un dij mit modern che la Television an pòrta a l'é l'umorism. N'àutr dij mit ancalsant a l'é ël lengagi volgar. Recent mit montant a l'é ëdcò la farneticassion, evident sìmbol positiv (e an part, evidentement, contrastà) ëd la non-conformità. Dàit ch'i m'adresso a ti, Maurizio Costanzo Show, sìmbol ideal ëd la Società Televisiva Italian-a, e adressand-me a ti e a travers ëd ti mi adess virtualment i parlo a l'Italia tuta, a l'é ùtil a mi e al letor-utent ch'i prescinda nen da sti tre mit emergent, e donca coerentement ch'i ambelissa, ëd tant an tant, an costa o/e ant le lettere futuro o passà, mia pròsa ëd semantema modern e alégher, possibilment sproloquiand. An d'àutre paròle, ch'i fica tra le righe sporàdich element ëd contnù turpiloqui, intarsi ëd deliri a tema, quaich bela fròtola e, pì rarament, quaich fin-a batùa. Donca, tant për ancaminé, a l'é ora ch'i la chita ëd parlé an manera stòrta, e che mie frase a vento pì sempie e ciàire, e ëdcò ij concet pì ciàir, pì banaj, pì democràtich, pì davzin a la gent. Dàit che ste mie lettere ch'i të mando, a la fin, a vniran miraco un liber che quaidun, lesend ste righe, miraco a l'é già lesend dòp esselo catà o fàit prësté da n'amis o avèjlo arseivù an regal për Deuna da la mèra tirà dal tìtol tentant, i vorìa mai ch'peui a pensèisso ch'i veulo fé l'inteletual com ij vari alberoni e ch'ël liber a l'é na tirà da mat e ch'an pràtica i-j hai frodà ij dné dël près dël liber, përchè an efet ël liber a costava na fòlairà com ormai tùit ij liber, e peui drinta al liber, visadì sì drinta (quand sta lettera a sarà part d'un liber), as capiss nen na fàva ëd lòn ch'i diso e a l'era mej nen catelo, donca i vorìa mai ch'a la fin as passo la paròla e ël liber a lo cata gnun. Ecco, a l'era mej se i fasìa na frase pì curta, a l'é che quand i ancamin-o a parlé i-m lasso porté da l'entusiasm e dzurtut da le paròle, ant ël sens ch'i na scrivo na mucia tute an fila e a la fin i-m ritreuvo con dle frase parèj longhe com cola ëd prima e comsëssia ëdcò costa sì a schersa nen.
I disìa che sta lettera a l'é na lettera, përchè an efet mi i son adess drè a scrive na lettera e i l'hai già pronta ëdcò la busta, contut a l'é ëdcò un tòch d'un liber, përchè it giuro ch'i na farai un liber, e chi ch'a l'ha già an man a lo sa. Quaich vira i dirai dle ròbe serie, përchè n'àutr dij mit da mat ch'an l'ha mostrà la Television a l'é ch'a l'é important dì ròbe serie. Cost mit a nojàutri a nlo l'ha mostrà la Television, ma as trata d'un mit antichìssim. Quand la Gesia a l'avìa l'hobby ëd l'Inquisission, a l'avìa portà a l'estrem l'art ëd pijé tut al serio, e an efet as divertìa gnun. Adess për fortun-a, con l'agiut ëd la Television, a-i é un mit për tute le atività uman-e imaginàbij, com për esempi johnholmes, ël defont pòrno-ator ch'a lo l'avìa longh 35 cm, al qual elioelestorietese a l'ha dedicà na canson. johnholmes a l'é un mit modern, antramentre che la seriosità a l'é un mit antich dal savor ver, com la vecchiaromagna (nò, a l'era ël montenegro). Donca, për nen esse acusà ëd discriminassion mitològica, i sarai dëspess serio, an ste lettere, e dëspess i lo sarai nen. I sarai dëspess spess (ch'a l'é ël contrari ëd sotil, com ël dòt. Amato), visadì spess ant ij contnù, e i sarai dëspess sotil (ma nen com ël dòt. Amato), sotil ant ij contnù, qualsëssìa còsa sta inconsulta agetivassion a peula veulì dì, ant la ment ëd chi ch'a les.
Chi ch'a l'avèissa esaminà, prima ëd costa, le doe lettere ëdnans da mi redate - ch'a sia l'esaminator un fonsionari dël Maurizio Costanzo Show, ch'a sia chiel nopà ël letor dël liber ëd cui sta lettera a fussa part - a l'avrà sértament notà intense diferense stilìstiche e temàtiche tra le lettere ëdnans e costa. A podrìa esse smijà, lesend le prime doe, ch'i l'avèissa an ment ëd prodùe quaich sòrt ëd sagg an sij fantomàtich ròj simbòlich che la Television a rivestirìa an sen a nòstra società. Falà. I son nen assè savi për scrive un ver sagg, e parelament i son assè savi për nen buteme a scrive un sagg. Ij mè studi a son ëstàit tròp scars për deme ij tìtoj ëd cui a sarìa bin ch'as ambelissa n'aspirant saggista, e sòn mi i lo sai benissim, e donca i tombo nen ant la trapòla ëd veulì confessioné un sagg. D'àutra part, e nopà contut, mi i esisto dabon, nen mach përchè cogitoergosum, ma ëdcò përchè l'anàgrafe a lo certìfica con gran convinsion, e chionque, fin-a a quand mi i sostnirai d'esse viv, a peul fesse na bela coa a l'anàgrafe për controlé, trovand-ne conferma. An pì, minca vira ch'i-m vardo a lë specc i-m rivëddo, e ormai i-i chërdo pròpi che col lì i son mi, visadì quaidun ch'a esist dabon dabon. Esistend, incidentalment a m'é càpità ëd pensé, e l'invension dj'istrument mecànich ëd scritura (com ël computer) am giuto nen a evité ëd buté nèir an sël bianch ël frut ëd l'itinerari ëd mè pensé. Ecco donca ste lettere e - a n'àutr livel - cost liber. Ste sequense ëd lettere, paròle, frase, pàgine sempliciament a sórto da col gran barabin ëd proton, neutron e eletron che ordinà an na cèrta manera a formo ël così dit "me", ël così dit Roberto Quaglia. A sórto da Roberto Quaglia diretament anvers ëd ti, ël totem, ël Maurizio Costanzo Show, ël fulcr e cheur ëd cola ch'i ciamo la Società Televisiva Italian-a. Ti uman italian ch'it lese ste righe e ant cui ment a rëson-o, lassand la eco ëd sò significà, sàpie che nen a ti a son ëstàite da mi adressà an prima istansa, ma a nòst imprescindìbil, inevitàbil pont ëd riferiment comun: ël Maurizio Costanzo Show. Quand a medié la comunicassion tra j'òm a l'era la religion, ij concet a penetravo mej ant l'interlocutor s'ambelì con raforsativ sacr com l'espression "sediovuole", Ancheuj ël raforsativ pì sacr e donca pì efissient a l'é la mension dël Maurizio Costanzo Show. As ciama, chionque a sia lesend ste righe: a le sarìa chiel (o chila) lesend se mi i-j l'avèissa nen ëdnans recità dëdnans e a gran vos la parolin-a màgica "Maurizio Costanzo Show"?

Roberto Quaglia