 |
|
Haec aestas Roberti Sheckley fuit. Magnus scriptor in Italiam venit, beneficio incepti et studii Roberti Quaglia, qui eum invitavit, curavit et per integrum mensem per Italiam Europamque circumvexit. Quicumque eum videre potuit, admiratione captus est — videte in hoc fasciculo commentaria Victorii Curtoni in Memories of green
et Roberti Genovesi in Interazioni — et constituimus vobis hanc rerum gestarum cronicam proponere, paulo peculiarem (neque aliter fieri poterat, cum a Quaglia conscripta sit) et summe fascinantem (ut supra).
Adventus in Italiam
Mediolanum Linate, die Mercurii 21 Iulii 1999, hora 14 et 30.
Eunt veniuntque aeroplana permulta, sed unum solum est quod refert. Ad aeroportum tres ivimus: Max Morando,
Daniele Vecchi et ego ipse. Hora 15 et aliquid unicum aeroplanum illius diei quod refert in manus nostras tradere debet unicum Robert Sheckley
universi nobis noti. Difficile creditu est, quamquam longa series improbabilium eventuum hanc possibilitatem feliciter probabilem reddidit. Anni et anni epistularum per electronicam viam, priores conatus a Casu abrupti, et tandem mirabilis geometria coincidentiarum faventium. Et ecce igitur improbabile inevitabile fieri et nos illic ad Linate optima nostra commotione palpitantes. Descendit aeroplanum quod exspectamus. Ad congressum nos paramus et paulo post videmus vectores ante nos fluere. Quis eorum erit Sheckley? Non bene scimus quam faciem habeat. In memoria, solum recordatio alicuius imaginis ante decennia factae. Satne erit ad eum agnoscendum? Attente omnes vultus qui ante nos transeunt observamus. Et ita faciendo lente victimae fimus illius ipsius Deformationis Metaphoricae quam Sheckley in libro quodam suo invenit. Incipimus Sheckley in omni homine non comitato certae aetatis hallucinari. Immo quosdam eorum sequi finimus, conantes nos conspicuos reddere, sperantes eos in Sheckley mutari quem evidenter non sunt. Tempus praeterit et iam paene omnes vectores frustra per cribrum nostrum transierunt. Deformatio Metaphorica instat, et etiam senex quidam Iaponicus per momenta nonnulla Noster esse posse nobis videtur. Deinde vectores finiuntur, et etiam tempus Danielis, qui ad officium redire debet. Manemus Max et ego, et unicum quod facere possumus est aeroplanum sequens exspectare.
Aeroplanum illud quod refert illud horae 18 et 30 esse apparet. Et tandem, subito, Sheckley nobiscum est. Bermudas et soleas gerit et secum solum magnam sacculam, parvum dorsuale, et elegantem tunicam quam manu tenet portat. Per totum iter, mense sequenti, ne semel quidem eam induet.
Duabus horis post Genuae sumus, ubi Sheckley hospes est apud Maurizio Frizziero (Popi inter amicos), in pulchra eius domo ante litoream Boccadasse, fortasse omnino angulum suggestissimum Genuae. Illic, ante mensam perna et melone instructam, splendidam vesperam transigimus disputantes, praesertim de improbabilitate eius quod nobis accidit. Statim intellegimus, Popi et ego, Sheckley hic non adesse, neque umquam adesse posse. Nobiscum hic solus est Robert, et Robert verus est et existit carne et ossibus et hic nobiscum est, dum Sheckley in cerebris nostris existit tamquam repraesentatio. Repraesentatio repraesentationis, postea minutatim disputabit Mario. Utcumque mythus, archetypus, entitas abstracta quam sensus nostri numquam cognoscere poterunt, tantopere eum antea imaginati sumus. Commoditatis causa eum tamen Sheckley vocabo, in prosecutione huius relationis meae. Sed sciatis me re vera de Robert cogitaturum esse, quia ille est quem cognovi.
Dies Iovis 22 Iulii dies est acclimatationis. Calidissimum est, superandum est jet lag , statuimus nos non defatigare. Quod tamen nos non impedit quominus splendidam vesperam fruamur in taberna Enrici Reboscio, copauonis et Sheckley aestimatoris, qui nobis amplam seriem typicarum specialitatum gastronomicarum Ligusticarum offert.
 |
 |
|
| In bibliotheca Fahrenheit 451 |
|
Die Veneris 23 Iulii Placentiae sumus. Ad prandium nos invitavit Vittorio Curtoni, persona delicatissima, ultra merita sua in ambitu fictionis scientificae Italicae. Et prandium, ab uxore sua Lucia coctum, decise pro circumstantiis idoneum est. Post cibum, Sheckley sibi quietem in lecto concedit. Postea, Vittorio declarabit se tabulam super lectum affixurum fuisse cum inscriptione:
Hic dormivit Robert Sheckley. Quod nos postea ad ideam ducet, pro proximo itinere, parandi tabulam cum inscriptione
Hic nunc est Robert Sheckley, in tempore reali ostendendam ubicumque consistitur. Pomeridiano tempore realitas intenditur. Veniunt ad domum Curtoni in peregrinatione e media Italia Sheckley aestimatores. Deinde ad bibliothecam Fahrenheit 451 imus ubi Noster pro televisione locali interrogatur. Tum omnes in optima caupona cenare finimus. Testes Sheckley iterum aucti sunt et nunc quadraginta personae cum eo cenant. Post cenam ad bibliothecam redimus ad publicam auctoris praesentationem. Hora undecima vesperi viam domum versus, Genuam, repetimus. Pulcherrimus dies fuit, accuratius et ex alio prospectu a Victorio Curtoni in hoc ipso Delos fasciculo descriptus. Sheckley laetissimus est. Ego quoque. Etiam Vittorio. Si quis male contentus est, evidenter discrete se removit.
