sum Paperino. Non est cognomen. Sum prorsus Paperino patruus Qui, Quo, Qua, nepos Paperone. Omnes scribunt ad Maurizio Costanzo Show et ergo decidi id facere etiam ego.
Non bene scio cur id faciam. Sed sciuntne cur id faciant omnes alii qui te submergunt epistulis? Nemo revera scit quicquam de me. Homines legunt comica et ergo ob hoc se sentiunt auctoratos credere se scire omnia de Paperino. Non, domini. Post scaenam, extra staticas paginas ubi exsisto pro puro delectamento magnorum et parvulorum, habeo vitam secretam, quae non est illa Paperinik. Est vita stercoris. Fortasse ob hoc decidi tibi scribere, care Maurizio Costanzo Show.
Sed fortasse aliquid intuetur etiam legendo comica quae sunt ministerium meum. Proverbiale malum omen meum, angustiae quas patruus Paperone cotidie mihi infligit, humiliationes passae opere dispettosorum et arrogantium nepotulorum meorum. Et deinde illa stronza Paperina quae mihi eam non dat et quae contra se montari facit - de eo certus sum - ab illo tumido imbecilli imbrillantinato Gastone!
Est Paperopoli quae malum omen fert. Totam pecuniam quae est sibi cepperunt patruus meus et Rockerduck. Care Maurizio Costanzo Show, debes omnino me invitare in transmissionem tuam. Hodie possibile est, scis? Etiamsi sum comicum vel pictura animata. Si Roger Rabbit potest interagere cum entibus humanis, tunc possum etiam ego. Magnam figuram facies, me invitando.
Vos numquam vidistis Paperina nudam. Ego ita. Ex foramine serae. Erat unicum systema. Etiam Qui, Quo et Qua eam viderunt. Etiam Pippo, per errorem (coglione qualis est conabatur re vera videre se ipsum nudum). Etiam Archimede Pitagorico, cum una ex damnatis inventionibus suis ad spectandum per muros. Mentula, eam viderunt nudam omnes praeter vos, qui eam vidistis solum in comicis, agere munus virginculae vanitosulae. Bene, nihil perdidistis. Paperina nuda peior est quam Jessica Rabbit vestita. Et hoc est oltraggium definitivum! Possum admittere quod strafiga sicut Jessica Rabbit mihi eam non det, sed Paperina... mentula, praeterea nuda practice identica est mihi ipsi. Si ei detrahis vestes non est quod supersint magnae differentiae. Est ille fiocchus rubeus quem illa sibi affixit in capite die et nocte qui nos distinguit. Ego absurdum pilleum meum nauticum interdum mihi detraho, etiamsi ita nudo calvitiem. Illa, fiocchum suum rubeum... numquam! Et deinde facit ova. Christe, facit saltem unum in die. Eam omnes vidimus ex foramine serae. Debuissemus id nobis imaginari, anates quales sumus, quod illa facit unum ovum post alterum. Est scena foeda. Vellem deinde scire ubi ea abscondat. Mea sententia finiunt omnia apud Nonna Papera quae ea facit evanescere in tortis suis quas deinde nos comedimus. Quae foeditas. Turpes historiae cannibalismi.
Mentula, sum prorsus infortunatus. Ignosce mihi si dico semper "mentula", sed in comicis id facere non possum et debeo me exonerare. Et deinde in usu est. Mentula, dicere mentula non significat mentulam sed omnes nihil aliud faciunt quam id dicere, et si id faciunt in televisione adhuc habentur ut personae cum testiculis.
Tibi promitto quod si me invitas non male loquar in transmissione tua. Vel id faciam, si tamen tu eris qui id mihi petet. Si pudet te id mihi dicere fac mihi gestus. Intellego celeriter, ego, extra comica. Praesertim res tam simplices.
Ignosce mihi si ita loquor, modo diverso quam intra comica ubi laboro. Homines exspectant semper easdem res a me, in omni contextu. Nemo se interessat personae vel anati quam ego me sentio esse. Omnes volunt semper me videre in persona quam didicerunt me esse. Mentula, omnibus volentibus me videre infortunatum, finio ut id sim revera etiam in vita privata. Rock Hudson erat persona virilis, sed re vera erat buliccio. (In dialecto Paperopolis buliccio significat cinaedum). Ego sum persona infortunata, sed re vera id sum adhuc magis.
Mentula, verum esse debet quod quicumque est prorsus id quod omnes putant et volunt ut ille vel illa sit. In vita privata mea res mihi vadunt adhuc peius quam in comicis. Habeo semper plurimos morbos, cum milibus symptomatum omnium diversorum, dum in comicis cum male me habeo habeo simpliciter thermometrum in ore. Exempli gratia habeo catarrhum. Sed non solum in bronchis. Etiam in oculis et sub axillis. Omnes vidistis, in comicis, quod ego non habeo dentes. Bene, ita prorsus est. Sed in comicis mihi comedo supersandwich qui non amplius finiunt... sed est tota fictio. Re vera, sine dentibus non possum masticare, et in vita reali me alo iusculis.
