‹ Πίναξ τοῦ ἱστοτόπου · Ἀρχὴ τοῦ μουσείου · κειμήλιον ἐπισκευασθέν
 
 
 

ὑπὸ
Roberto Quaglia
 
 
Il difficile ritorno del signor Sheckley

 
ItalianoItalianoDeutschDeutschEnglishEnglishEspanolEspanolFrancaisFrancaisLatinaLatinaPortuguesPortuguesEllinikaEllinikaHellenikeHellenikeRomanaRomanaRusskijRusskijZhongwenZhongwenNihongoNihongoTurkceTurkceArabeArabeFarsiFarsi
Τοῦτο τὸ θέρος τοῦ Robert Sheckley ἦν. Ὁ μέγας συγγραφεὺς εἰς Ἰταλίαν ἦλθε, διὰ τὴν πρόνοιαν καὶ σπουδὴν τοῦ Roberto Quaglia, ὃς αὐτὸν ἐκάλεσε, ἐθεράπευσε καὶ ὅλον μῆνα διά τε τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Εὐρώπης περιήγαγεν. Ὅσοι αὐτὸν ἰδεῖν ἔτυχον ἐνθουσιῶντες ἀπῆλθον — ἴδετε ἐν τῷδε τῷ τεύχει τὰ τοῦ Vittorio Curtoni σχόλια ἐν τῷ Memories of green καὶ τὰ τοῦ Roberto Genovesi ἐν τῷ Interazioni — καὶ ἔδοξεν ἡμῖν ταύτην τὴν τῆς πείρας ἱστορίαν ὑμῖν παραθεῖναι, ἰδιόρρυθμόν τινα (οὐ γὰρ ἄλλως εἶχεν, ὑπὸ τοῦ Quaglia γεγραμμένην) καὶ ὑπερβαλλόντως θελκτικήν (ὡσαύτως).


Ἄφιξις εἰς Ἰταλίαν

Ἡ εἰς Linate ἄφιξις
Μεδιόλανον Linate, ἡμέρᾳ Ἑρμοῦ, 21 Ἰουλίου 1999, ὥρᾳ 14:30. Ἔρχεται καὶ ἀπέρχεται πλῆθος ἀεροπλάνων, ἓν δὲ μόνον τὸ σπουδαῖον. Εἰς τὸν ἀερολιμένα τρεῖς ἤλθομεν: Max Morando, Daniele Vecchi καὶ ὁ ταῦτα γράφων. Περὶ τὴν πεντεκαιδεκάτην ὥραν καὶ πλέον, τὸ μόνον σπουδαῖον ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἀεροπλάνον ἔμελλεν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῖν παραδώσειν τὸν μόνον Robert Sheckley τοῦ ὑφ᾽ ἡμῶν γνωστοῦ κόσμου. Χαλεπὸν πιστεῦσαι, καίπερ μακρᾶς ἀπιθάνων γεγονότων ἀκολουθίας ταύτην τὴν δυνατότητα εὐλογημένως πιθανὴν ποιησάσης. Ἔτη ἐπὶ ἔτεσιν ἐπιστολῶν διὰ τοῦ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου, πρότεραι πεῖραι ὑπὸ τῆς Τύχης ἀμβλωθεῖσαι, καὶ τέλος θαυμαστή τις συμπτώσεων εὐμενῶν γεωμετρία. Καὶ οὕτω τὸ ἀπίθανον ἀναγκαῖον γίγνεται, καὶ ἡμεῖς ἐκεῖ, ἐν Linate, τῷ βελτίστῳ ἡμῶν πάθει σειόμενοι. Κατέρχεται τὸ ἀεροπλάνον ὃ προσδοκῶμεν. Παρασκευαζόμεθα πρὸς τὴν συνάντησιν καὶ μικρὸν ὕστερον ὁρῶμεν τοὺς ἐπιβάτας πρὸ ἡμῶν παρελαύνοντας. Τίς αὐτῶν ἔσται ὁ Sheckley; Οὐ σαφῶς ἴσμεν ὁποῖον πρόσωπον ἔχει. Ἐν τῇ μνήμῃ μόνον φωτογραφίας τινὸς πρὸ δεκαετιῶν μνεία. Ἆρ᾽ ἀρκέσει πρὸς τὸ ἀναγνωρίσαι αὐτόν; Πάντα τὰ παριόντα πρόσωπα προσεχόντως σκοποῦμεν. Καὶ τοῦτο ποιοῦντες βραδέως θύματα γιγνόμεθα αὐτῆς ἐκείνης τῆς Μεταφορικῆς Διαστροφῆς ἣν ὁ Sheckley ἐν ἑνὶ τῶν ἑαυτοῦ βιβλίων ἐξηῦρεν. Ἀρχόμεθα τὸν Sheckley ἐν παντὶ μονήρει ἀνθρώπῳ ἡλικίας τινὸς φαντάζεσθαι. Καὶ δὴ καὶ ἐνίοις ἑπόμεθα, πειρώμενοι ὀφθῆναι, ἐλπίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸν Sheckley μεταβαλεῖσθαι ὃν δηλονότι οὐκ εἰσίν. Παρέρχεται ὁ χρόνος καὶ ἤδη σχεδὸν πάντες οἱ ἐπιβάται μάτην τὸ ἡμέτερον κόσκινον διεληλύθασιν. Ἡ Μεταφορικὴ Διαστροφὴ πιέζει, καὶ γέρων τις Ἰάπων πρὸς ὀλίγας στιγμὰς δοκεῖ ἡμῖν ὁ Ἡμέτερος εἶναι δύνασθαι. Εἶτα οἱ ἐπιβάται ἐκλείπουσι, καὶ ὁ τοῦ Daniele χρόνος, ὃς εἰς τὸ γραφεῖον ἐπανιέναι δεῖ. Λειπόμεθα ὁ Max καὶ ἐγώ, καὶ μόνον ἔξεστιν ἡμῖν τὸ ἑπόμενον ἀεροπλάνον περιμένειν.
Τὸ σπουδαῖον ἀεροπλάνον τὸ τῆς 18:30 ὥρας ἀποβαίνει. Καὶ τέλος, ἐξαίφνης, ὁ Sheckley μεθ᾽ ἡμῶν ἐστιν. Βραχείας ἀναξυρίδας καὶ σανδάλια φορεῖ καὶ μόνον μέγαν πήραν φέρει, σακίδιον νωτοφόρον καὶ χλαμύδα κομψὴν ἣν ἐν τῇ χειρὶ κατέχει. Δι᾽ ὅλης τῆς ὁδοιπορίας, ἐν τῷ ἑπομένῳ μηνί, οὐδ᾽ ἅπαξ αὐτὴν ἐνδύσεται.
Δυοῖν ὥραιν ὕστερον ἐν Γενούῃ ἐσμέν, ἔνθα ὁ Sheckley ξενίζεται παρὰ τῷ Maurizio Frizziero (Popi τοῖς φίλοις), ἐν τῇ καλῇ αὐτοῦ οἰκίᾳ ἀντικρὺ τοῦ μικροῦ αἰγιαλοῦ τοῦ Boccadasse, ἴσως τοῦ πάντων ἐπαγωγοτάτου τῆς Γενούης μυχοῦ. Ἐκεῖ, πρὸ τραπέζης κωλῆς τε καὶ πέπονος μεστῆς, λαμπρὰν ἑσπέραν διάγομεν διαλεγόμενοι, μάλιστα περὶ τῆς τῶν ἡμῖν συμβαινόντων ἀπιθανότητος. Εὐθὺς αἰσθανόμεθα, ὁ Popi καὶ ἐγώ, ὅτι ὁ Sheckley ἐνθάδε οὐ πάρεστιν, οὐδ᾽ ἂν παρείη ποτέ. Μεθ᾽ ἡμῶν ἐνθάδε μόνος ὁ Robert ἐστί, καὶ ὁ Robert ἀληθής ἐστι καὶ ἔστιν ἐν σαρκὶ καὶ ὀστέοις καὶ πάρεστι μεθ᾽ ἡμῶν, ὁ δὲ Sheckley ἐν τοῖς ἡμετέροις ἐγκεφάλοις ὡς παράστασις ὑπάρχει. Παράστασις παραστάσεως, ὕστερον ἀκριβώσει ὁ Mario. Πάντως μῦθός τις, ἀρχέτυπον, ὄν τι ἀφῃρημένον ὃ αἱ ἡμέτεραι αἰσθήσεις οὐδέποτε γνῶναι δυνήσονται, τοσοῦτον αὐτὸ ἐν τῷ παρελθόντι ἐφαντασάμεθα. Ῥᾳστώνης δ᾽ ἕνεκα Sheckley αὐτὸν καλέσω ἐν τῷ λοιπῷ τῆσδε τῆς ἐμῆς διηγήσεως. Ἀλλ᾽ ἴστε ὅτι τῷ ὄντι περὶ τοῦ Robert νοήσω, ὅτι αὐτὸν ἔγνων.

 Ἡμέρᾳ Διός, 22 Ἰουλίου ἡμέρα ἐγκλιματισμοῦ ἐστιν. Καῦμα πολύ, καὶ ἔστι jet lag ὑπερβῆναι· ἔγνωμεν μὴ κάμνειν. Ὃ οὐ κωλύει ἡμᾶς λαμπρᾶς ἑσπέρας ἀπολαύειν ἐν τῷ τοῦ Enrico Reboscio καταγωγίῳ, ἑστιάτορος καὶ τοῦ Sheckley θαυμαστοῦ, ὃς πλατεῖαν ἡμῖν παρέχει ἐπισκόπησιν τῶν Λιγυστικῶν ὄψων.

 

Ἐν τῷ βιβλιοπωλείῳ Fahrenheit 451
Ἡμέρᾳ Ἀφροδίτης, 23 Ἰουλίου ἐν Πλακεντίᾳ ἐσμέν. Ἐπ᾽ ἄριστον ἡμᾶς ἐκάλεσεν Vittorio Curtoni, ἀνὴρ ἥδιστος, πέρα τῶν ἐν τῇ Ἰταλικῇ ἐπιστημονικῇ μυθοπλασίᾳ ἀξιωμάτων αὐτοῦ. Καὶ τὸ ἄριστον, ὑπὸ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Lucia ἐσκευασμένον, παντάπασι τῶν περιστάσεων ἄξιον. Μετὰ τὸ ἄριστον ὁ Sheckley μικρὸν ὕπνον ἐπὶ τῆς κλίνης ἑαυτῷ δίδωσιν. Ὕστερον ὁ Vittorio φήσει ὅτι πλάκα ἐπὶ τῆς κλίνης θεῖναι ἐβούλετο ἐγκεχαραγμένην: Ἐνθάδε ἐκάθευδεν ὁ Robert Sheckley. Ὃ ὕστερον ἡμᾶς ἄξει εἰς τὴν ἐπίνοιαν, εἰς ἑτέραν ὁδοιπορίαν, πλάκα παρασκευάσαι γεγραμμένην Ἐνθάδε νῦν πάρεστιν ὁ Robert Sheckley, ἵνα ἐν αὐτῷ τῷ χρόνῳ ἐπιδεικνύοιτο ὅπου ἂν καταλύωμεν. Τῆς δείλης ἡ ἀλήθεια ἐπιτείνεται. Εἰς τὴν τοῦ Curtoni οἰκίαν ὡς ἐπὶ προσκύνησιν ἐκ τῆς ἡμισείας Ἰταλίας ἥκουσιν οἱ τοῦ Sheckley θαυμασταί. Εἶτα πρὸς τὸ βιβλιοπωλεῖον Fahrenheit 451 πορευόμεθα, ἔνθα ὁ Ἡμέτερος ὑπὸ τηλεοράσεως ἐπιχωρίου ἐρωτᾶται. Ἔπειτα πάντες ἐν ἀρίστῳ τινὶ καπηλείῳ δειπνοῦμεν. Οἱ Μάρτυρες τοῦ Sheckley ἔτι μᾶλλον ηὐξήθησαν καὶ νῦν τετταράκοντα ἄνθρωποι μετ᾽ αὐτοῦ δειπνοῦσιν. Μετὰ τὸ δεῖπνον εἰς τὸ βιβλιοπωλεῖον ἐπανερχόμεθα πρὸς δημοσίαν τοῦ συγγραφέως παρουσίασιν. Περὶ ἑνδεκάτην νυκτὸς ὥραν τὴν ἐπάνοδον πρὸς Γενούαν ποιούμεθα. Ἡμέρα καλλίστη γέγονεν, ἀκριβέστερον καὶ ἐξ ἄλλης σκοπιᾶς ὑπὸ τοῦ Vittorio Curtoni ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ τοῦ Delos τεύχει διηγημένη. Ὁ Sheckley μάλα χαίρει. Καὶ ἐγώ. Καὶ ὁ Vittorio. Εἰ δέ τις δυσαρεστεῖ, δηλονότι κοσμίως ἐκποδὼν ἀπέστη.

