
 |
STRIGÛN ANTIGH E STRIGÛN MUDERNI
Caro Maurizio Costanzo Show,
a m'dmând dal vôlt o piotòst int stu mumènt par la prèma vôlta se Te t'épa cuscinza. Quând ch'a dëgh "Te" a n'intènd naturalmènt Maurizio Costanzo, nè quèl ch'l'è incarichê ad lèžar tòti al cuscè dëti lètri a e' Maurizio Costanzo Show. A intènd pröpi Te, "Maurizio Costanzo Show", entitê ciêramènt astràta e pu, in sè, cuncretéssuma bèn, parchè pont ad riferimènt ad milión d'italiân e surgènt ad nutorietê par i sciùlt basê da l'atenzion Tóva. A m'dmând se Te t'épa cuscinza e la dmânda, s't'am parmèt, l'è dl'intìr lècita, parchè d'là d'ogni dóbi schètic Te ad-dës t si ôna dal divinitê piò cunsiderêdi dl'Italia d'incù.
U s'crèd incóra parècc in Dio, l'è vèra, mo sèmpar piò spës cun e' benefizi de' dóbi. Mai invezi a j ò vèst fin adës quelcadun dubitê dla tu esistènza Terena mo brisa par quèst mènch santa. Agl'epifanì muderni, cioè agl'aparizion, al è a culùr e da videoregistrê, al suzèd cun un sincronìsum perfèt sóra tot i teleschêrm, e cumè ogni esperiènza mìstica autèntica u s'al cunsìdera vëri d'là d'ogni dóbi imaginêri. Quânta difarènza cun al manifestazion piò clàssichi e antighi ugetivi ad Dio! Epùr, int êtar temp, al è stêdi credùdi vëri tânt quânt la televisiòn incù, no d'mènch. Incóra a e' prinzipi dl'Êra Muderna al pusesion diabòlichi al era un dêt d'fat ch'u n's'pudèva dubitê, e la zènta la j cardèva un fat vèr (cumè ch'la crèd vëra la televisiòn incù) a tal pont, da brušê al strìi sóra i ròg. Int i cunvént dal mòngh al imperversêva agl'èstasi mìstichi quêši quânt al pusesion diabòlichi, e j esorcìsum i era spetàcul pùblic d'tot i dè datònd a quì ch'la s'amuciêva la zènta, ch'la faseva e' tifo o par l'esorcesta o par l'indemuniêda, sicòm ch'u n'era incóra d'mòda e' campionêt de' balòn. Zért cunvént i prosperêva parfèna s'la vèndita di bigliét par vdé j esorcìsum. I n'era mai tânt, int e' stës temp, i cunvént ch'i pudèva vantê un bôn indemuniamènt, e acsè chi ch'u n'aveva i mèz e' s'mitèva in viàz da ogni pêrt de' pajìs par andês a gustê e' spetàcul de' pùblic esorcìsum ad quèlch mònga indemuniêda, opùr, s'a preferì dìl in êtra manìra, i andêva a vdé un esorcìsum in trasfërta. Zérti mòngh bèn brêvi int l'èsar pusedùdi da e' demòni al dvintêva dal vëri e pröpi star, un pô cumè Cicciolina & Company incù. A m'dmandarì: cumè ch'la pudèva una mònga èsar indemuniêda in manìra piò o mènch brêva? La pudèva, la pudèva. Ôltra a ufrì a al dêšin o centinêra ad spetadùr un campionêri vêri dal biastèm piò oscèni ad mòda, una bôna pusedùda, manuvrêda da i su demòni, la faseva a richièsta ènca dal piroèt cumplichêdi, salt murtêl e êtar nòmar ad varietê. E' repertòri clàssic e' cumprindèva naturalmènt sèmpar al cunvulsion cun la sciôma a la bòca, bèn ùtil par scansê d'arspòndar a al dmând trabochèt. I sìntom dla pusesion i cminzêva dal vôlt da par lòr, piò spës i era fat partì direttamènt da l'esorcesta ch'e' zirca ad snidê i demòni zèt.
Regesta de' esorcésum l'è difati l'esorcesta, che la su sola presenza la è spes bastânta par dê e' via a l'invasament.
Int ste sècul l'isterìa (una dal etichet ch'a s' druvèm par fês l'iluşiòn ad capì la natura giösta ad sti fenòmen) la n'è piò tânt d'möda. E' fa un'eceziòn lizìra, int i teleschérum itàlic, e' regn d'Ambra cun al su növ indimunièdi. E' dièval u n' gn'entra, l'isterìa un pô sè, amés che me e vujêtar a s'intindema la stessa cösa par isterìa.