Dies Saturni 24 Iulii et dies Solis 25 Iulii dies sunt relative tranquilli. Sed non ideo minus significantes. Magnae Res non necessario res magnae sunt. Genuam et vicinia paululum circumimus cum Alessandro Testa aliisque amicis, sed omnes sumus homines magis rebus quas inter nos dicimus quam rebus quas facimus intenti. Die Solis, in domo Popi, cum mari caeruleo quod e fenestra discrete nobis mundi existentiam in memoriam revocat, distracte etiam Magnum Certamen automobilisticum in televisione spectamus, conscii alterum fundum tantum valere quantum alterum sermonibus nostris.
Die Lunae 26 Iulii parvum iter in litore facimus, ad Camogli, et navicula etiam excursio ad San Fruttuoso di Camogli nobis evenit. Tempestas semper pulchra est. Et sermones nostri pariter. Vobis ostendere potero photographias quae vos persuadeant tempestatem pulchram esse. Sed quod ad sermones attinet, mihi verbo credere debetis. Semper laeti sumus.
Die Martis 27 Iulii Quinque Terrae nobis obveniunt. Sheckley de iis bene audiverat, itaque eas visitare statuimus. Curru usque ad Manarola imus. Pedibus, famosam Viam Amoris sub sole ardenti percurrentes, Riomaggiore attingimus. Hinc navicula nos ad Vernazza fert unde tramen nos ad currum nostrum ad Manarola reducit. Ad dicendum pauca verba sufficiunt, ad faciendum multum tempus et considerabilis labor requiritur. Exaggerationis amatores, in via reditus tempus et vires etiam ad visitationem Portofino invenimus. Cum dies finitur, Sheckley exhaustus est. Sed Quinque Terrae eum sine verbis reliquerunt, neque solum ob lassitudinem.
Statuimus diem Mercurii 28 Iulii diem omnino quietis esse debere. Pluit, et cum pluvia temperatura descendit, indutias nobis concedens et meliorem quietem favens. Dies tamen vivificatur visitatione Natalino Bruzzone, qui in domo Popi splendidum colloquium pro pagina culturali Secolo XIXefficit.
|
 |
|
| Apud Mondadori: a sinistra Lippi, Laura Serra, Sheckley, Festino, Alessandri, Quaglia |
|
Die Iovis 29 Iulii Mediolanum imus. Prima statio: Segrate, Mondadori. Nos excipit comissimus Giuseppe Lippi, curator Uraniae, et cum admiratione detegimus eum non solum esse: invenimus iterum Victorium Curtoni, Laura Serra, Giuseppe Festino, Piergiorgio Nicolazzini, Ferruccio Alessandri, omnes iam Placentiae praesentes, praeter Claudio Asciuti, Domenico Gallo variosque alios. In refectorio Mondadori prandemus, post quod Sheckley nobis ad seriem colloquiorum et negotiorum disputationum sequestratur. Diu patienter in cubiculo inornato exspectamus. Unus post unum omnes abeunt et ego me plus minusve solum exspectare invenio. Tandem qui evanuerant reapparent et in urbem ire licet. Destinatio: Bibliotheca Detectivi (Libreria del Giallo), in via Peschiera 1. Optimus locus, adeo ut etiam eius inscriptionem referam. Alii admiratores illuc confluunt et statim pulcher est susurrus, spumante a gestoribus oblato irrigatus. Apparet etiam Claudio del Maso. Et statim vesper est, id est hora cenae, immo: pizzae. Hac occasione apparet etiam Luca Masali. Magna pizzae collectivae comessatio quattuor ulterioribus sermonibus condita. Omnes laeti sumus, et qui non est ita videtur. Paribus horis curru ad Boccadasse redimus et etiam hic longus dies clauditur.
Die Veneris 30 Iulii Genuam et Boccadasse relinquimus. Sheckley me rogat: Numquam huc redibimus? Respondeo ego: Non hoc itinere. Diu recordabor subitae tristitiae quam vultus eius assumpsit. Cum eum salutaremus, Popi eum aspicit, ridet et ei dicit: Non est necesse ut nunc aliquid dicamus. Sheckley vix annuit et mecum abit. Popi et Robert iam multa inter se dixerant longis noctibus disputando transactis cum alii dormivissent. Currum conscendimus et Lucam proficiscimur, quo aliquot horis post pervenimus. Nos excipit Alessandro Fambrini, qui nos birota excipere venit et nobis viam monstrat ad domum suam, ubi hospites erimus. Tranquillum pomeridianum tempus est, quod nos manet. Non desiderio morimur faciendi ea quae peregrinatores faciunt cum alicubi perveniunt. Paululum quiescitur, commodum curru itinerculum circa moenia urbis fit, ad stationem itur ad Stefano Carducci excipiendum e Tarvisio venientem. Et vespere omnes in optima caupona in colle cenatum imus.