 Ἡμέρᾳ Κρόνου, 24 Ἰουλίου, καὶ ἡμέρᾳ Ἡλίου, 25 Ἰουλίου ἡμέραι εἰσὶ σχετικῶς ἥσυχοι. Οὐ μέντοι διὰ τοῦτο ἧττον σημαντικαί. Τὰ Μεγάλα Πράγματα οὐκ ἀνάγκη μεγάλα πράγματα εἶναι. Περιερχόμεθά πως τὴν Γενούαν καὶ τὰ πέριξ μετὰ τοῦ Alessandro Testa καὶ ἄλλων φίλων, ἀλλὰ πάντες μᾶλλον τῶν ἃ λέγομεν ἢ τῶν ἃ πράττομεν φροντίζομεν. Ἡμέρᾳ Ἡλίου, ἐν τῇ τοῦ Popi οἰκίᾳ, τῆς κυανῆς θαλάττης ἐκ τῆς θυρίδος κοσμίως ἡμᾶς τῆς τοῦ κόσμου ὑπάρξεως ἀναμιμνῃσκούσης, καὶ τὸν Μέγαν Ἀγῶνα τῶν αὐτοκινήτων ἐν τῇ τηλεοράσει ἀμελῶς θεώμεθα, εἰδότες ὅτι ὑπόβαθρον ἓν ἴσον ἄλλῳ πρὸς τὰς ἡμετέρας διαλέξεις ἐστίν.

 

Ἡμέρᾳ Σελήνης, 26 Ἰουλίου περίπατον ποιούμεθα παρὰ τὴν ἀκτήν, μέχρι Camogli, καὶ τῷ πλοιαρίῳ καὶ ἐκδρομὴ εἰς San Fruttuoso di Camogli ἡμῖν ἐκφεύγει. Ὁ καιρὸς ἀεὶ καλός. Καὶ αἱ ἡμέτεραι λαλιαὶ ὡσαύτως. Φωτογραφίας ὑμῖν δεῖξαι δυνήσομαι αἳ ὑμᾶς πείσουσιν ὅτι ὁ καιρὸς καλός ἐστιν. Περὶ δὲ τῶν διαλέξεων, πιστεύειν μοι δεῖ τῷ λόγῳ. Ἀεὶ χαίρομεν.

 Ἡμέρᾳ Ἄρεως, 27 Ἰουλίου ἡμῖν αἱ Cinque Terre λαγχάνουσιν. Ὁ Sheckley καλῶς περὶ αὐτῶν ἀκηκόει, ὥστε ἔγνωμεν ἐπισκέψασθαι. Αὐτοκινήτῳ μέχρι Manarola πορευόμεθα. Πεζῇ δέ, τὴν περιβόητον Via dell'Amore ὑπὸ ἡλίῳ φλέγοντι διανύοντες, εἰς Riomaggiore ἀφικνούμεθα. Ἐντεῦθεν πλοιάριον ἡμᾶς εἰς Vernazza κομίζει, ὅθεν ἁμαξοστοιχία ἡμᾶς πρὸς τὸ ἡμέτερον αὐτοκίνητον ἐν Manarola ἀποκομίζει. Τὸ μὲν εἰπεῖν ὀλίγων ῥημάτων δεῖται· τὸ δὲ ποιῆσαι συχνοῦ χρόνου καὶ πόνου οὐκ ὀλίγου. Τῆς ὑπερβολῆς ἐρασταὶ ὄντες, ἐν τῇ ἐπανόδῳ καὶ χρόνον καὶ ῥώμην εὑρίσκομεν καὶ πρὸς ἐπίσκεψιν τοῦ Portofino. Τελευτώσης τῆς ἡμέρας ὁ Sheckley ἀπειρηκώς ἐστιν. Ἀλλ᾽ αἱ Cinque Terre ἄφωνον αὐτὸν κατέλιπον, οὐ μόνον διὰ τὸν κόπον.
Ἔγνωμεν ὅτι ἡ ἡμέρᾳ Ἑρμοῦ, 28 Ἰουλίου ἡμέρα παντελοῦς ἀναπαύσεως ἔσται. Ὕει, καὶ τῷ ὑετῷ ἡ θερμότης πίπτει, ἀνοχὴν ἡμῖν διδοῦσα καὶ βελτίονα ἀνάπαυσιν παρέχουσα. Ἡ ἡμέρα πάντως ἐμψυχοῦται ἐπισκέψει τοῦ Natalino Bruzzone, ὃς ἐν τῇ τοῦ Popi οἰκίᾳ λαμπρὰν διάλεξιν ποιεῖται εἰς τὴν τῆς παιδείας σελίδα τοῦ Secolo XIX.

 

Ἐν Mondadori: ἐξ ἀριστερᾶς εἰς δεξιὰν Lippi, Laura Serra, Sheckley, Festino, Alessandri, Quaglia
Ἡμέρᾳ Διός, 29 Ἰουλίου εἰς Μεδιόλανον πορευόμεθα. Πρῶτος σταθμός: Segrate, Mondadori. Ἡμᾶς δέχεται φιλοφρονέστατος ὁ Giuseppe Lippi, τῆς Urania ἐπιμελητής, καὶ θαυμάζοντες εὑρίσκομεν ὅτι οὐ μόνος ἐστίν· αὖθις συντυγχάνομεν τῷ Vittorio Curtoni, Laura Serra, Giuseppe Festino, Piergiorgio Nicolazzini, Ferruccio Alessandri, πᾶσιν ἤδη ἐν Πλακεντίᾳ παροῦσι, καὶ προσέτι Claudio Asciuti, Domenico Gallo καὶ ἄλλοις πλείοσιν. Ἐν τῷ τῆς Mondadori ἑστιατορίῳ δειπνοῦμεν, μεθ᾽ ὃ ὁ Sheckley ἡμῖν ἀφαρπάζεται πρὸς κύκλον ἐρωτήσεων καὶ ἐμπορικῶν διαλέξεων. Καρτερῶς πολὺν χρόνον ἐν οἰκίσκῳ τινὶ ἀκόσμῳ περιμένομεν. Καθ᾽ ἕνα πάντες ἀπέρχονται καὶ ἐγὼ σχεδὸν μόνος περιμένων εὑρίσκομαι. Τέλος οἱ ἀφανισθέντες αὖθις φαίνονται καὶ ἔξεστιν εἰς τὴν πόλιν ἰέναι. Τέρμα: ἡ Libreria del Giallo, ἐν τῇ via Peschiera 1. Τόπος ἄριστος, ὥστε καὶ τὴν διεύθυνσιν αὐτοῦ ἀναγράφω. Ἄλλοι θαυμασταὶ ἐκεῖ συρρέουσι καὶ εὐθὺς θόρυβος οὐκ ὀλίγος λαλιῶν, τῷ ἀφρώδει οἴνῳ ὃν οἱ δεσπόται παρέχουσι βρεχόμενος. Φαίνεται καὶ ὁ Claudio del Maso. Καὶ εὐθὺς νύξ ἐστι, τουτέστιν ὥρα δείπνου, μᾶλλον δὲ πίττης. Ἐπὶ τῷ καιρῷ φαίνεται καὶ ὁ Luca Masali. Μεγάλη κοινὴ πιττοφαγία ἄλλαις τισὶ λαλιαῖς ἠρτυμένη. Πάντες χαίρομεν, καὶ ὅστις μὴ χαίρει προσποιεῖται. Δυοῖν ὥραιν αὐτοκινήτῳ πρὸς Boccadasse ἐπάνοδος, καὶ αὕτη ἡ μακρὰ ἡμέρα κλείεται.

 Ἡμέρᾳ Ἀφροδίτης, 30 Ἰουλίου τὴν Γενούαν καὶ τὸ Boccadasse καταλείπομεν. Ὁ Sheckley ἐρωτᾷ με: Οὐκέτι δεῦρο ἐπάνιμεν; Ἀποκρίνομαι ἐγώ: Οὐκ ἐν ταύτῃ τῇ ὁδοιπορίᾳ. Πολὺν χρόνον μεμνήσομαι τῆς εὐθὺς λύπης ἣν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀνέλαβεν. Ἀποχαιρετῶν αὐτὸν ὁ Popi προσβλέπει, μειδιᾷ καὶ λέγει αὐτῷ: Οὐκ ἀνάγκη νῦν οὐδὲν λέγειν. Ὁ Sheckley μόλις ἐπινεύει καὶ μετ᾽ ἐμοῦ ἔρχεται. Ὁ Popi καὶ ὁ Robert πολλὰ ἤδη ἀλλήλοις εἰρήκεσαν ἐν ταῖς μακραῖς νυξὶ διαλεγόμενοι ἄλλων καθευδόντων. Εἰς τὸ αὐτοκίνητον ἀναβαίνομεν καὶ πρὸς Λοῦκαν ὁρμώμεθα, ὅπου ὥραις τισὶν ὕστερον ἀφικνούμεθα. Ἡμᾶς δέχεται Alessandro Fambrini, ὃς ποδηλάτῳ ἡμᾶς ἀναλαβεῖν ἔρχεται καὶ πρὸς τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν ἄγει, ἔνθα ξενισθησόμεθα. Ἥσυχος ἡ δείλη ἡ ἡμᾶς περιμένουσα. Οὐ πάνυ ἐπιθυμοῦμεν ποιεῖν ἃ οἱ περιηγηταὶ ποιοῦσιν ὅταν ποι ἀφίκωνται. Μικρὸν ἀναπαυόμεθα, ἀνέτως αὐτοκινήτῳ τὰ τῆς πόλεως τείχη περιερχόμεθα, εἰς τὸν σταθμὸν πορευόμεθα τὸν Stefano Carducci ἐκ Ταρουισίου ἥκοντα ἀναληψόμενοι. Καὶ νυκτὸς πάντες ἐν ἀρίστῳ καπηλείῳ ἐπὶ τοῦ λόφου δειπνοῦμεν.