Mo l'època dl'usesiòn de' dièval, di cunvent indimunié, dla caza al strìi, la n'è luntâna da nò cumè ch'u s' pis fê finta ch'la sia. Ste mond antìg mo nö tròp, ch'u s' pê incù acsè ignurânt e pr'e' piò acsè mat, sól pôchi generaziòn fa u n' pareva mat a chi ch'e' vivéva, a chi che, vivéndal alóra cumè una cösa nurmêla, adës u s' pê mat a nò lò stes. J'êtri matèri incù a l'è cardudi nurmêli, e al n'è manch pericolôsi o mortêli. Int e' medioevo una minurânza l'era lùcida e la cnuséva par mat quel che incù ènca a nò u s' pê mat. E ènca adës, int la mataria ch'la cmânda mis-cêda a la demenza, qualcadun e' ten la ment cêra e adës cumè alóra niseun u l'ascolta. Cumè tânt êtri int e' mond e piò ad tânt êtri in Europa, la sucietê itagliâna la fa vèdar, int e' su cumpurtament d'insèm, int e' su môd ad cuncepì tot, da la pulìtica a e' balòn, al stesi têri ch'al tribuléva i nòstar antenê mat e che nò a s' cumpiasem ad guardê cun l'òc da d'sôra d'una maturitê ch'a cardem d'avé. Al möd al cambia, mo al têri de' pinsir a l'è sèmpar cal stesi.
Ecco un bël pëz in s'ste argument scrët da ón di piò lùcid pensadur de' vintèsum sècul, Aldous Huxley, (tôlt da I diavoli di Loudun):
«...a vdem adës che tot i mêl dla religiòn i pò fiurì senza gnint ad fede int e' sovranaturêl, che di materialesta cunvint i è pront a adurê al su creaziòn fati mêl cumè s'al fos l'asolut, e che di umanesta ch'i s' dis acsè i perseguitarà i su avversêri cun tot e' zêl d'inquisidur dêdi a sterminê i fedél d'un Satana persunêl e trascendent. Schéma ad cumpurtament cumpâgn i vén prèma e i sopraviv a al credenz che, in ogni mument, u s' pê ch'al i mutiva. Pôchi persôn adës i crèd int e' dièval; mo una masa i à piasé ad cumpurtês cumè ch'i s' cumpurtéva i su antenê quând che e' spìrit malègn l'era una realtê ch'u n' s' putéva discutar cumè la su entitê cuntrêria. Par giustifichê la su cundota, lór i à trasfurmê al su teorì in dogma, i su regulament in prinzìpi esenziêl, i su cap pulìtic in dèi e tot quei ch'i n'era d'acòrd in demòni incarnê. Sta trasfurmaziòn idolàtrica de' relativ int l'asolut e de' fin tròp umân int e' divén, la i fa pusébil cuntintê al pasiòn piò basi cun la cusiénza pulida e int la certëza d'agì par e' Màsim Bén. E quând che al cunviziòn ch'al córr al ciapa, a la su vôlta, un'aparenza scemla, u s' n'inventarà una sèria nôva, in môd che la mataria ch'la n'à memoria la pòsa cuntinuê a vstì la su màscara tradiziunêla ad legalitê, d'idealésum e ad vera religiòn.»
Te, te ch't si drì a lèzar, t si pröpi sicur o sicura ad n'ësar ón ad quist, ad quist ch'i fa dvintê acsè squàllida la ment, che sinò la sarèb maraviòsa, de l'Èsar Umân? Smascra adës i tu dogma e dmândat: "I à sens?" Pensa a quei ch't'òdi, a i Catìv, e dmândat: "Parchè lór i è Catìv e me Bon/a?" S'u n' t ciapa gnânca un dubi, se la fede int i TU Valur l'è asolùta, t fé pêrt de l'umanitê ch'la fa schêiv. Mo n' t preocupê. T an t n'adarè mai. E quei cumè me i t starà sèmpar antipàtic, o pez.
Roberto Quaglia
L'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tota intìra o in pêrt, la pò ësar lèta, scarghêda int e' computer, stampêda e cupiêda sènza lèmit, sôl par ûs persunêl. Tot i tèst e al ilustraziôn i è pruprietà ad Roberto Quaglia e i n' pò ësar druvê tot intìr o in pêrt sènza autorizaziôn. E' prugèt gràfic e i cumpunént gràfic ad sti pàgin i è pruprietà riservêda ad Roberto Quaglia. L'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tota intìra o in pêrt, la n' pò ësar mesa in vèndita a niseun tìtul sènza autorizaziôn prèma.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|