Die Saturni 31 Iulii incipit cum itinerculo per colles circumstantes, ubi in improbabile coturnicidromum incidimus, locum utcumque sinistrum a quo instinctive longe me tenere mihi libet. Statuimus aerem mutare et Pisas nos movemus, ubi a Francesco Ghetti in custodiam sumimur qui nobis dux peregrinatorius fit. Vespere, hospites apud eum ad cenam sumus, et quantitas et qualitas ferculorum talis est ut nos decise in discrimen mittat (praesertim me ipsum). Paucis verbis: nimis esum et bibitum. Sed quomodo resisti poterat? Aliquo modo viam domum reperimus et longam noctem somni et digestionis aggredimur.
Die Solis 1 Augusti dies est parum commendatus ad viam publicam ingrediendam. Sed logica profectionum intelligentium nos adiuvat. Ex quo in usum venerunt profectiones intelligentes, dies traditionaliter pessimi ad iter ineundum optimi facti sunt, cum nemo tam stultus sit ut illis ipsis diebus iter ineat. Itaque nullum negotium in viis publicis offendimus et Tarvisium sine difficultatibus primo pomeridiano tempore attingimus. Apud domum Stefano Carduccideversamur. Aliquot horas quiescimus, et vespere per urbem circumimus consistentes ad cenandum in alia optima caupona, ubi nobilia nostra proposita ieiunii dietetici iterum naufragantur.
Die Lunae 2 Augusti Venetias imus. Calidissimum est, multum sol et adhuc plures peregrinatores. Sheckley Venetias circiter viginti annos non viderat. Locus ei inspirationem dat itaque scribere incipit. Ubique, per totam nostram peregrinationem, Sheckley ne momentum quidem suum libellum et caram suam pennam Montblanc deseret. Omnibus diebus, multoties in die, eum vidimus et videbimus libellum et pennam educere et scribere incipere vel pergere. Sed Venetiis momentum speciale est. Eum scribentem videmus dedicatione intensiore solito. Post pizzam mediocrem bibliothecam Giampaolo Cossatovisitamus. Medio pomeridiano tempore tempus est Tarvisium redeundi ad paululum siestae. Detexerimus Sheckley detalia Venetiarum, ut ceterorum quoque omnium locorum, non tantopere interesse. Quod ille in locis quos adit quaerit est atmosphaera quam communicant. Atmosphaera est componens locorum ineffabilis, aspectus eius quod te circumdat maxime interesting. Vespere, nos assequitur Daniele Vecchi cum uxore Debora, et omnes una optime apud domum Carducci cenamus. Stefano repertorium discorum vinyleorum educit cum musicis quas Sheckley per decennia non audiverat. Et statim nostalgia est, vel aliquid illius familiae commotionum. Vespera placide evolvitur et concluditur.
Praga
Die Martis 3 Augusti primo mane e Genua veniunt Mario Quaglia, Ada Cortese et Max Morando. Cum illis viam ingredimur et Italiam relinquimus, rostro currus septentrionem versus directo. Quinque in curru meo sumus, arte stamus (praesertim qui retro sedent, cum Max solus circiter 120 chilogrammata sui ipsius contineat), sed sarcinarium magnum est et motor officium suum facit. Tarvisio eximus et Salisburgum versus dirigimur, deinde dextrorsum Lentiam versus vertimus, post quod viam publicam septentrionem versus capimus et in Rempublicam Bohemicam nos immergimus. Pragam circa horam nonam vesperi pervenimus post diem itineris, solis et amoenissimorum prospectuum. Nos exspectat Yaroslav Olsa Jr., iuvenis diplomaticus Bohemicus necnon unus e summis fictionis scientificae peritis in natione sua. Ille est qui nos Pragam invitavit, et ille est qui nobis commodum cubiculum praebet ubi deversamur. Adhuc tempus et vires sunt ad cenulam in proxima caupona. Nescio de aliis sed ego confectus sum. Totum diem rexi et nox profundi somni decise grata est.