 

Ἡμέρᾳ Κρόνου, 31 Ἰουλίου ἄρχεται περιόδῳ ἀνὰ τοὺς πέριξ λόφους, ἔνθα ἀπιθάνῳ τινὶ ὀρτυγοδρομίῳ προσπίπτομεν, τόπῳ σκυθρωπῷ οὗ φύσει ἀπέχεσθαι βούλομαι. Ἀλλάσσειν τὸν ἀέρα ἔγνωμεν καὶ εἰς Πίσας μεθιστάμεθα, ὅπου ἡμᾶς ἀναλαμβάνει Francesco Ghetti, ὃς περιηγητὴς ἡμῖν γίγνεται. Νυκτὸς αὐτοῦ ξένοι ἐπὶ δεῖπνον ἐσμέν, καὶ τὸ τῶν ὄψων πλῆθος καὶ ἡ ἀρετὴ τοσαύτη ὥστε παντάπασιν ἡμᾶς εἰς ἀπορίαν καθιστάναι (μάλιστα τὸν ταῦτα γράφοντα). Ἐν ὀλίγοις: πλείω τοῦ δέοντος φαγόντες καὶ πιόντες. Ἀλλὰ πῶς ἀντέχειν ἐξῆν; Ἁμῶς γέ πως τὴν οἴκαδε ὁδὸν αὖθις εὑρίσκομεν καὶ μακρὰν ὕπνου καὶ πέψεως νύκτα ὑπομένομεν.

 

Ἡμέρᾳ Ἡλίου, 1 Αὐγούστου ἡμέρα ἐστὶν ἥκιστα πρὸς τὴν λεωφόρον πρέπουσα. Ἀλλ᾽ ἡ τῶν ἐξόδων τῶν συνετῶν λογικὴ ἡμῖν βοηθεῖ. Ἐξ οὗ ἐν συνηθείᾳ γεγόνασιν αἱ ἐξόδων τῶν συνετῶν, αἱ πάλαι χείρισται ἡμέραι πρὸς τὸ ὁρμᾶσθαι βέλτισται γεγόνασιν, ἐπειδὴ οὐδεὶς οὕτως ἠλίθιός ἐστιν ὥστε ἐκείναις αὐταῖς ταῖς ἡμέραις ὁδοιπορεῖν. Οὐδεμίαν οὖν ἐν ταῖς λεωφόροις κίνησιν εὑρίσκομεν καὶ ἀπραγμόνως εἰς Ταρουίσιον πρῲ τῆς δείλης ἀφικνούμεθα. Καταλύομεν παρὰ τῷ Stefano Carducci. Ὥρας τινὰς ἀναπαυόμεθα, καὶ νυκτὸς ἀνὰ τὴν πόλιν περιερχόμεθα ἐν ἄλλῳ ἀρίστῳ καπηλείῳ δειπνήσοντες, ὅπου αἱ γενναῖαι ἡμῶν τῆς διαιτητικῆς νηστείας προθέσεις τὸ μυριοστὸν ναυαγοῦσιν.

 

Ἡμέρᾳ Σελήνης, 2 Αὐγούστου εἰς Ἐνετίαν πορευόμεθα. Καῦμα πολύ, ἥλιος πολύς, καὶ περιηγηταὶ ἔτι πλείους. Ὁ Sheckley εἴκοσι σχεδὸν ἔτη τὴν Ἐνετίαν οὐχ ἑωράκει. Ὁ τόπος αὐτὸν ἐμπνεῖ καὶ διὰ τοῦτο γράφειν ἄρχεται. Πανταχοῦ, δι᾽ ὅλης τῆς ἡμετέρας πλάνης, ὁ Sheckley οὐδεμίαν στιγμὴν τὸ ἑαυτοῦ τετράδιον καὶ τὸν φίλον κάλαμον Montblanc καταλείψει. Ἑκάστης ἡμέρας, πολλάκις τῆς ἡμέρας, ἑωράκαμεν καὶ ὀψόμεθα αὐτὸν τετράδιον καὶ κάλαμον ἐξαιροῦντα καὶ γράφειν ἀρχόμενον ἢ ἐπιμένοντα. Ἐν δὲ Ἐνετίᾳ ἰδία τις στιγμή. Ὁρῶμεν αὐτὸν σπουδαιότερον τοῦ εἰωθότος γράφοντα. Μετὰ πίτταν μετρίαν τὸ τοῦ Giampaolo Cossatoβιβλιοπωλεῖον ἐπισκεπτόμεθα. Μέσης δείλης ὥρα ἐστὶν εἰς Ταρουίσιον ἐπανελθεῖν πρὸς ὀλίγην μεσημβρινὴν ἀνάπαυσιν. Ηὕρομεν ὅτι τῷ Sheckley τὰ τῆς Ἐνετίας καθ᾽ ἕκαστα, ὥσπερ καὶ τὰ πάντων τῶν τόπων, οὐ πάνυ μέλει. Ὃ δὲ ζητεῖ ἐν τοῖς τόποις εἰς οὓς ἔρχεται ἡ ἀτμόσφαιρά ἐστιν ἣν μεταδιδόασιν. Ἡ ἀτμόσφαιρα τὸ ἄρρητον τῶν τόπων μέρος ἐστί, τὸ ἐπαγωγότατον τῶν περιεχόντων. Νυκτὸς προσγίγνεται ἡμῖν ὁ Daniele Vecchi μετὰ τῆς γυναικὸς Debora, καὶ πάντες ὁμοῦ λαμπρῶς ἐν τῇ τῶν Carducci οἰκίᾳ δειπνοῦμεν. Ὁ Stefano πλῆθος δίσκων βινυλίνων ἐκτίθησι μουσικὴν ἐχόντων ἣν ὁ Sheckley δεκαετίας οὐκ ἀκηκόει. Καὶ εὐθὺς πόθος τῶν παρελθόντων, ἤ τι τοῦ γένους τούτου τῶν παθῶν. Ἡ ἑσπέρα ἡδέως διάγεται καὶ τελευτᾷ.

 


Πράγα

Ἡμέρᾳ Ἄρεως, 3 Αὐγούστου πρῲ τῆς ἕω ἐκ Γενούης ἀφικνοῦνται Mario Quaglia, Ada Cortese καὶ Max Morando. Μετὰ τούτων ὁρμώμεθα καὶ τὴν Ἰταλίαν καταλείπομεν, τὸ τοῦ αὐτοκινήτου ῥύγχος πρὸς ἄρκτον τετραμμένον. Πέντε ἐσμὲν ἐν τῷ ἐμῷ αὐτοκινήτῳ, στενοχωρούμενοι (μάλιστα οἱ ὄπισθεν καθήμενοι, ἐπεὶ ὁ Max αὐτὸς καθ᾽ αὑτὸν ἑκατὸν εἴκοσι χιλιόγραμμα ἑαυτοῦ περιέχει), ἀλλ᾽ ἡ σκευοθήκη μεγάλη καὶ ἡ μηχανὴ τὸ ἑαυτῆς ἔργον ποιεῖ. Διὰ Tarvisio ἐξερχόμεθα καὶ πρὸς Salzburg πορευόμεθα, εἶτα δεξιᾷ πρὸς Linz τρεπόμεθα, ἔπειτα τὴν δημοσίαν ὁδὸν πρὸς ἄρκτον λαμβάνομεν καὶ εἰς τὴν Τσεχικὴν Δημοκρατίαν καταδυόμεθα. Εἰς Πράγαν περὶ ἐνάτην νυκτὸς ὥραν ἀφικνούμεθα μετὰ ἡμέραν ὁδοιπορίας, ἡλίου καὶ τοπίων ἡδίστων. Ἡμᾶς περιμένει Yaroslav Olsa Jr., νέος διπλωμάτης Τσεχικὸς καὶ εἷς τῶν τῆς ἐπιστημονικῆς μυθοπλασίας ἐμπειροτάτων τοῦ ἑαυτοῦ ἔθνους. Οὗτος ἡμᾶς εἰς Πράγαν ἐκάλεσε, καὶ οὗτος οἴκημα εὐμαρὲς ἡμῖν παρέχει ἐν ᾧ καταλύομεν. Ἔτι χρόνος καὶ ῥώμη ἐστὶ πρὸς δειπνάριον ἐν τῷ ἐγγυτάτῳ καπηλείῳ. Τοὺς ἄλλους οὐκ οἶδα, ἐγὼ δὲ κατατέτριμμαι. Πᾶσαν τὴν ἡμέραν ἡνιόχησα καὶ νὺξ βαθέος ὕπνου μάλα ἀσμένῳ μοι γίγνεται.

 

Sheckley καὶ Quaglia ἐν καφεπωλείῳ τῆς Πράγας
Ἡμέρᾳ Ἑρμοῦ, 4 Αὐγούστου Τί ποιεῖ τις τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ἐν Πράγᾳ; Περισκοπεῖ. Εἰς τὸν λαβύρινθον τοῦ παλαιοῦ ἄστεος ἔρχεται ὀψόμενος τὰ μνημόσυνα ἃ ἐν πᾶσι τοῖς τῶν περιηγητῶν τόποις τῆς οἰκουμένης πωλοῦνται, πειρᾶται ὀλίγον τι τῆς Πράγας διὰ τοῦ πυκνοῦ τῶν περιηγητῶν στρώματος κατιδεῖν, καὶ τοῦτο δὴ ποιοῦμεν. Ὥρας τινάς. Ἄλλοτε ἄλλῃ καθιζόμεθα καφὲν πιόμενοι ἢ τι τρώξοντες. Βορειότεροί ἐσμεν καὶ τέλος ἡ θερμότης ἀνεκτή. Καὶ ὁ καιρὸς πάντως καλός. Καὶ καίπερ τῶν περιηγητῶν ἡ Πράγα ἀτμόσφαιραν μοναδικὴν ἔχει. Τῆς δείλης εἴκοσι χιλιάδας λιρῶν εἰς ταξὶ δαπανῶμεν ὀκτακόσια μέτρα διανύσοντες μέχρι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔνθα ὁ Yaroslav Olsa ἡμᾶς περιμένει. Ἀμέμπτως ἐσταλμένος τῇ κομψῇ τοῦ διπλωμάτου στολῇ, ὁ Yaroslav ἡμᾶς δέχεται μετὰ θελκτικῆς τινος συναδέλφου σπανίας συνέσεως, Jana Pechova, ἣ τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας μεθ᾽ ἡμῶν μενεῖ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπὶ λόφου ἐστί, καὶ βραδὺς περίπατος πρὸς τὴν κοιλάδα τὰ τῶν περιηγητῶν χρέα τῇ δικαίᾳ ἡμῶν ῥᾳθυμίᾳ τελέως συναρμόζει. Καὶ γὰρ ὑπὸ τῷ λόφῳ ἐν τῇ ἐξωτικῇ τοῦ Yaroslav οἰκίᾳ εὑρισκόμεθα, μεστῇ ἔργων τέχνης Ἀφρικῆς καὶ μάλιστα βιβλίων ἐπιστημονικῆς μυθοπλασίας ἐκ πάσης τῆς οἰκουμένης. Οὐ λέγω δὲ τὴν οἰκουμένην ἣν ὑμεῖς ἴστε. Λέγω βιβλία ἐπιστημονικῆς μυθοπλασίας Βιρμανικά, Αἰθιοπικά, Κογκολικά, καὶ τὰ ἑξῆς. Κειμήλιον ἐπὶ κειμηλίῳ. Καὶ ἡμεῖς ἐπιπίνομεν. Ὥρα τοῦ προπόματος. Ὀλίγον ὕστερον τὸ ἄνθος τῆς Τσεχικῆς ἐπιστημονικῆς μυθοπλασίας ἡμᾶς περιμενεῖ ἐν ἑνὶ τῶν ἐκκριτοτάτων τοῦ ἄστεος ἑστιατορίων. Καὶ ἰδοὺ ἡμεῖς ἐκεῖ ὀλίγον ὕστερον, ἐν ἐκείνῳ τῷ κομψῷ τόπῳ οὗ τὴν θέσιν, οἴμοι, ἐπελαθόμην, περὶ μεγάλην τράπεζαν λύχνοις μόνον φωτιζομένην καθήμενοι, δεῖπνον Βοημικὸν προσδοκῶντες. Πρὸς Ἡμῖν, τῷ Yaroslav καὶ τῇ Jana πάρεισιν Ondrej Neff, γνωστὸς Τσεχικὸς συγγραφεύς, Ivo Zelezny, ἐκδότης SF, Ivan Adamovic, τοῦ περιοδικοῦ ἐπιμελητὴς Ikarie καὶ ἄλλοι πλείους. Τὰ μὲν ὄψα ἀγαθά, ἀλλὰ χρόνῳ ἐπελαθόμην ἂν αὐτῶν, τῶν περιεστηκότων ἐπαγωγοτέρων ὄντων. Πίνομεν δὲ καὶ πλεῖστον ἀγαθὸν οἶνον. Τελευτῶντος τοῦ δείπνου πάντες εἰς περιβόητόν τι ζυθοπωλεῖον ἐρχόμεθα ὅπου ἐνίοτε, ὡς δοκεῖ, ὁ πρόεδρος Havel αὐτὸς ὤφθη. Παρερχόμεθα ἐγγύτατα τῆς τῶν Ἰουδαίων συνοικίας, ἔνθα ἐν ἐκείνῃ τῇ στιγμῇ σκηνὴν ταινίας τινὸς ἐν παλαιῷ χρόνῳ διαδραματιζομένης λαμβάνουσιν. Πλῆθος Ναζιστῶν ὁρῶμεν, Ἰουδαίους συλλαμβάνοντας. Ὀλίγον ὕστερον ἐν τῷ ζυθοπωλείῳ ἐσμέν, ὅπου ἐγὼ προτίθεμαι μηδὲν πίνειν. Πλέον γὰρ ἂν εἴη τοῦ δέοντος. Ἡ δ᾽ ἐμὴ πρόθεσις οὐδ᾽ ὀλίγα δευτερόλεπτα ἀντέχει. Καὶ ζῦθος ἐπὶ ζύθῳ, τῷ ὄντι ἄριστος! Πάντες χαίρομεν. Μάλα χαίρομεν. Ὁδοιπορία χαρᾶς μεστή. Οὐ καθ᾽ ἡμέραν τοιοῦτον. Κακὸν δέ, ὅτι ὁσάκις χαίρει τις, ὅμως τέλος καθεύδειν ἀνάγκη. Καὶ τῇ ὑστεραίᾳ ἐξ ἀρχῆς πάλιν ἄρχεσθαι δεῖ.

