
 |
MITTE CA LE MÌTE MATTE NAN ZÒ MUTE E IMMÒTE
Caro Maurizio Costanzo Show,
ùne de le mìte modèrne ca la Televisiòne ne pòrte jè l'umorìsme. N'alde de le mìte ca ne ngàlzene jè u parlà vorgàre. Mìte de mò ca stà a ssalì jè pure la farneticaziòne, sìmbele chiàre positìve (e in pàrte, se capìsce, contrastàte) de la nan-conformità. Picchè me revòlge a tte, Maurizio Costanzo Show, sìmbele ideàle de la Società Televisìve Italiàne, e revolgènneme a tte e pe mmèzze de te jì mò virtualmènde parle a tutta l'Itàlie, jè ùtele a mmè e o lettòre-utènde ca jì nan lasse da pàrte quìste trè mìte ca stònne a spundà, e quinde, cu coerènze, addùbbe, ogne tande, ind'a quèste o/e ind'a le lèttere ca hanna venì o ca sò passàte, la pròse mè de semantème modèrne e allègre, magàre sparànne fessarìe. In alde paròle, ca jì ficche ndrà le rìghe quacche elemènde de turpilòquie contenùte, intàrsie de delìrie a tème, quacche bbèlla fredùre e, cchiù de ràde, quacche battùte fine. Quinde, tande pe accumenzà, jè ore ca la fernèsche de parlà a mmòde stùerte, e ca le frase mìje addevèndene cchiù semblìce e chiàre, e pure le congètte cchiù chiàre, cchiù banàle, cchiù democràtiche, cchiù vecìne a la gènde. Picchè quèste lèttere mìje ca jì te manne, a la fine, addevendarànne fòrse nu libbre ca quacchedùne, lèggènne quèste rìghe, magàre ggià stà a lèggere dope ca s'u ha accattàte o s'u ha fatte mbrestà da n'amìche o l'ha avùte in regàle pe Natàle da la nònne attiràte da u tìtole ca fasce gola, nan vulèsse mà ca po' penzàssere ca vògghie fà l'intellettuàle accome le vàrie alberoni e ca u libbre jè na pàlle pazzèsche e ca in pràtiche l'agghie fottùte le sòlde du prìzze du libbre, picchè infàtte u libbre costàve nu sacche accome ormà tutte le libbre, e po' ind'o libbre, cioè qquà ddìnde (quanne quèsta lèttere sarà pàrte de nu libbre), nan ze capìsce na fàve de cudde ca dìche e jère megghie a nan accattàrle, quinde nan vulèsse mà ca a la fine se pàssene la paròle e u libbre nan z'u accàtte nisciùne. Ècche, jère megghie ce facève na frase cchiù corte, jè ca quanne accumènze a parlà me fazze portà da l'entusiàsme e sobbrattùtte da le paròle, nel sènze ca ne scrìve nu sacche tutte de fìle e a la fine me tròve cu frase accussì lònghe accome cudde de prime e cmungue pure quèste qquà nan pazzèsce.
Decève ca quèsta lèttere jè na lèttere, picchè infàtte jì mò stoche a scrìvere na lèttere e tènghe ggià prònde pure la bbuste, e però jè pure nu pìzze de nu libbre, picchè te giùre ca ne fazze nu libbre, e cci u tène ggià mmàne u sape. Certe vòlde dìche còse sèrie, picchè n'alde de le mìte pazzèsche ca ne ha 'mbaràte la Televisiòne jè ca jè imbortànde dìsce còse sèrie. Quìste mìte a nnù ng'u ha 'mbaràte la Televisiòne, ma se tràtte de nu mìte andichìssème. Quanne la Chièse tenève l'hobby de l'Inquisiziòne, avève portàte a l'estrème l'arte de pigghià tutte sul sèrie, e infàtte nan ze devertève nisciùne. Mò pe fortùne, cu l'aiùte de la Televisiòne, ce stà nu mìte pe ttutte le fatìe de le crestiàne ca te pù 'mmaggenà, accome pe esèmbie johnholmes, u porno attòre muèrte ca u tenève lunghe 35 cm, a ccì elioelestorietese ha dedecàte na canzòne. johnholmes jè nu mìte modèrne, mèndre la serietà jè nu mìte andìche cu u sapòre vère, accome la vecchiaromagna (nò, jère u montenegro). Quinde, pe nan èssere accusàte de discriminaziòne mitològgiche, sarò spìsse sèrie, ind'a quèste lèttere, e spìsse nan u sarò. Sarò spìsse spèsse (ca jè u condràrie de sottìle, accome u dott. Amato), cioè spèsse ind'o condenùte, e sarò spìsse sottìle (ma nò accome u dott. Amato), sottìle ind'o condenùte, qualùnque còse quèsta aggettivaziòne sènza capa pòte vulè dìsce, ind'a la mènde de cudde ca stà a lèggere.