|
 |
|
| Sheckley et Quaglia in cafea Pragensi |
|
Die Mercurii 4 Augusti Quid facit primo die quo Pragae quis est? Circumspicit. In angustias centri historici itur ad videnda donaria quae in omnibus locis peregrinatoriis mundi venduntur, conatur quis paululum Pragae per densam peregrinatorum tegumentum perspicere, et hoc re vera est quod facimus. Per aliquot horas. Hic et illic sedetur ad cafeam bibendam vel ad aliquid mandendum. Magis ad septentrionem sumus et tandem temperatura tolerabilis est. Et tempestas utcumque pulchra est. Et quamquam peregrinatores Praga atmosphaeram unicam habet. Pomeridiano tempore viginti milia lirarum in raedam meritoriam impendimus ad octingentos metros faciendos ut ad Ministerium Rerum Externarum nos conferamus ubi Yaroslav Olsa nos exspectat. Obsignatissimus in elegante veste diplomatica Yaroslav nos excipit in comitatu collegae suae fascinantis rarae intelligentiae, Jana Pechova, quae nobiscum reliquum diei manebit. Ministerium Rerum Externarum in colle est, et lenta ambulatio vallem versus perfecte exigentias peregrinatorias cum legitima nostra pigritia coniungit. Etiam quia in fundo collis in exotica domo Yaroslav nos invenimus, operibus artis Africanae plenam necnon praesertim libris fictionis scientificae totius mundi. Sed non de mundo quem vos cognoscitis loquor. De libris fictionis scientificae Birmanis, Aethiopicis, Congolensibus loquor, et quis plura habet plura addat. Una bellaria post alteram. Et nos super eas bibimus. Hora aperitivi est. Mox, summum fastigium fictionis scientificae Bohemicae nos exspectabit in uno e maxime exclusivis cauponulis centri. Et ecce nos paulo post illic, in illo ambitu perpolito cuius situm heu oblitus sum, ad magnam mensam solis candelis illuminatam sedentes exspectantes cenam cibo Bohemico instructam. Praeter Nos, Yaroslav et Jana adsunt Ondrej Neff, notus scriptor Bohemicus, Ivo Zelezny, editor SF, Ivan Adamovic, curator commentarii Ikarie variique alii. Cibus bonus est, sed cum tempore eum oblitus essem, quoniam contextus magis interesting est. Bibimus etiam multum boni vini. Ad finem cenae omnes in famosam cervisiariam imus ubi interdum praeses Havel ipse se ostendere videtur. Praeter ghetto Iudaicum transimus ubi illo momento scaenam pelliculae aliquanto temporis ante collocatae filmant. Multos nationalsocialistas videmus, Iudaeos rastrare intentos. Paulo post in cervisiaria sumus, ubi ego mihi propono nihil bibere. Nimium esset. Propositum tamen meum paucula secunda non sustinet. Et deorsum cervisia, vere bona! Omnes laeti sumus. Valde laeti. Iter laetitiarum plenum est. Non est res cottidiana. Dolendum est quod quotiens laeti simus tandem demum dormitum ire pariter debeamus. Et die postero ab initio incipiendum est.
Die Iovis 5 Augusti Ab initio incipimus statim capturae televisificae camerae nos furto privantes. Non est optimum ad laetitiam diei prioris restaurandam. Per centrum Pragae pendulamus exspectantes appuntamentum sequens. Pomeridiano tempore admiratores nos exspectant in uno e principalibus clubis fictionis scientificae. Illic exceptio calidissima est, sed solum pro Sheckley. Per aliquot horas nemo animadvertit cum Sheckley alias tres personas adesse, et nemo nos salutatione dignatur. Subiective, VIPos vesperae prioris praeferebam. Post aliquantum, nos Itali re vera nos superfluos sentire incipimus. Quid illic facimus? Post aliquantum aliquis quem novi exsilit et situs paululum melior fit. Yaroslav me monuerat, me praemoniens de scarsa Bohemorum sociabilitate. Aliunde, probandum est ad credendum. Unica commotio est observare trance mysticam amabilis admiratoris Russi coram Sheckley. Raro tantam commotionem in oculis ignoti vidi. Et paululum osmosis commotionalis logica consequentia est. De hoc pomeridiano tempore ita in futuro solum oculos huius iuvenis recordabor. Etiam quia, dum illic eram, totam scaenam filmavi. Vespere cum grege admiratorum cenatur.
Hungaria
Die Veneris 6 Augusti On the road again. Budapestinum proficiscimur, sine festinatione, media matutina. Iter longius debito fit propter inutilem deviationem per Austriam. Budapestinum vespere pervenimus, et statim invenimus ubi dormiamus. Cum semper ego rexerim, considerabiliter fessus sum. Hoc nos non impedit quominus cenatum eamus in navicula super Danubio, ubi — heu nobis — excedimus. Culpa cibi nimis boni.
Die Saturni 7 Augusti Post ientaculum, pulchrum iter per Budapestinum, tantum ut ideam sibi faciat. Pomeridiano tempore iterum proficiscimur, directione sudest. Ultimos octoginta chilometros viae publicae fruimur. Post quod solae viae statales erunt. Calidissimum est, sed aer conditus nos servat. Ultimam urbem Hungaricam, Szeged, superamus, et tandem ad finem cum Romania pervenimus. Omnia obstructa sunt, et plus quam hora opus est ad transeundum. Aliam horam virtualiter amittimus propter mutationem fusi horarii. Serum pomeridianum tempus est cum tandem per desolatas planities ruris Romaniae in nordvest nationis volamus. Non multum opus est ad Timisoara perveniendum, destinationem nostram hodiernam. Apud hotel Continental cubicula quae nobis reservata sunt invenimus et aestimamus. Sheckley fessus et perplexus est. Declarat Italiam aliam rem fuisse. Sed non queritur, neque paenitet illic esse. Iam vesper est, et iustum tempus est ad aliquid edendum in terraza-restaurante hotel, dum iuxta nos saltatrices non nimis vestitae spectaculum dant pro directa repraesentatione televisionis localis. Ante bonum cibum et bonam cervisiam, necnon bonum numerum effrenatarum saltatricium paulo ulterius, etiam animus Sheckley cito recreatur. Per horas et horas in curru ultimis diebus transactas multum scripsit, et hoc sufficit ad eum satisfactum reddendum. Sedere et scribere observat est quod ei semper accidit facere, et in curru nobiscum potest praeterea etiam garrire et prospectum qui mutatur observare.