 Ἡμέρᾳ Διός, 5 Αὐγούστου Ἐξ ἀρχῆς πάλιν ἀρχόμεθα εὐθὺς βιντεοκάμεραν κλαπῆναι ἐάσαντες. Οὐ πάνυ πρόσφορον πρὸς τὸ τὴν τῆς προτεραίας χαρὰν ἀνακτήσασθαι. Ἀνὰ τὸ μέσον τῆς Πράγας πλανώμεθα τὴν ἑπομένην σύνταξιν περιμένοντες. Τῆς δείλης οἱ θαυμασταὶ ἡμᾶς περιμένουσιν ἐν ἑνὶ τῶν κυριωτάτων τῆς ἐπιστημονικῆς μυθοπλασίας συλλόγων. Ἐκεῖ ἡ ὑποδοχὴ θερμοτάτη, ἀλλὰ μόνῳ τῷ Sheckley. Ὥρας τινὰς οὐδεὶς αἰσθάνεται ὅτι παρὰ τῷ Sheckley τρεῖς ἄλλοι ἄνθρωποι πάρεισι, καὶ οὐδεὶς ἡμᾶς ἀσπάζεται. Κατ᾽ ἐμὴν γνώμην, τοὺς τῆς προτεραίας νυκτὸς ἐπιφανεῖς προετίμων. Χρόνου δὲ διελθόντος οἱ Ἰταλοὶ περιττοὶ εἶναι δοκεῖν ἀρχόμεθα. Τί ἐκεῖ ποιοῦμεν; Μετά τινα χρόνον φαίνεταί τις ὃν γιγνώσκω καὶ τὰ πράγματα μικρὸν βελτίω γίγνεται. Ὁ Yaroslav προεῖπέ μοι, προειδοποιήσας περὶ τῆς ὀλίγης τῶν Τσέχων κοινωνικότητος. Ἀλλὰ δεῖ πειραθῆναι ἵνα πιστεύσῃς. Τὸ μόνον πάθος ἐστὶ θεωρεῖν τὴν ἔκστασιν μυστικὴν χαρίεντός τινος Ῥώσου θαυμαστοῦ πρὸ τοῦ Sheckley. Σπανίως τοσοῦτον πάθος ἐν ὀφθαλμοῖς ἀγνῶτος εἶδον. Καὶ ὀλίγη τις παθῶν ὤσμωσις τὸ ἀκόλουθον ἐπακολουθεῖ. Ταύτης οὖν τῆς δείλης εἰς τὸ ἔπειτα μόνον τοὺς τοῦ μειρακίου ὀφθαλμοὺς μεμνήσομαι. Καὶ γάρ, ἐπεὶ παρῆν, ὅλην τὴν σκηνὴν ἐβιντεογράφησα. Νυκτὸς μετὰ ὁμίλου θαυμαστῶν δειπνοῦμεν.

 


Οὑγγαρία

Ἡμέρᾳ Ἀφροδίτης, 6 Αὐγούστου On the road again. Πρὸς Βουδαπέστην ὁρμώμεθα, ἄνευ σπουδῆς, μέσης πρωΐας. Ἡ ὁδοιπορία μακροτέρα τοῦ δέοντος γίγνεται διὰ περιττὴν ἐκτροπὴν διὰ τῆς Αὐστρίας. Εἰς Βουδαπέστην περὶ ἑσπέραν ἀφικνούμεθα, καὶ εὐθὺς κατάλυμα εὑρίσκομεν. Ἀεὶ αὐτὸς ἡνιοχήσας, οὐκ ὀλίγον κέκμηκα. Τοῦτο δ᾽ οὐ κωλύει ἡμᾶς ἐν πλοίῳ ἐπὶ τοῦ Ἴστρου δειπνεῖν, ὅπου — οἴμοι — ὑπερβάλλομεν. Αἰτία τὰ λίαν ἀγαθὰ ὄψα.

 

Ἐν Βουδαπέστῃ
Ἡμέρᾳ Κρόνου, 7 Αὐγούστου Μετὰ τὸ ἀκράτισμα, καλὴ περίοδος ἀνὰ τὴν Βουδαπέστην, ἵνα μόνον γνώμην τινὰ λάβωμεν. Τῆς δείλης αὖθις ὁρμώμεθα, πρὸς εὖρον. Τῶν τελευταίων ὀγδοήκοντα χιλιομέτρων λεωφόρου ἀπολαύομεν. Ἔπειτα μόναι αἱ δημόσιαι ὁδοὶ ἔσονται. Καῦμα πλεῖστον, ἀλλ᾽ ἡ ψυκτικὴ μηχανὴ ἡμᾶς σῴζει. Παρερχόμεθα τὴν τελευταίαν Οὑγγρικὴν πόλιν, Szeged, καὶ τέλος εἰς τὰ τῆς Ῥουμανίας ὅρια ἀφικνούμεθα. Πάντα πεφραγμένα, καὶ πλέον ἢ ὥραν δεῖ πρὸς τὸ διελθεῖν. Ἑτέραν ὥραν τῷ λόγῳ ἀπόλλυμεν διὰ τὴν τῆς ὥρας ζώνης μεταβολήν. Ἤδη δείλη ὀψία ἐστὶν ὅτε τέλος ταχέως διαπερῶμεν τὰ ἔρημα πεδία τῆς Ῥουμανικῆς χώρας ἐν τῷ πρὸς ἀργέστην τῆς χώρας μέρει. Οὐ πολλοῦ χρόνου δεῖ πρὸς τὸ εἰς Τιμισοάραν, τὸ σήμερον ἡμῶν τέρμα, ἀφικέσθαι. Ἐν τῷ πανδοχείῳ Continental εὑρίσκομεν καὶ ἐπαινοῦμεν τὰ δωμάτια ἃ ἡμῖν προκατέσχον. Ὁ Sheckley κέκμηκε καὶ ἀπορεῖ. Φησὶν ὅτι ἡ Ἰταλία ἄλλο τι ἦν. Ἀλλ᾽ οὐ μέμφεται, οὐδ᾽ ἄχθεται ἐκεῖ ὤν. Ἤδη νύξ ἐστι, καὶ μόλις χρόνος ἐστὶ φαγεῖν τι ἐν τῷ τοῦ πανδοχείου ὑπαίθρῳ ἑστιατορίῳ, ὀρχηστρίδων τινῶν οὐ λίαν ἐνδεδυμένων παρ᾽ ἡμῖν θέαμα παρεχουσῶν πρὸς τὴν αὐθωρὸν τηλεόρασιν ἐπιχωρίου τινὸς σταθμοῦ. Πρὸ ἀγαθῶν ὄψων καὶ ἀγαθοῦ ζύθου, καὶ πρὸς τούτοις πλήθους οὐκ ὀλίγου ἀνειμένων ὀρχηστρίδων μικρὸν ἀπωτέρω, καὶ ἡ τοῦ Sheckley διάθεσις ταχέως ἀναλαμβάνεται. Ἐν ταῖς πολλαῖς ὥραις ἐν τῷ αὐτοκινήτῳ ταῖς τελευταίαις ἡμέραις συχνὰ ἔγραψε, καὶ τοῦτο ἀρκεῖ αὐτὸν ἀρέσκεσθαι. Τὸ καθήμενον γράφειν — φησί — τοῦτ᾽ ἐστὶν ὃ ἐξ ἀρχῆς ποιεῖν αὐτῷ προσήκει, ἐν δὲ τῷ αὐτοκινήτῳ μεθ᾽ ἡμῶν καὶ διαλέγεσθαι καὶ τὸ μεταβαλλόμενον τοπίον θεωρεῖν ἔξεστιν.

 


Ῥουμανία

Sheckley καὶ Cowie
Ἡμέρᾳ Ἡλίου, 8 Αὐγούστου Καῦμα πολὺ ἐν Τιμισοάρᾳ. Ἐν τῷ τοῦ πανδοχείου προδόμῳ εὑρίσκομεν τοὺς ἡμᾶς εἰς Ῥουμανίαν καλέσαντας. Jonathan Cowie, ἐπιστήμων Σκῶτος καὶ ἀνὴρ κομψὸς καὶ φίλτατος ἥδιστος, θερμῶς ἡμᾶς ἀσπάζεται. Οὗτος, μᾶλλον τῶν ἄλλων, τοῦ γεγονότος ἐν ᾧ μετέχειν ἤλθομεν διοργανωτής ἐστιν. Πολλοὶ δὲ εἰς τὸ Continental συνῆλθον ἡμᾶς ἀσπασόμενοι. Πάρεστιν Jim Walker, ὡς ὁ Jonathan ἐξ Ἀγγλίας ἥκων. Πάρεισιν οἱ Ῥουμάνοι Silviu Genescu, Antuza Genescu καὶ Dorin Davideanu. Μετὰ τὰς ἀναγκαίας φιλοφρονήσεις, ἐπίσκεψιν αἱρούμεθα τοῦ ἐπιχωρίου μουσείου τῶν ἀγροτικῶν οἰκιῶν, πάρκου ἐν ᾧ αἱ πάτριαι Ῥουμανικαὶ ἀγροικίαι ἀνῳκοδόμηνται. Οὐ τὸ τέλος τοῦ κόσμου, ἀλλὰ πάντως καινόν τι, καὶ πάντως περιπάτου ἀφορμή. Ἔστι τοιοῦτον μουσεῖον πολλῷ μεῖζον καὶ ἐπαγωγότερον ἐν Βουκουρεστίῳ, ἀλλ᾽ ἡμεῖς ἐν Τιμισοάρᾳ ἐσμέν. Ἣ πάντως ὅλως τόπος ἐπαγωγὸς καὶ ἡδύς. Τῆς δείλης ἡ τῆς συνόδου ἐγκαινίων τελετὴ γίγνεται. Ἐγὼ δὲ πᾶσαν τελετὴν παντὸς γένους μισῶ, ὥστε οὐ πειράσομαι ὑμᾶς πείθειν ὅτι χαρᾶς μοι πηγή ἐστιν. Εἰρήσθω ὅτι ἧττον τοῦ εἰωθότος ἀηδίζομαι. Ἴσως αἱ τοιαῦται τελεταὶ κακὸν ἀναγκαῖον. Νυκτὸς Ῥουμανιστὶ δειπνοῦμεν, ὡς εἰκός. Οὐ φαύλη ἡ ὀψοποιία, ἀλλ᾽ ὀλίγον ποικίλη, καὶ μετὰ δύο ἢ τρία δεῖπνα πάντα ἤδη γεγεύμεθα.