Ignosce mihi si epistula mea videtur paulum confusa. Sum leviter ebrius. Quid exspectabatis a nauta? Animadvertisse quod in comicis ambulo semper nudis pedibus? Bene, etiam in vita reali. Sed in comicis via non est constellata cicchis et stercoribus canis sicut in realitate ubi ego omni momento ea conculco.
Confiteor me me masturbari. Paratus sum id dicere etiam in transmissione, si servire potest ad augendam audientiam. Conatus sum etiam mihi facere fistulas cannabis, sive in realitate sive in comicis. Naturaliter laborabam in nigro, pro quodam Andrea Pazienza qui non erat comicum immortale et enim deinde mortuus est. Deinde desii. Quid servit sibi facere fistulas cum realitas iam per se omnino extra mentem est? Satis est aperire oculos et spectare. Et vos scitis oculos meos bene magnos esse. Mihi eos pingunt magnos et tales sunt etiam in realitate. Id quod non videtis in comicis sunt omnes illi mentulae culices qui mihi intra cadunt omnibus quinque minutis.
Scitis, habeo aliquam ideam de malo omine quod me persequitur in campo sentimentali: Quomodo mentulam facio ad osculandum aliquam cum rostro quod mihi reperio? Si deinde persona quam volo osculari habet rostrum etiam ipsa (vel etiam ipse), res fit terribiliter implicata. Quomodo se osculantur digne et cum regulamentari luxuria anas et anaticula cum rostro facto sicut meum? Cogitate bene de rostro meo. Id vidistis milies in comicis meis. Visum de profilo, ut ego me saepe specto in speculo, est indubitanter symbolum phallicum (Pico de Paperis consentiret mecum). Rostrum meum factum est ad penetrandum, de eo certus sum. Ne putetis me esse maniacum sexualem. Est ratiocinium generis geometrici. Rostrum meum est solidum affusolatum cum typica aerodynamicitate instrumenti penetrantis. Ne rideatis de me si non valeo me exprimere cum debita praecisione. Sum solum nauta infortunatus. Sed cum rostro penetrante. Non valebitis me convincere contrarii. Ergo, mentula, etiam Paperina id habet. Quomodo mentulam eam oscularer, etiamsi illa id mihi sineret facere?
Care Maurizio Costanzo Show, nolo decipere ullum ex fans personae quam interpreto in parvissimo schermo libelli comicorum qui inflat tabernas. Sed iam sum adultus a casino temporis et revendico ius veniendi etiam ego semel apud te ad faciendum scire etiam ego omnibus res meas. Pater meus Disney mortuus est a multo tempore. Mihi reliquit in hereditatem contractum ad vitam cum officina quae fert nomen eius. Eum habeo in culo. Ignosce mihi si ita loquor, sed ficcate vobis bene in caput quod sum nauta, nauta infortunatus, et etiam frustratus in munere suo nautae quia numquam inveni imbarcum qui esset unus. Portus Paperopolis est in manu communistarum, qui eum fallere fecerunt. Disney erat sadicus. Mihi omnes disgratiae, patruo Paperone omnis pecunia, et communistis portus Paperopolis. Disney erat sadicus.
Habeo tres nepotulos qui mihi semper frangunt testiculos cum manuali iuvenum marmotarum. Habeo omnia incommoda habendi tres filios sine ne habuisse quidem commodum mihi fecisse unum coitum qui esset unus. Disney erat sadicus.
Habeo machinam stercoris monolocam ad dimidium, qua ad circumferendum nepotamen ea debeo ponere in bauligerulo. Nemo ex sceneggiatoribus comicorum meorum vobis umquam dixit marcam. Bene, id credo, pudebat eos. Erat prototypus scartatus Trabant, auto-scatulae-anchoiarum quam nunc proiciunt etiam in ex Germania Orientali.
Bene, in summa, Maurizio Costanzo Show, invita me paulum apud te ut tibi narrem duo de patruo Paperone. Credisne eum se tenuisse extra Tangentopoli? Mentula, inter eum et Rockerduck...
Mihi expiravit recreatio. Non amplius possum tibi scribere. Cum laboro non amplius possum emittere verba quae non sint contenta in apparente nubecula alicuius comici.
Pro Iuppiter, non amplius sum ne certus quidem me esse revera Paperino. Etiam ita travestitus sentio semper magnum foetorem Roberto Quaglia.

Roberto Quaglia