Romania
Die Solis 8 Augusti Calidissimum est Timisoarae. In atrio hotel eos invenimus qui nos in Romaniam invitaverunt. Jonathan Cowie, physicus Scoticus necnon homo perpolitus et amicus gratissimus, calidum nobis salutem dat. Ille est, magis quam alii, organizator eventus cui participandi venimus. Sed multi sunt qui ad Continental confluxerunt ad nos salutandos. Adest
Jim Walker, ut Jonathan ex Anglia venit. Adsunt Romani Silviu Genescu, Antuza Genescu
et Dorin Davideanu. Post inevitabiles circumstantiae salutationes, optatur visitatio localis musei domorum rusticarum, parci in quo traditionales domus rusticae Romanae reconstructae sunt. Non est finis mundi, sed est tamen aliquid novi, et est utcumque occasio ambulandi. Est museum eiusdem generis multo maius et magis interesting Bucaresti, sed nos Timisoarae sumus. Quae tamen in summa locus interesting et gratus est. Pomeridiano tempore est caerimonia inaugurationis conventus. Personaliter quamlibet caerimoniam cuiuscumque generis aborreo, itaque non praetendam vos persuadere eam mihi fontem gaudii esse. Dicamus me minus solito taedere. Probabiliter, hoc genus caerimoniarum malum necessarium est. Vespere, typice more Romano cenamus. Non mala est ut cocina, sed parum varia est et post aliquot prandia iam omnia probata sunt.
 |
|
|
| Sheckley et Quaglia sponsorizzati autographa subscribunt |
|
Die Lunae 9 Augusti ad museum videndum ducimur. Non sumus homines musearii, neque Sheckley neque ego ipse, itaque mox evadimus, et apud MacDonalds nos recipimus, locum quem neuter nostrum plerumque frequentat. Sed hic calor damnatus est, et MacDonalds aerem conditum habet. Et praeterea non est obligatorium edere. Ad hoc existunt potiones. Paulo post turma retis televisificae nationalis nos interrogatum venit. Pomeridiano tempore, paululum indutiarum in hotel. Hotel Continental magnum et hospitale est, decem fere tabulata numerat e quibus unum interesting est: secundum. Dies post diem omnes re vera sensibiles fimus ad id quod Mysterium Secundi Tabulati appellare incipimus: cuique enim nostrum, in proprio ascensu descensuque ascensore, frequenter accidit se in comitatu splendidarum puellarum invenire quas vestitas dicere nimium est, quae omnes invariabiliter ascensorem in secundo tabulato intrant aut exeunt. Dictae venustae deinde nescioquo evanescunt eadem celeritate qua apparent. Profundae explorationes in secundo tabulato non prosunt ad mysterium clarandum. Et nobis solae hypotheses nostrae manent.
|
 |
|
| Acta diurna Timisoarae diei posteri |
|
Die Martis 10 Augusti nondum bene expergefactus sum cum me cum Sheckley, Max, Mario, Ada, Jonathan ceterisque omnibus apud bibliothecam BIC-ALL invenio ad praesentationem editionis Romanae libri Sheckley
Permutatio Mentalis (Transfer Mental) et libri mei Panis, butyrum et paradoxina (Pâine, unt si paradoxina), ambo a Nemira editi. Adest etiam sponsor in medio, cervisia Kaiser, et Sheckley mihique tunicas rubras cum signo cervisiae induere oportet, et praesertim multam cervisiam bibere nos oportet, ideale recens expergefactis. Adest etiam vicepraetor Timisoarae, qui longum sermonem Romane producit. Cum ad me venit ego paululum temere loquor ut iam mihi a multo tempore accidit facere, bene sciens quidquid dicam tamen quemlibet id cito obliviscaturum esse, nisi quod hac vice fallor. Diebus enim sequentibus cum quodam horrore inveniam inconcinna mea argumenta fideliter relata in compluribus articulis in omnibus actis diurnis localibus, quasi vere aliquid significarent. Sheckley, prudentior, sobriorem lineam eligit. Relative multum publici adest, cum diebus prioribus acta diurna localia eventum pompaverint, articulos illustrantes etiam imaginibus me inscio e situs meis in Interrete depromptis. Director marketing Nemirae, Laurentiu Teohar, evidenter bene laboravit. Post sermones traditionalis obsidio ad autographum in exemplaribus librorum nos minime perturbat, et tandem etiam hoc pulchrum momentum exstinguitur. Et horae genericae iterum fluere incipiunt in calore torrido Timisoarae et nos iterum apud MacDonalds aliquot minuta nos recipimus. Hora quinta pomeridiana conferentiae Jonathan Cowie de eclipsi quae cras erit intersumus.