 

Sheckley καὶ Quaglia ὑπὸ χορηγοῦ προστατευόμενοι αὐτόγραφα ὑπογράφουσιν
Ἡμέρᾳ Σελήνης, 9 Αὐγούστου ἄγουσιν ἡμᾶς μουσεῖον ὀψομένους. Οὐ μουσειακοί ἐσμεν, οὔθ᾽ ὁ Sheckley οὔθ᾽ ὁ ταῦτα γράφων, ὥστε τάχιστα ἀποδιδράσκομεν, καὶ εἰς McDonald's καταφεύγομεν, τόπον ὃν οὐδέτερος ἡμῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ φοιτᾷ. Ἀλλ᾽ ἐνθάδε καῦμα μυρίων δαιμόνων, τὸ δὲ McDonald's ψυκτικὴν μηχανὴν ἔχει. Καὶ οὐκ ἀνάγκη φαγεῖν. Τούτου γὰρ ἕνεκα τὰ ποτὰ ἔστιν. Μετ᾽ ὀλίγον οἱ τηλεοράσεως πανεθνικῆς ἄνθρωποι ἡμᾶς ἐρωτήσοντες ἔρχονται. Τῆς δείλης, ὀλίγη τις ἀνοχὴ ἐν τῷ πανδοχείῳ. Τὸ πανδοχεῖον Continental μέγα καὶ φιλόξενον, δέκα που ὀρόφους ἔχον, ὧν εἷς ἐπαγωγός: ὁ δεύτερος. Ἡμέρᾳ ἐφ᾽ ἡμέρᾳ πάντες γιγνόμεθα αἰσθητικοὶ πρὸς ὃ καλεῖν ἠρξάμεθα τὸ Μυστήριον τοῦ Δευτέρου Ὀρόφου: ἑκάστῳ γὰρ ἡμῶν, ἀνιόντι καὶ κατιόντι τῷ ἀνελκυστῆρι, πολλάκις συμβαίνει μετὰ λαμπρῶν κορῶν εὑρίσκεσθαι ἃς ἐνδεδυμένας καλεῖν πλέον τοῦ δέοντός ἐστιν, αἳ πᾶσαι ἀεὶ εἰς τὸν ἀνελκυστῆρα ἐν τῷ δευτέρῳ ὀρόφῳ εἰσβαίνουσιν ἢ ἐκβαίνουσιν. Αἱ δὲ χαρίεσσαι αὗται ἔπειτα ἀφανίζονται οὐκ οἶδ᾽ ὅποι τῷ αὐτῷ τάχει ᾧ φαίνονται. Ἐξερευνήσεις ἀκριβεῖς τοῦ δευτέρου ὀρόφου οὐδὲν πρὸς τὸ μυστήριον λύειν ὠφελοῦσιν. Ἡμῖν δὲ μόναι αἱ ἡμέτεραι ὑποθέσεις λείπονται.

 

Αἱ τῆς Τιμισοάρας ἐφημερίδες τῆς ὑστεραίας
Ἡμέρᾳ Ἄρεως, 10 Αὐγούστου οὔπω καλῶς ἐγρήγορα ὅτε μετὰ τοῦ Sheckley, τοῦ Max, τοῦ Mario, τῆς Ada, τοῦ Jonathan καὶ πάντων τῶν ἄλλων εὑρίσκομαι ἐν τῷ βιβλιοπωλείῳ BIC-ALL πρὸς τὴν παρουσίασιν τῆς Ῥουμανικῆς ἐκδόσεως τοῦ τοῦ Sheckley βιβλίου Scambio Mentale (Transfer Mental) καὶ τοῦ ἐμοῦ Pane, burro e paradossina (Pâine, unt si paradoxina), ἀμφοτέρων ὑπὸ τῆς Nemira ἐκδοθέντων. Πάρεστι καὶ χορηγός τις, ὁ ζῦθος Kaiser, καὶ τῷ Sheckley καὶ ἐμοὶ χιτωνίσκους ἐρυθροὺς τὸ τοῦ ζύθου σῆμα φέροντας φορεῖν δεῖ, καὶ μάλιστα πλεῖστον ζῦθον πίνειν, ἄριστον ἄρτι ἐγρηγορόσιν. Πάρεστι καὶ ὁ τῆς Τιμισοάρας ὑποδήμαρχος, ὃς εἰς μακρὸν λόγον Ῥουμανιστὶ ὁρμᾶται. Ὅτε δ᾽ ἐμοὶ λέγειν προσήκει, χρόνον τινὰ εἰκῇ λέγω, ὥσπερ πάλαι ἤδη μοι συμβαίνει, εὖ εἰδὼς ὅτι ὅ τι ἂν λέγω πᾶς τις εὐθὺς ἐπιλήσεται, ἀλλὰ τοῦτο τὸ ἅπαξ σφάλλομαι. Ταῖς γὰρ ἑπομέναις ἡμέραις μετά τινος φόβου εὑρήσω τοὺς ἐμοὺς ἀσυναρτήτους λόγους πιστῶς ἀναγεγραμμένους ἐν πολλοῖς ἄρθροις πασῶν τῶν ἐπιχωρίων ἐφημερίδων, ὡς τῷ ὄντι τι σημαίνοντας. Ὁ δὲ Sheckley, πανουργότερος ὤν, σωφρονεστέραν ὁδὸν αἱρεῖται. Θεαταὶ σχετικῶς οὐκ ὀλίγοι, ἐπεὶ ταῖς προτέραις ἡμέραις αἱ ἐπιχώριοι ἐφημερίδες τὸ γεγονὸς ἐφύσησαν, καὶ εἰκόσιν ἐκ τῶν ἐμῶν ἐν τῷ Διαδικτύῳ τόπων ἐμοῦ ἀγνοοῦντος καταφερθείσαις τὰ ἄρθρα κοσμήσασαι. Ὁ τῆς Nemira τῆς ἐμπορίας ἡγεμών, Laurentiu Teohar, δηλονότι καλῶς εἰργάσατο. Μετὰ τοὺς λόγους, ἡ πάτριος πολιορκία ἕνεκα αὐτογράφου ἐπὶ τῶν βιβλίων ἀντιγράφων οὐδαμῶς ἡμᾶς λυπεῖ, καὶ τέλος καὶ αὕτη ἡ καλὴ στιγμὴ σβέννυται. Καὶ αἱ κοιναὶ ὧραι αὖθις ῥέουσιν ἐν τῷ φλογερῷ τῆς Τιμισοάρας καύματι, καὶ ἡμεῖς αὖθις ὀλίγα λεπτὰ εἰς McDonald's καταφεύγομεν. Πέμπτῃ ὥρᾳ τῆς δείλης ἀκροώμεθα διαλέξεως τοῦ Jonathan Cowie περὶ τῆς αὔριον ἐσομένης ἐκλείψεως.

 


Ἔκλειψις

Ὁ Sheckley τὴν ἔκλειψιν θεωρεῖ
Ἡμέρᾳ Ἑρμοῦ, 11 Αὐγούστου ἡ τῆς ὁλικῆς ἡλίου ἐκλείψεως ἡμέρα ἐστίν. Καὶ κάκιστα ἄρχεται. Ὁ οὐρανὸς ὅλος συννεφής ἐστι καὶ ὕει. Εἶτα παύεται ὕων, ἀλλ᾽ ὁ οὐρανὸς οὐ βελτίων γίγνεται. Τέλος ψῦχός ἐστιν. Ὁ Sheckley λέγει ὅτι ὀλίγη ψυχρότης ἡδίων αὐτῷ τῆς ἐκλείψεως. Ἐγὼ δ᾽ ὅμως γιγνώσκω μὴ λυπεῖσθαι. Πάντως γὰρ ἐπαγωγὸν ἔσται τὴν ἡμέραν νύκτα γιγνομένην ἰδεῖν. Ἐν τούτῳ ἡ μερικὴ ἔκλειψις ἄρχεται, ὥς γε τὸ ἡμέτερον πινάκιον λέγει. Ἡμεῖς δ᾽ οὐδὲν ὁρᾶν δυνάμεθα, πλὴν τῶν συνήθων. Πλὴν ὅτι αἱ νεφέλαι βραδέως λεπτύνονται, καὶ ἐξαίφνης τις ἴχνος ἡλίου ἐκ τοῦ ἀστάτου οὐρανοῦ διηθουμένου κατοπτεύει. Εὐθὺς μέγας δρόμος ἐπὶ τὰ τῆς ἐκλείψεως ὀφθαλμοσκέπια. Ὁ οὐρανὸς μικρὸν ἔτι ἀνοίγεται καὶ ἐνίοτε ὁ ἥλιος ὅλος ὀλίγα λεπτὰ φαίνεται. Καὶ οὕτως τὴν ἡμετέραν μερικὴν ἔκλειψιν ἐποιησάμεθα, ἀλλήλοις λέγομεν. Ἐγγίζομεν τῇ τῆς ὁλότητος στιγμῇ, καὶ ὁ οὐρανὸς ἀεὶ μᾶλλον ἀνοίγεται. Ἴσως εὐτυχήσομεν. Τὸ τοῦ καιροῦ ἄδηλον πάντα ἴσως πολλῷ συγκινητικώτερα ποιεῖ ἢ ἐν ἀρίσταις τοῦ ἀέρος περιστάσεσιν ἐγένετο ἄν. Ἐν τῷ ἡμετέρῳ πανδοχείῳ ἐσμὲν καὶ ἐπὶ τὸ δῶμα ἀναβαίνομεν. Ἐκεῖθεν πᾶσα ἡ πόλις καθορᾶται. Ἐνίοτε βραχὺς ὄμβρος πίπτει, ὡς δῆθεν ἡδονῆς ἕνεκα. Ἐπὶ τοῦ στέγους τηλεόρασις ἐπιχώριος τὸν Sheckley καὶ ἐμὲ αὐθωρὸν ἐρωτᾷ, καὶ προφάσει τῆς ἐκλείψεως τὰ ἡμέτερα βιβλία κηρύττομεν. Ὀλίγα ἤδη λεπτὰ λείπεται πρὸ τῆς μοιραίας στιγμῆς, καὶ ὁ οὐρανὸς αὖθις ἐλπίδας παρέχει. Δρόμος κάτω εἰς τὸ δωμάτιον, ἵνα ἐν τῇ τηλεοράσει τὴν τῆς ὁλικῆς ἐκλείψεως διὰ τῆς Εὐρώπης πορείαν παρακολουθήσωμεν. Τηλεόρασις δορυφορική, προγράμματα Βρεταννικά, Γαλλικά, Γερμανικά, ἃ ἐφεξῆς τὴν ἐρχομένην καὶ ἀπερχομένην ὁλικὴν ἔκλειψιν ἀναγράφει καὶ σχολιάζει. Παρ᾽ ἐλπίδα συγκινεῖ, καίπερ τῶν ληρημάτων ἃ οἱ διάφοροι ἀγγελιαφόροι λέγειν οὐ δύνανται φυλάξασθαι. Ὅτε ἡ ὁλικὴ ἔκλειψις καὶ τὴν Αὐστρίαν καταλείπει, ὥρα αὖθις ἐπὶ τὸ στέγος ὁρμᾶν. Μάχη περὶ τοῦ ἀνελκυστῆρος, ἀλλ᾽ ἡμεῖς νικῶμεν. Ὁ ἥλιος ἔτι ὁρατός, διὰ λεπτοῦ νεφελῶν στρώματος ταχέως κινουμένου, ἀλλὰ μόνον μικροτάτη δρεπάνη λείπεται. Αἱ νεφέλαι ἠθμοῦ δίκην ποιοῦσι καὶ ἔξεστι καὶ γυμνοῖς ὀφθαλμοῖς ἀκινδύνως θεωρεῖν. Ἐν δὲ τῷ ὁρίζοντι ὁ οὐρανὸς μελάντατος πρὸς ἑσπέραν γέγονεν. Ἡ ὁλικὴ ἔκλειψις προχωροῦσα. Εἶτα αἰσχρά τις νεφέλη ὅπου οὐκ ἔδει ἔρχεται καὶ ὁ ἥλιος ἀφανίζεται, ὅλος ὑπὸ τῆς νεφέλης ἐκλειφθεὶς στιγμῇ πρότερον ἢ ὑπὸ τῆς σελήνης. Καὶ εἶτα, ἐξαίφνης, πάντα σκότος, καὶ οὕτως μένει χρόνον τινά. Ὁρῶμεν τὴν ἀβούλητον νεφέλην κινουμένην, ἀλλ᾽ οὐχ ἱκανῶς ταχέως. Ἡ πόλις ἐν σκότει, ὁ ὑπὲρ ἡμῶν οὐρανὸς σκοτεινός, ὁ δὲ ὁρίζων φωτεινότατος ἐν κύκλῳ παντί. Θέα οὔποτε ὀφθεῖσα. Εἶτα ἡ τοῦ φωτὸς γραμμὴ ἐγγίζει, ὥσπερ πρότερον τὸ σκότος ἦλθεν. Ἄνω βλέπω καὶ ἡ νεφέλη σχεδὸν ἀπελήλυθε — βοῆς κτύπον ἀκούω ἐξ ἄλλου τῆς πόλεως μέρους. Ἐκεῖ ἡ νεφέλη ἤδη ἀπελήλυθε καὶ πρὸς στιγμὴν ἡ ὁλικὴ ἔκλειψις ὤφθη. Κάτω βλέπω: ἔτι σκότος. Αὖθις ἄνω βλέπω: καὶ ἐξαίφνης τυφλωτικὴ ἡλίου ἀκτὶς με πλήττει καὶ πρὸς στιγμὴν μέρος τι κατοπτεύω τοῦ diamond ring, τῆς εἰκόνος ἣ τὸ τῆς ὁλικῆς ἐκλείψεως τέλος σημαίνει. Κάτω βλέπω καὶ ἡ πόλις πεφώτισται. Τὴν ὁλικὴν ἔκλειψιν δυοῖν ἢ τριῶν δευτερολέπτων ἀπελείφθημεν ἤ, εἰ βούλεσθε, διακοσίων ἢ τριακοσίων μέτρων. Ἀλλ᾽ ἴσως οὐκ ἂν πάντα τὰ πάθη ἃ ἐπάθομεν ἐσχήκαμεν, εἰ τὰ πράγματα ἔβη ὡς ἐβουλόμεθα. Ἐξ ἐκείνης δὲ τῆς στιγμῆς ὁ χλευαστὴς ἥλιος οὐκέτι ἔληξε λάμπων.

