: L'universu è infinitu? Chi cosa è l'Universu? Ma... esiste n'Universu, aldilà da recente acquisizione umana da cunvinzione chi n'Universu esiste, oltre u cielu nostranu, llà aduve atru chi migliara de puntini luminusi nue un vidimu?
Roberto Quaglia
L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta o 'n parte, pò essere letta, scaricata supra u computer, stampata e copiata senza limiti, sulu ppe usu personale. Tutti i testi e i illustrazioni su' proprietà de Roberto Quaglia e un pònnu essere usati sani o 'n parte senza permissu. U progettu graficu e i componenti grafiche de chisti pàgine su' proprietà riservata de Roberto Quaglia. L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta o 'n parte, un pò essere misa 'n vinnita a nullu titulu senza permissu prima.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|