Eclipsis
 |
|
|
| Sheckley eclipsim spectat |
|
Die Mercurii 11 Augusti est dies eclipsis totalis solis. Et pessime incipit. Caelum totum opertum est et pluit. Deinde desinit, sed caelum non meliorescit. Tandem frigidum est. Sheckley dicit paululum frigoris sibi gratius esse quam eclipsim. Tamen statuo utcumque non aegre ferre. Erit utcumque interesting videre diem noctem fieri. Interim eclipsis partialis incipit, ita saltem dicit tabella nostra. Nihil videre possumus, praeter res normales. Nisi quod nubes lente attenuantur, et subito aliquis speciem solis e caelo malevolo emanantem conspicit. Et statim magnus cursus est ad ocularia eclipsis capienda. Caelum adhuc paululum aperitur et interdum sol per aliquot minuta plene se ostendit. Et ita nostram eclipsim partialem fecimus, nobis dicimus. Ad momentum totalitatis accedimus, et caelum magis magisque aperitur. Fortasse fortunam habemus. Incognitum meteorologicum totum probabiliter multo magis emotionans reddit quam fuisset condicionibus climaticis idealibus. In hotel nostro sumus et in terrazam ascendimus. Inde tota urbs dominatur. Interdum brevis aquae effusio descendit, tantum ut grata sit. In tecto, televisio localis Sheckley et me directe interrogat et praetextu eclipsis libros nostros publicamus. Iam paucula minuta ad momentum fatale desunt, et caelum iterum promittens factum est. Cursus deorsum in cubiculum ad sequendum in televisione progressum eclipsis totalis per Europam. Televisio per satellitem, programmata Britannica, Francogallica et Germanica, quae in serie eclipsim totalem quae venit et abit documentant et commentantur. Inexspectate, emotionans est, quamquam ineptias quas varii telecronistae dicere vitare non possunt. Cum eclipsis totalis etiam Austriam relinquit, momentum est iterum in tectum praecipitandi. Lucta pro ascensore est, sed nos vincimus. Sol adhuc visibilis est, per tenuem stratum nubium quod celeriter movetur, sed est solum minuscula falx eius. Nubes filtrum agunt et licet etiam nudo oculo sine difficultate spectare. In horizonte, interim, caelum nigerrimum factum est ad occidentem. Eclipsis totalis est quae progreditur. Deinde turpis nubes finit ubi non deberet et sol evanescit, totus eclipsatus a nube momento ante quam a luna. Et deinde subito totum obscurum est, et ita aliquantum manet. Videmus ingratam nubem moveri, sed non satis celeriter. Urbs in tenebris est, caelum super nos obscurum est, sed horizon luminosissimus est per 360 gradus. Prospectus numquam visus. Deinde linea lucis appropinquat, sicut antea tenebrae venerant. Sursum aspicio et nubes paene abiit — audio fremitum vocum ex alia urbis regione provenire. Illic nubes iam abiit et per momentum eclipsis totalis visa est. Deorsum aspicio: adhuc obscurum. Iterum sursum aspicio: et subito me percutit caecans radius solis et per momentum frustum diamond ringintervideo, imaginem quae finem eclipsis totalis signat. Deorsum aspicio et urbs illuminata est. Eclipsim totalem per duo vel tria secunda amisimus vel, si mavultis, per duo vel trecentos metros. Sed probabiliter non omnes commotiones quas habuimus habuissemus si res ita evenissent ut voluissemus eas evenire. Ex illo momento deinceps, utcumque, sol illusor numquam plus splendere desiit.
Die Iovis 12 Augusti est ultimus dies noster Timisoarae. Pomeridiano tempore Sheckley, Tony Chester et ego garriendo in mensa rotunda occupati sumus. Vespere, cena de gala in restaurante paene toto nobis reservato. Pulcher locus videtur, accommodamus nos et aliquantum omnia bene eunt. Sed inter primum ferculum et secundum duae horae exspectationis transeunt, sincere nimium ne quis irritetur. Post cenam sunt ritualia circumstantiae quae postuma omnium cenarum de gala comitantur, et Sheckley astute in hotel se recipit. Eum sequemur non multo post etiam nos. Cras dies dura erit.