 Ἡμέρᾳ Διός, 12 Αὐγούστου ἡ τελευταία ἡμῶν ἐν Τιμισοάρᾳ ἡμέρα ἐστίν. Τῆς δείλης ὁ Sheckley, ὁ Tony Chester καὶ ἐγὼ ἐν στρογγύλῃ τραπέζῃ διαλεγόμεθα. Νυκτὸς δεῖπνον πανηγυρικὸν ἐν ἑστιατορίῳ σχεδὸν ὅλῳ ἡμῖν κατεσχημένῳ. Τόπος ἀγαθὸς φαίνεται, κατακλινόμεθα καὶ χρόνον τινὰ πάντα καλῶς ἔχει. Ἀλλὰ μεταξὺ τοῦ πρώτου ὄψου καὶ τοῦ δευτέρου δύο ὧραι ἀναμονῆς διέρχονται, ἀληθῶς πλέον τοῦ δέοντος πρὸς τὸ μὴ ταράττεσθαι. Μετὰ τὸ δεῖπνον αἱ ἐθιμικαὶ φιλοφρονήσεις αἱ πάντων τῶν πανηγυρικῶν δείπνων τὰς τρύγας ἀκολουθοῦσαι, καὶ ὁ Sheckley πανούργως εἰς τὸ πανδοχεῖον ἀναχωρεῖ. Οὐ πολλῷ ὕστερον καὶ ἡμεῖς ἑψόμεθα. Αὔριον ἡμέρα χαλεπὴ ἔσται.

 