Cudde ca avèsse esaminàte, prime de quèste, le dò lèttere de prime scritte da mmè - ca l'esaminatòre jè nu funzionàrie du Maurizio Costanzo Show, o ca jè invèce u lettòre du libbre de ccì quèsta lèttere fòsse pàrte - avrà secùre notàte grosse differènze de stìle e de tème ndrà le lèttere de prime e quèste. Avèsse pozzùte paré, lèggènne le prime dò, ca jì tenève in ànime de fà quacche sorte de sàgge sop'a le ruòle simbòliche fantomàtiche ca la Televisiòne tenèsse ind'o core de la società nòstre. Sbagghiàte. Nan zò abbastànze sàgge pe scrìvere nu sàgge vère, e o stèsse timbe sò abbastànze sàgge pe nan me mètte a scrìvere nu sàgge. Le stùdie mìje sò state tròppe scàrse pe damme le tìtole ca sarèbbe bbuène ca s'addubbàsse n'aspirànde saggìste, e quìste jì u sàcce bbuène, e quinde nan càteche ind'a la tràppele de vulè confezionà nu sàgge. Da l'alda vànne, e pure accussì, jì daddavère esìste, nò sùle picchè cogitoergosum, ma pure picchè l'anagràfe u certìfeche cu granne convinziòne, e cchiùnque, fine a quanne jì decèrè de èssere vìve, se pòte fà na bbèlla fìle a l'anagràfe pe controllà, truànnene la conférme. E po', ogne vòlde ca me guàrde o spècchie me revèteche, e ormà ce crède probbie ca cudde ddà sò jì, cioè quacchedùne ca esìste daddavère. Esistènne, pe ccàse m'ha capetàte de penzà, e l'invenziòne de le strumènde meccàniche de scrittùre (accome u computer) nan m'aiùtene a evità de mètte nìre sop'a ghiànghe u frutte du camìne du penzà mì. Ècche quinde quèste lèttere e - a n'alde livèlle - quìste libbre. Quèste sequènze de lèttere, paròle, frase, pàggene sèmblicemènde èscene da cudde granne casìne de protòne, neutròne e elettròne ca, mìse in òrdene a na cèrta manère, fàcene u cosiddètte "me", u cosiddètte Roberto Quaglia. Èscene da Roberto Quaglia dritte verse a tte, u totem, u Maurizio Costanzo Show, u fùlcre e u core de chèdde ca jì chiàme la Società Televisìve Italiàne. Tu crestiàne italiàne ca lìegge quèste rìghe e ind'a la mènde de ccì sònene, lassànne l'èche du sìgnefecàte lòre, sàcce ca nan zò state ndirizzàte da mmè a tte prime de tutte, ma o pùnde de riferimènde nùestre comùne ca nan ze pòte fà a mmène e ca nan ze pòte evità: u Maurizio Costanzo Show. Quanne a ffà da mmèzze ndrà le crestiàne jère la religgiòne, le congètte trasèvene megghie ind'a cudde ca sendève ce jèrene addubbàte cu rafforzatìve sàcre accome l'espressiòne "sediovuole", Ogge u rafforzatìve cchiù sàcre e quinde cchiù efficiènde jè nomenà u Maurizio Costanzo Show. Ca se l'addumànne, cchiùnque stà a lèggere quèste rìghe: le stèsse jìdde (o jèdde) a lèggere ce jì nan ge avèsse prime recitàte nnànze e a vvòsce àlde la parolìcchie màggiche "Maurizio Costanzo Show"?
Roberto Quaglia
L'òpere "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta sane o a pìezze, pòte èssere lètte, scarecàte sop'o computer, stambàte e copiàte senza lìmete, sule pe ùse personàle. Tutte le tèste e le illustraziòne sò proprietà de Roberto Quaglia e nan ze pònne ausà sane o a pìezze senza permèsse. U progètte gràfeche e le pìezze gràfece de quìste pàggene sò proprietà riservàte de Roberto Quaglia. L'òpere "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta sane o a pìezze, nan pòte èssere mettùte in vèndete a nisciùne tìtue senza permèsse de prime.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|