 |
|
|
| Omne momentum bonum est ad notas deiciendas |
|
Die Veneris 13 Augusti est dies dura. Hora octava et dimidia matutina omnia omnesque in currum oneravimus et proficiscimur, sudest nationis versus. Non sunt practice viae publicae in Romania, et viae statales, quamquam nuper reasphaltatae, non sunt iocus, praesertim si per septingentos chilometros continuos iter faciendum est. Etiam quia nationem transeundo in eadem rota est totius commercii nationis et non solum: quod significat columnas autocarrorum Romanorum, Bulgaricorum, Turcicorum, sed etiam Italicorum et Germanicorum. Totum conditum trituratricibus quae interdum post curvam exsiliunt corriam et dimidiam occupantes, milibus plaustrorum agricolarum ab equis tractorum, caravanis Zingarorum qui et ipsi cum plaustris et equis suis se movent, gregibus ovium quae interdum viam indifferenter secant, vaccis solitariis et non solitariis et canibus erronibus suicidalibus. Intervallis enim regularibus margines viarum Romaniae cadaveribus canum stellati sunt qui viam momento malo transierunt. Sunt milia canum erronum in Romania, qui incessanter augentur, et ex eo quod mihi explicatum est communitas Europaea Romanos monuit ne eos occiderent ne iura eorum animalia violarent, vel aliquid eiusmodi. Nescio an verum sit sed typicum esset, et interim canes errones augentur, veros greges formant qui interdum secundum quosdam etiam aliquem puerum devorant. Et interim ego rego. Per totum diem habeo. Diverse a guida in via publica, hic non potes te momentum distrahere. Vae oculos a via tollere! Annis ante, cum his in partibus una cum Silvio Sosio et Luigi Pachì venirem, ad eorum shock pro viis Romanis leniendum (illa aetate multo minus asphaltatae quam nunc erant) eis dixi vias in Romania metaphoram vitae esse: numquam scis quid post momentum veniet, et cum minime exspectas in aliquod inopinatum incidis. In Carpates intramus et transitum Transsilvaniae aggredimur in climate lugubri et fascinante. Tempestas turpis est, nubes humiles sunt et largiter pluere incipit. Laetamur ob atmosphaeram congruam, sed laetitia parum durat. Via flumen costeggiat et ad dextram nostram solae sunt parietes rupestres. E quibus, virtute pluviae, non sola aqua est quae descendit. Magis magisque frequenter in lapsum terrae incidimus qui partem corriae nostrae obstruit. Incoraggians est. Donec via subito a lapsu terrae illo ipso momento ante nos in actu facto obstruitur. Currus omnes illic stant exspectantes. Via nondum omnino obstructa est, sed magni lapides et lapilli per viam volvuntur transitum parum attractivum reddentes. Interdum, aliquis currus aleam tentat et transit, conatus saxa iam in via et illa, magis periculosa, advenientia dribblare. Me in corriam sorpassi fero et appropinquo. Consisto. Transire conamur an adhuc exspectamus? Mox nimis sero esse posset, via omnino obstrui posset. Illo momento magnus lapis celerrime per viam ante nos volat. Roulette Russa est. Feliciter, lapsus terrae in actu nunc perfecte visibilis est in toto suo evolvimento. Omnia per declive latus ad dextram nostram descendunt, sed bene videtur, et plerumque parvi lapilli sunt. Quod significat cum paululo cautelae transiri posse sine nimiis periculis, in sintonia cum temporibus lapsus ita ut rari magni lapides vitentur. Pedalem in acceleratore premo turbo motoris et adrenalinae accendens. Dum per lapsum transeo rota lapidem contra inferiorem currus telarium proicit et fortis impactus sonus nos non laetificat. Momento post inaudita celeritate inter currus volo qui ex altera parte lapsus exspectantes consistunt, et aliquis providentialiter mihi id notat. Cum turbo adrenalinae se movet, fit ut quis obliviscatur eum exstinguere. Non sine labore eum exstinguo et lentesco. Paululum culpae cum Sheckley sentio quod eum huc usque adduxerim et tunc ei dico: Saltem non est iter taediosum. Sheckley respondet convicta facie: Non, non est taediosum. Inter omnes minime sollicitus videtur. Statim iterum scribere incipit. Libellum eius oculo perstringo et lego We stopped at one point and watched a flow of small pubbles trickle out of a hole in the mountainside and onto the road. It was like the Earth was bleeding. Ei eventus praesertim ansa sunt ad aliquid habendum quod scribat. Carpates paene finiuntur. Pergit diluviare. Sheckley pergit scribere. Ei aliam manipulum sententiarum furor: The flooding grew worse as we continued. A deserted car park had become a lake, empty except for one white plasticchair floating in it. Occasionally we passed a peasant, standing at the side of the road, huddled under a plastic raincoat, waiting for God knows what. But for the most part we encountered no one. Cum credimus nos pessimum superasse, in obstructionem incidimus. Est depressio, in via, quae aqua repleta est. Autocarra transeunt, sed currus qui idem facere conatur immergitur et illic manet. Hinc non transitur. Feliciter est via alternativa, sed aliquot chilometros retro redire debemus. Inversionem facio et viam modo percursam contrario sensu repercurrens, mox in magnum lapidem in media via incido. Paulo ante is non aderat. Descendit paulo post primum nostrum illinc transitum et paulo ante secundum nostrum. Fortunati sumus aut utcumque non infortunati sumus. Semihora post Carpates incolumes superavimus et iterum planities est, quod vere nobis non displicet quamquam atmosphaera non aeque interesting est. Bucarestum circa horam octavam vesperi pervenimus, sed non haec est destinatio nostra hodierna. Aestimamus tamen num consistamus necne, itaque unanimiter pergere statuitur. Cadunt tenebrae, et tum demum recordor cur numquam per Romaniam noctu iter facere voluerim. Alii id primum detegunt. In tenebris, lumina splendentia columnae autocarrorum in corria opposita te caecant, quod non est omnino optimum in Romania, ubi viae surprisas super surprisas reservant, ubi plaustra ab equis tracta lumina posteriora non habent et ubi occasionales pedites paene in media via ambulant confidentes fortasse automobilia eos vitatura, vel probabilius problema sibi minime ponentes. Est pars itineris minime amoena. Cernavoda inter horam decimam et undecimam vesperi pervenimus. Illic est centralis nuclearis, sed nimis queri non possumus. Eam construximus nos Itali (vel potius, nos Genuenses) una cum Canadensibus. In amplis et luxuosis appartamentis olim pro personali occidentali centralis aedificatis deversari facimur. Fessi sumus, sed etiam satis laeti. Per quindecim horas in corria mansimus, incessanter currus, autocarra et plaustra superantes curantes ne frontaliter contra autocarra collidamur quae in corria sorpassi omni momento ante te invenis, et supervivimus.