Πᾶσα στιγμὴ πρόσφορος πρὸς τὸ ὑπομνήματα γράφειν
Ἡμέρᾳ Ἀφροδίτης, 13 Αὐγούστου ἡμέρα χαλεπή ἐστιν. Ὀγδόῃ ὥρᾳ καὶ ἡμισείᾳ τῆς πρωΐας πάντα καὶ πάντας εἰς τὸ αὐτοκίνητον ἐνθέμενοι ὁρμώμεθα, πρὸς τὸ εὖρον τῆς χώρας μέρος. Λεωφόροι ἐν Ῥουμανίᾳ σχεδὸν οὐκ εἰσί, καὶ αἱ δημόσιαι ὁδοί, καίπερ νεωστὶ ἠσφαλτωμέναι, οὐδαμῶς παιδιά, μάλιστα εἰ ἑπτακόσια χιλιόμετρα ἐφεξῆς δι᾽ αὐτῶν πορεύεσθαι δεῖ. Καὶ γὰρ τὴν χώραν διαπερῶντες ἐν τῇ αὐτῇ ὁδῷ ἐσμὲν πάσῃ τῇ τοῦ ἔθνους ἐμπορικῇ κινήσει καὶ οὐ μόνον: ὅπερ σημαίνει φάλαγγας φορτηγῶν Ῥουμανικῶν, Βουλγαρικῶν, Τουρκικῶν, ἀλλὰ καὶ Ἰταλικῶν καὶ Γερμανικῶν. Πάντα ταῦτα ἠρτυμένα θεριστικαῖς μηχαναῖς αἳ ἐνίοτε ἐκ καμπῆς τινος ἐξέρχονται μίαν καὶ ἡμίσειαν ὁδοῦ ζώνην κατέχουσαι, μυρίαις γεωργῶν ἁμάξαις ὑφ᾽ ἵππων ἑλκομέναις, Ἀθιγγάνων συνοδίαις καὶ αὐταῖς ἁμάξαις καὶ ἵπποις μεθισταμέναις, ποίμναις προβάτων ἐνίοτε ἀδιαφόρως τὴν ὁδὸν διαβαινούσαις, βουσὶ μονήρεσί τε καὶ οὐ μονήρεσι καὶ κυσὶν ἀδεσπότοις αὐτοκτόνοις. Κατὰ τακτὰ γὰρ διαστήματα τὰ τῶν Ῥουμανικῶν ὁδῶν χείλη νεκροῖς κυνῶν κατάστικτα ἃ ἐν οὐ δέοντι καιρῷ τὴν ὁδὸν διέβησαν. Μυριάδες κυνῶν ἀδεσπότων ἐν Ῥουμανίᾳ εἰσίν, ἀπαύστως αὐξανόμεναι, καὶ ὡς ἐξηγήσαντό μοι ἡ Εὐρωπαϊκὴ κοινότης τοῖς Ῥουμάνοις προσέταξε μὴ σφάττειν αὐτούς, ἵνα μὴ τὰ θηριώδη αὐτῶν δίκαια παραβαίνωσιν, ἤ τι τοιοῦτον. Οὐκ οἶδα εἰ ἀληθές, ἀλλὰ τυπικὸν ἂν εἴη, καὶ ἐν τούτῳ οἱ ἀδέσποτοι κύνες αὐξάνονται, ἀγέλας γνησίας ποιοῦντες αἳ ἐνίοτε, ὥς τινές φασι, καὶ παιδίον τι καταβροχθίζουσιν. Καὶ ἐν τούτῳ ἐγὼ ἡνιοχῶ. Πᾶσαν τὴν ἡμέραν ἔχω. Ἀλλ᾽ οὐχ ὥσπερ ἐν λεωφόρῳ, ἐνθάδε οὐδεμίαν στιγμὴν ἀμελεῖν ἔξεστιν. Οὐαί σοι εἰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ἀποστρέφεις! Πρὸ ἐτῶν, ὅτε μετὰ τοῦ Silvio Sosio καὶ τοῦ Luigi Pachì ἐνθάδε ἦλθον, πειρώμενος τὴν ἔκπληξιν αὐτῶν διὰ τὰς Ῥουμανικὰς ὁδοὺς πραΰνειν (τότε γὰρ πολλῷ ἧττον ἢ νῦν ἠσφαλτωμέναι ἦσαν) εἶπον αὐτοῖς ὅτι αἱ ἐν Ῥουμανίᾳ ὁδοὶ τοῦ βίου μεταφορά εἰσιν: οὐδέποτε οἶσθα τί μετὰ στιγμὴν ἔσται, καὶ ὅτε ἥκιστα προσδοκᾷς ἀπροσδοκήτῳ τινὶ προσπίπτεις. Εἰς τὰ Καρπάθια εἰσερχόμεθα καὶ τὴν τῆς Τρανσυλβανίας διάβασιν ἐν ἀέρι σκυθρωπῷ καὶ θελκτικῷ ποιούμεθα. Ὁ καιρὸς κακός, αἱ νεφέλαι ταπειναί, καὶ ῥαγδαῖος ὄμβρος ἄρχεται. Χαίρομεν διὰ τὴν πρέπουσαν ἀτμόσφαιραν, ἀλλ᾽ ἡ χαρὰ ὀλιγοχρόνιος. Ἡ ὁδὸς παρὰ ποταμὸν παρατείνει καὶ ἐν δεξιᾷ ἡμῶν μόνον κρημνοὶ πέτρινοι. Ἐξ ὧν, διὰ τὸν ὄμβρον, οὐ μόνον ὕδωρ πίπτει. Ἀεὶ συχνότερον κατολισθήματι προσπίπτομεν μέρος τι τῆς ἡμετέρας ὁδοῦ φράττοντι. Θαρρεῖν παρέχει. Ἕως ἡ ὁδὸς ἐξαίφνης φράττεται ὑπὸ κατολισθήματος ἐν αὐτῇ ἐκείνῃ τῇ στιγμῇ πρὸ ἡμῶν γιγνομένου. Τὰ αὐτοκίνητα πάντα ἐκεῖ ἕστηκε περιμένοντα. Ἡ ὁδὸς οὔπω παντελῶς πέφρακται, ἀλλὰ λίθοι μεγάλοι καὶ λιθίδια διὰ τῆς ὁδοῦ κυλίνδονται, τὴν δίοδον ἀτερπῆ ποιοῦντα. Ἐνίοτε αὐτοκίνητόν τι τὴν τύχην πειρᾶται καὶ διέρχεται, τὰς ἤδη ἐν τῇ ὁδῷ πέτρας καὶ τὰς ἄλλας, κινδυνωδεστέρας, ἐπερχομένας ἐκκλίνειν πειρώμενον. Εἰς τὴν τῆς παρελάσεως ζώνην ἐμαυτὸν τάττω καὶ προσέρχομαι. Ἵσταμαι. Πειρώμεθα διελθεῖν ἢ ἔτι περιμένομεν; Ὀλίγον ὕστερον ἴσως λίαν ὀψὲ ἔσται, ἡ ὁδὸς ἴσως ὅλη φραχθήσεται. Ἐν ἐκείνῃ τῇ στιγμῇ μέγας λίθος ταχύτατα διὰ τῆς ὁδοῦ πρὸ ἡμῶν φέρεται. Ῥωσικὴ ῥουλέτα. Εὐτυχῶς τὸ γιγνόμενον κατολίσθημα νῦν τελέως ὁρατόν ἐστιν ἐν πάσῃ τῇ ἑαυτοῦ πορείᾳ. Πάντα πίπτει κατὰ τοῦ ἀποτόμου πρανοῦς ἐν δεξιᾷ ἡμῶν, ἀλλὰ καλῶς ὁρᾶται, καὶ τὰ πλεῖστα λιθίδια μικρά. Ὅπερ σημαίνει ὅτι μετ᾽ ὀλίγης εὐλαβείας ἔξεστι διελθεῖν ἄνευ πολλῶν κινδύνων, τοῖς τοῦ κατολισθήματος ῥυθμοῖς συμφώνως ἵνα τοὺς σπανίους μεγάλους λίθους ἐκκλίνωμεν. Τὸ τοῦ ἐπιταχυντῆρος πέδιλον πατῶ, τὸν στρόβιλον τῆς τε μηχανῆς καὶ τῆς ἀδρεναλίνης ἀνάπτων. Διερχόμενος διὰ τοῦ κατολισθήματος τροχός τις λίθον πρὸς τὰ κάτω τοῦ αὐτοκινήτου ἀναπέμπει καὶ ὁ μέγας τῆς πληγῆς κτύπος οὐκ εὐφραίνει ἡμᾶς. Στιγμῇ ὕστερον ἀνηκούστῳ τάχει διέρχομαι μεταξὺ τῶν αὐτοκινήτων ἃ ἐπέκεινα τοῦ κατολισθήματος περιμένει, καί τις εὐκαίρως μοι τοῦτο ἐπισημαίνει. Ὅταν ὁ τῆς ἀδρεναλίνης στρόβιλος κινηθῇ, συμβαίνει ἐνίοτε ἐπιλαθέσθαι σβέσαι αὐτόν. Οὐκ ἄνευ πόνου σβέννυμι καὶ ἐπιβραδύνω. Μικρόν τι αἴτιος δοκῶ εἶναι πρὸς τὸν Sheckley ὅτι αὐτὸν δεῦρο ἤγαγον καὶ οὖν λέγω αὐτῷ: Τοὐλάχιστον οὐκ ἀηδὴς ἡ ὁδοιπορία. Ὁ Sheckley πεπεισμένως ἀποκρίνεται: Οὐ δῆτα, οὐκ ἀηδής. Πάντων ἥκιστα φροντίζειν φαίνεται. Εὐθὺς αὖθις γράφειν ἄρχεται. Εἰς τὸ τετράδιον αὐτοῦ παραβλέπω καὶ ἀναγιγνώσκω We stopped at one point and watched a flow of small pubbles trickle out of a hole in the mountainside and onto the road. It was like the Earth was bleeding. Αὐτῷ τὰ γιγνόμενα μάλιστα πρόφασίς ἐστι τοῦ ἔχειν τι γράφειν. Τὰ Καρπάθια σχεδὸν τελευτᾷ. Ἔτι ῥαγδαίως ὕει. Ὁ Sheckley ἔτι γράφει. Ἄλλας τινὰς φράσεις αὐτοῦ κλέπτω: The flooding grew worse as we continued. A deserted car park had become a lake, empty except for one white plasticchair floating in it. Occasionally we passed a peasant, standing at the side of the road, huddled under a plastic raincoat, waiting for God knows what. But for the most part we encountered no one. Ὅτε τὰ χείριστα ὑπερβεβηκέναι οἰόμεθα, φράγματι κινήσεως προσπίπτομεν. Κοῖλόν τι ἐν τῇ ὁδῷ ἐστιν, ὕδατος πεπληρωμένον. Τὰ φορτηγὰ διέρχεται, αὐτοκίνητον δέ τι ταὐτὸ ποιεῖν πειρώμενον καταδύεται καὶ ἐκεῖ μένει. Ταύτῃ οὐ διοδεύεται. Εὐτυχῶς ἄλλη ὁδός ἐστιν, ἀλλὰ χιλιόμετρά τινα ὀπίσω ἀναχωρεῖν δεῖ. Ἀναστρέφω καί, τὴν ἄρτι διανυθεῖσαν ὁδὸν ἀντιστρόφως διανύων, τάχιστα μεγάλῳ λίθῳ ἐν μέσῃ τῇ ὁδῷ προσπίπτω. Ὀλίγον πρότερον οὐκ ἦν. Ἔπεσε μικρὸν μετὰ τὴν πρώτην ἡμῶν ἐκεῖθεν δίοδον καὶ μικρὸν πρὸ τῆς δευτέρας. Εὐτυχεῖς ἐσμεν ἢ πάντως οὐ δυστυχεῖς. Ἡμιώριον ὕστερον ἀβλαβεῖς τὰ Καρπάθια ὑπερβεβήκαμεν καὶ αὖθις πεδίον ἐστίν, ὃ τῷ ὄντι οὐκ ἀηδὲς ἡμῖν, καίπερ τῆς ἀτμοσφαίρας οὐχ ὁμοίως ἐπαγωγοῦ οὔσης. Εἰς Βουκουρέστιον περὶ ὀγδόην νυκτὸς ὥραν ἀφικνούμεθα, ἀλλ᾽ οὐ τοῦτο τὸ σήμερον ἡμῶν τέρμα. Σκοποῦμεν μέντοι πότερον καταλύσωμεν ἢ μή, καὶ ὁμοθυμαδὸν ἐπιμένειν δοκεῖ. Σκότος πίπτει, καὶ τότε μόνον ἀναμιμνῄσκομαι διὰ τί οὐδέποτε νυκτὸς διὰ τῆς Ῥουμανίας ὁδοιπορεῖν ἐβουλόμην. Οἱ ἄλλοι πρῶτον τοῦτο ἀνευρίσκουσιν. Ἐν τῷ σκότει τὰ λαμπρὰ φῶτα τῆς τῶν φορτηγῶν φάλαγγος ἐν τῇ ἀντικειμένῃ ζώνῃ σε τυφλοῖ, ὃ οὐ πάνυ βέλτιστον ἐν Ῥουμανίᾳ, ὅπου αἱ ὁδοὶ θαύματα ἐπὶ θαύμασι φυλάττουσιν, ὅπου αἱ ὑφ᾽ ἵππων ἑλκόμεναι ἅμαξαι οὐκ ἔχουσιν ὀπίσθια φῶτα καὶ ὅπου οἱ σποράδην πεζοὶ σχεδὸν ἐν μέσῃ τῇ ὁδῷ βαδίζουσι, πιστεύοντες ἴσως τὰ αὐτοκίνητα αὐτοὺς ἐκκλινεῖν, ἢ μᾶλλον οὐδ᾽ ὅλως τὸ πρόβλημα ἐνθυμούμενοι. Τοῦτο τὸ ἥκιστα τερπνὸν τῆς ὁδοιπορίας μέρος. Εἰς Cernavodă μεταξὺ δεκάτης καὶ ἑνδεκάτης νυκτὸς ὥρας ἀφικνούμεθα. Ἐκεῖ ἀτομικὸς ἠλεκτροπαραγωγὸς σταθμός ἐστιν, ἀλλ᾽ οὐ λίαν μέμφεσθαι ἔξεστιν ἡμῖν. Ἡμεῖς γὰρ οἱ Ἰταλοὶ (μᾶλλον δὲ ἡμεῖς οἱ Γενουηνσίοι) μετὰ τῶν Καναδῶν αὐτὸν ᾠκοδομήσαμεν. Καταλύειν ἡμᾶς ποιοῦσιν ἐν τοῖς εὐρυχώροις καὶ πολυτελέσιν οἰκήμασι τοῖς ποτε τοῖς Ἑσπερίοις τοῦ σταθμοῦ ὑπηρέταις ᾠκοδομημένοις. Κεκμήκαμεν, ἀλλὰ καὶ ἱκανῶς χαίρομεν. Πεντεκαίδεκα ὥρας ἐν τῇ ὁδῷ μεμενήκαμεν, ἀπαύστως αὐτοκίνητα, φορτηγὰ καὶ ἁμάξας παρελαύνοντες, φυλαττόμενοι μὴ κατὰ πρόσωπον προσκρούειν τοῖς φορτηγοῖς ἃ ἐν τῇ τῆς παρελάσεως ζώνῃ ἑκάστοτε πρὸ σεαυτοῦ εὑρίσκεις, καὶ περιγεγόναμεν.

 

Ἐν τῷ πλοίῳ πρὸς Atlantykron
Ἡμέρᾳ Κρόνου, 14 Αὐγούστου ἡμέρα συννεφής ἐστιν. Τριάκοντα καὶ πέντε χιλιόμετρα ἀπὸ Cernavodă νησίδιόν ἐστιν ἐν τῷ Ἴστρῳ Atlantykron καλούμενον, πλησίον τῆς κώμης Capidava. Ἐκεῖσε πορευόμεθα. Τόπος ἄγριος καὶ ἔξω τοῦ συνήθους κόσμου ὅπου κατ᾽ ἔτος οἱ Ῥουμάνοι ἑβδομάδα ἔργων περὶ τὴν ἐπιστημονικὴν μυθοπλασίαν διοργανοῦσιν. Μικρὸν πλοῖον ἡμᾶς ἐκεῖσε διαπορθμεύει. Τοὐλάχιστον, πειρῶμαι τὸν Sheckley θαρρύνειν, ἐνθάδε οὐδείς σε περιηγήσεται. Ὁ Sheckley ἀποκρίνεται: Τοῦτο ἀγαθὸν ἄγγελμα. Ἀλλὰ σφαλλόμεθα. Ἄρτι εἰς τὸ νησίδιον ἀποβάντων, Sorin Repanovici, ὁ τοῦ γεγονότος διοργανωτής, ἡμᾶς δέχεται καὶ ἀνὰ τὸ νησίδιον περιηγεῖται, τὰς σκηνὰς καὶ τοὺς ἐνοίκους δεικνύς. Εἶτα πίνομεν καὶ τρώγομέν τι ἐπὶ τοῦ καταστρώματος τοῦ πλοίου τοῦ πρὸς τὴν νῆσον ὡρμισμένου, μεθ᾽ ὃ ἕπεται σύνοδος καὶ διάλεξις μετὰ τῶν ἐν τῇ νήσῳ παρόντων. Τῆς δείλης ὁ Sheckley εἰς τὸ ἑαυτοῦ οἰκημάτιον ἐν Cernavodă ἐπανελθεῖν προαιρεῖται, ὅτι διήγημα γράφειν βούλεται καὶ πρὸς τοῦτο ἐρημίας δεῖται. Νυκτὸς ἤδη τετελεκὼς ἔσται καὶ μάλα χαιρήσει.

 Ἡμέρᾳ Ἡλίου, 15 Αὐγούστου εἰς Βουκουρέστιον ἐπανερχόμεθα. Τὸ πρῶτον βῆμα πρὸς οἶκον. Ἐν Βουκουρεστίῳ δύο οἰκήματα ἡμῖν πάρεστιν ἐν οἷς καταλύσομεν. Φαγούμενοι εἰς Sydney ἐρχόμεθα, καπηλεῖον Αὐστραλιανὸν μάλα in ὅπου καὶ ὄψα Μεξικανικὰ ἐσθίεται. Καὶ αὐτοῦ δὴ ἐκεῖ, ἐν τῷ Sydney πρὸ καλοῦ ὄψου ἐξωτικοῦ καθήμενος, ὁ Sheckley φησὶν ὅτι ἡ Ῥουμανία ἀρέσκειν αὐτῷ ἄρχεται, καὶ ὅτι φαντάζεσθαι δύναται ἑαυτὸν ἐκεῖ οἰκοῦντα. Τῆς δείλης ὁ Sheckley ἔτι γράφειν βούλεται. Τὸν ἐμὸν φορητὸν ὑπολογιστὴν αὐτῷ καταλείπω καὶ οἱ ἄλλοι περιόδους τινὰς ποιησόμενοι ἀπερχόμεθα. Νυκτὸς ἄλλο διήγημα γεγραφὼς ἔσται.

 

Ἐν τῇ Ῥουμανικῇ τηλεοράσει ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ ἐρωτώμενοι
Ἡμέρᾳ Σελήνης, 16 Αὐγούστου ἡμέρα μάλα πολυάσχολός ἐστιν, μεγάλῳ σεισμῷ ἀρξαμένη. Ὁ σεισμὸς ὁ τὴν Τουρκίαν διαφθείρας καὶ ἐνθάδε ᾐσθήθη. Ὁ Max καὶ ἡ Ada, μόνοι ἡμῶν ἐκείνην τὴν ὥραν ἐγρηγορότες, μαρτυροῦσιν ὅτι πάντα συχνὸν χρόνον ἐσαλεύετο, τῶν λαμπτήρων ἔνθα καὶ ἔνθα σφόδρα αἰωρουμένων. Ἐγὼ δ᾽ ἐκάθευδον καὶ οὐδὲν ᾐσθόμην. Τῆς πρωΐας εἰς τὴν Ῥουμανικὴν τηλεόρασιν καλούμεθα ὑπὸ τοῦ Alexandru Mironov, πρώην ὑπουργοῦ τῶν ἀγώνων καὶ τῆς νεότητος καὶ ἐμπείρου τῆς ἐπιστημονικῆς μυθοπλασίας καὶ προγράμματος τηλεοπτικοῦ περὶ ἐπιστημονικῆς μυθοπλασίας ἐν τῷ πρώτῳ πανεθνικῷ σταθμῷ παρουσιαστοῦ, ὃς ἄριστον πρόγραμμα περὶ ἡμᾶς ποιεῖ. Ὁ Sheckley μάλα χαίρει, καὶ ἐγὼ οὐχ ἧττον. Καλὸν πρόγραμμα γέγονε, μετ᾽ ἐρωτήσεων καὶ λόγων συνετῶν καὶ πάσης τῆς εἰωθυίας κοινότητος ἀπηλλαγμένων. Περὶ ἀρίστου ὥραν αὖθις εἰς Sydney καταφεύγομεν. Τῆς δὲ δείλης δευτέρα μετοχὴ ἐν τηλεοπτικῷ προγράμματι πρόκειται. Τοῦτο τὸ ἅπαξ ξένοι ἐσμὲν ἐν τῇ αἰθούσῃ τῆς Mihaela Muraru Mandrea. Νυκτὸς δ᾽ ἐπὶ δεῖπνον καλούμεθα ὑπὸ τοῦ Florin Munteanu, λαμπροτάτου ἐπιστήμονος Ῥουμάνου καὶ φιλτάτου μοι φίλου. Ἑσπέρα καλλίστη, ἧς πᾶσα διήγησις ἐλάττων ἂν εἴη. Ὁ Sheckley ἐνθουσιᾷ. What a fantastico man! ὕστερον σχολιάσει, τοῦ Florin μεμνημένος.

 

Ἀνὰ τὸ Βουκουρέστιον
Ἡμέρᾳ Ἄρεως, 17 Αὐγούστου εἰς Nemira, τὸν ἡμέτερον ἐκδοτικὸν οἶκον, πορευόμεθα. Καλῶς ἡμᾶς δέχονται Valentin Nicolau, ὁ ἐκδότης, καὶ Vlad Popescu, ὁ ὕπαρχος αὐτοῦ. Οὐδεὶς λόγος τῶν ἐπὶ τῷ καιρῷ. Ἀντὶ τούτου, καλὸς χρόνος κοινῇ διαλεγομένων ἔξω τῶν εἰωθότων τελετῶν. Ἔστι καὶ χρόνος πρὸς βραχεῖαν ἐπίσκεψιν τοῦ συντακτηρίου τοῦ Anticipatia, τοῦ μακροβιωτάτου Ῥουμανικοῦ περιοδικοῦ SF. Εἶτα τὸ εἰωθὸς ἀριστίδιον ἐν Sydney. Τῆς δείλης ὁ Sheckley αὖθις ἀναχωρεῖ γράψων. Πάντες πρῲ καθευδήσοντες ἀπερχόμεθα. Αὔριον ἡμέρα χαλεπὴ ἔσται.

 


Ἐπάνοδος

Ἡμέρᾳ Ἑρμοῦ, 18 Αὐγούστου αὖθις πρὸς Ἰταλίαν ὁρμώμεθα. Πέμπτῃ ὥρᾳ καὶ ἡμισείᾳ τῆς πρωΐας. Ἐγερτήριον τετάρτῃ ὥρᾳ καὶ ἡμισείᾳ. Ὁ βέλτιστος τρόπος πρὸς τὸ ὥρας τινὰς πυκνῆς κινήσεως φείσασθαι καὶ τὴν ὁδοιπορίαν συντεμεῖν. Ὁδοιποροῦμεν γὰρ ταχέως καὶ ἄνευ πολλῶν πραγμάτων. Οὕτω πρῲ ὁρμηθέντες, τὰς μεγάλας τῆς κινήσεως ῥοὰς φθάνομεν καὶ πρῲ τῆς δείλης ἤδη ἐν τοῖς τοῦ Arad ὁρίοις ἐσμέν. Μέσης δείλης εἰς Βουδαπέστην ἀφικνούμεθα, ὅπου καταλύειν μέλλομεν. Ταχέως κατάλυμα τῷ Sheckley εὑρόντες, ὥρας τινὰς δαπανῶμεν καὶ τοὺς ἄλλους καταλῦσαι. Ἡ Βουδαπέστη ὑπερπλήρης, ἀλλὰ τέλος τι εὑρίσκομεν. Αὕτη ἡ τῆς ὁδοιπορίας στιγμή ἐστιν ἐν ᾗ μάλιστα κέκμηκα. Ἀεὶ καὶ μόνος αὐτὸς ἡνιόχησα, καὶ ὁ κόπος συνεσσώρευται. Τὸ λέγειν ὅτι κατατέτριμμαι εὐφημισμός ἐστιν. Αὖθις δειπνοῦμεν ἐν τῷ πλοίῳ ἐν ᾧ ἐν τῇ ἀφόδῳ ἐφάγομεν, καὶ ὃ τοσοῦτον ἡμῖν ἤρεσεν. Μὴν παρελήλυθεν ἐξ οὗ ὁ Sheckley μεθ᾽ ἡμῶν ἐστι, καὶ νῦν κατὰ μέσον διπλάσια ἐσθίει ἢ ὅτε ἦλθεν. Ταύτῃ δὲ τῇ νυκτὶ πλέον ἢ τετραπλάσια ἐσθίει. Ὀλίγον ὕστερον ἐρεῖ: Πολὺν χρόνον τούτου τοῦ δείπνου μεμνήσομαι. Καὶ ἡμεῖς.

 Ἡμέρᾳ Διός, 19 Αὐγούστου ἡ τῆς εἰς Ἰταλίαν ἐπανόδου ἡμέρα ἐστίν. Τὴν Αὐστρίαν διαπερῶμεν, ὅπου ἐν τῇ λεωφόρῳ καὶ μεγάλην ζημίαν διὰ ὑπερβολὴν τάχους ὀφείλομεν, καὶ περὶ ἑσπέραν εἰς τὸν τῆς Ἐνετίας ἀερολιμένα ἀφικνούμεθα, ὅπου ἐξαίφνης τὸ τοῦ Sheckley τῆς ἐπανόδου εἰσιτήριον οὐκέτι εὑρίσκεται. Ὡριδίον τι ἀγωνίας, εἶτα τὸ εἰσιτήριον φαίνεται. Πανδοχεῖον πλησίον εὑρίσκομεν καὶ οὕτως καὶ τὸ τῆς τελευταίας ταύτης νυκτὸς πρόβλημα λύομεν. Τὴν εἰς Ἰταλίαν ἐπάνοδον ἑορτάζοντες δύο ἀρίστας πίττας ἕκαστος καταβροχθίζομεν.

 Ἡμέρᾳ Ἀφροδίτης, 20 Αὐγούστου Ὁ Sheckley τὸ ἀεροπλάνον λαμβάνει ὃ διὰ Λονδινίου καὶ Seattle αὐτὸν εἰς Portland, Oregon, ἀποκομιεῖ, ὅπου ἡ γυνὴ αὐτοῦ Gail αὐτὸν περιμένει. Ἐν τῇ πρὸς Γενούαν ἐπανόδῳ χρόνον τινὰ σιγὴ ἐν τῷ αὐτοκινήτῳ. Καὶ ὁ Max ἔν τινι στιγμῇ λέγει: Οὐκέτι πάρεστιν. Ὑπολαμβάνει ὁ Mario: Οὐδέποτε παρῆν. Ἐμὸν τὸ λέγειν: Παρῆν, παρῆν, οὐ φάντασμα ἦν. Καὶ εἰ ἦν, πάντως φάντασμα τῶν ἄλλων βέλτιον. Τῷ ὄντι ἴσως οὐχ οὕτως ἀκριβῶς εἶπον. Ἀλλὰ τίνι μέλει τὰ καθ᾽ ἕκαστα, νῦν ὅτε ὁ Sheckley οὐκέτι ἐν ταύτῃ τῇ ἱστορίᾳ ἐστίν.

 Ἔξω τοῦ χρόνου ἔτι χρόνος λείπεται πρὸς τελευταίαν τινὰ σκέψιν: ἃ μέχρι νῦν ἀνέγνωτε ψιλὴ τῶν γενομένων χρονογραφία ἐστίν. Οὐδὲν τῷ ὄντι σημαντικὸν ἐν τοῖς ἐνθάδε γεγραμμένοις ἐγκέκλεισται. Ὃ δὲ τῷ ὄντι διαφέρει οὐχ οὕτως διηγεῖσθαι δύναται. Ἴσως οὐδ᾽ ὅλως διηγεῖσθαι δύναται. Μόνον μνημονεύεσθαι δύναται, ὑπὸ τοῦ βεβιωκότος. Καὶ ἴσως οὐδὲ τοῦτο ἀληθές. Ὃ τῷ ὄντι διαφέρει μόνον βιοῦσθαι δύναται ἐν ᾧ βιοῦται. Τὰ δ᾽ ἄλλα πάντα μόνον διαφανεῖς παραστάσεις. Ἤ, εἰ βούλεσθε, παραστάσεις παραστάσεων. Τουτέστιν, τι ὃ πρὸς τὴν ἀλήθειαν τέλος ἐλάχιστον ἔχει. Ἀρκώμεθα καὶ ἀρκεῖσθε. Τὸ γὰρ σπουδαῖον ὡς ἥκιστα σφάλλεσθαι.

 Πληρέστερον τῆς ὁδοιπορίας φωτογραφιῶν λεύκωμα πάρεστιν ἐνθάδε πατάξασιν. (http://www.fantascienza.com/quaglia/sheckley/1999/)