|
 |
|
| In navicula ad Atlantykron |
|
Die Saturni 14 Augusti est dies nubilus. Triginta quinque chilometris a Cernavoda est insula in Danubio nomine Atlantykron, prope vicum Capidava. Illuc nos imus. Locus ferus et extra mundum consuetum ubi annuatim Romani hebdomadam manifestationum ad fictionem scientificam pertinentium organizant. Parvum navigium nos illuc transvehit. Saltem, conor Sheckley incoraggiare, hic nemo te ad iter peregrinatorium ducet. Sheckley respondet: Haec bonum nuntium est. In errore tamen sumus. Vix in insulam egressi, Sorin Repanovici, organizator manifestationis, nos excipit et nos ad iter peregrinatorium per insulam ducit, nobis tentoria et eorum occupatores monstrans. Deinde bibitur et aliquid editur in ponte navigii ad insulam religati, deinde sequitur congressus-disputatio cum praesentibus insulae. Pomeridiano tempore, Sheckley mavult in appartamentulum suum Cernavoda redire quia fabulam scribere vult et ad hoc solitudine indiget. Vespere eam iam absolverit et de hoc valde laetus erit.
Die Solis 15 Augusti Bucarestum reditum facimus. Est primus passus directione domus. Bucaresti aliquot appartamenta in quibus deversemur ad dispositionem habemus. Apud Sydney prandere imus, tabernam Australianam valde in ubi etiam res Mexicana editur. Et illic ipse, apud Sydney sedens ante bonum ferculum exoticum, Sheckley affirmat Romaniam sibi placere incipere, et se posse imaginari illic vivere. Pomeridiano tempore, Sheckley pergere scribere vult. Ei laptop meum ad dispositionem relinquo et nos alii duo itinercula facere imus. Vespere aliam fabulam scripserit.
 |
|
|
| In televisione Romana a ministro interrogati |
|
Die Lunae 16 Augusti est dies valde intensus, pulchro terraemotu inceptus. Sisma quod Turciam destruxit etiam hic sensum dedit. Max et Ada, soli e nobis illa hora vigilantes, testantur omnia diu saltavisse, dum candelabra decise huc et illuc pendulabant. Ego dormiebam et nihil animadverti. Matutino tempore in televisionem Romanam invitamur a Alexandru Mironov, olim ministro sportus et iuventutis necnon perito fictionis scientificae et conductore transmissionis televisificae fictionis scientificae in prima rete nationali, qui optimam transmissionem in nos imperniatam efficit. Sheckley valde laetus est, et ego non minus. Pulchra transmissio fuit, cum quaestionibus et sermonibus intelligentibus et extra omnem consuetam banalitatem. Ad prandium iterum apud Sydney nos recipimus. Et pomeridiano tempore in ludo est secunda participatio in transmissione televisifica. Hac vice hospites in salotto sumus
Mihaela Muraru Mandrea. Vespere autem ad cenam invitamur a Florin Munteanu, brillantissimo scientifico Romano et amico meo maximo. Pulcherrima vespera est, cuiuslibet descriptio limitativa esset. Sheckley ea captus est. What a fantastico man! postea commentabitur, de Florin recogitans.
Die Martis 17 Augusti ad Nemira imus, domum editricem nostram. Bene excipimur a Valentin Nicolau, editore, et Vlad Popescu, eius vice. Nulli sermones circumstantiae. Sed multum tempus una garriendo extra solita ritualia. Est etiam tempus pro saltu in redactionem Anticipatia, longaevissimi commentarii SF Romani. Deinde solitum spuntinum apud Sydney. Pomeridiano tempore, Sheckley iterum scribere se recipit. Omnes mature dormitum imus. Cras dies dura erit.
Reditus
Die Mercurii 18 Augusti iterum in Italiam proficiscimur. Hora quinta et dimidia matutina. Expergiscentia hora quarta et dimidia. Est systema optimum ad nobis aliquot horas intensi negotii parcendas et durationem itineris abbreviandam. Velociter enim et sine nimiis problematibus iter facimus. Tam mature proficiscentes, magnos fluxus negotii anticipamus et primo pomeridiano tempore iam ad finem Arad sumus. Medio pomeridiano tempore Budapestinum pervenimus, ubi consistere intendimus. Celeriter invento deversorio pro Sheckley, aliquot horas impendimus ad nos quoque alios collocandos. Budapestinum plenissimum est, sed tandem aliquid invenimus. Est momentum itineris quo ego maxime fessus sum. Semper et solum ego solus rexi, et fatigatio se accumulavit. Dicere me confectum esse diminutivum est. Iterum cenatum imus in navicula ubi in itinere itionis cenaveramus, et quae nobis tantopere placuerat. Mensis transiit ex quo Sheckley nobiscum est, et nunc ille media duplum edit comparatum cum eo cum advenerat. Hac vespera plus quam quadruplum edit. Dicet paulo post: Hanc cenam diu recordabor. Etiam nos.
Die Iovis 19 Augusti est dies reditus in Italiam. Austriam transimus, ubi in via publica nobis etiam pulchra multa pro nimia celeritate exit, et vespere ad aeroportum Venetiarum pervenimus, ubi subito non amplius invenitur tessera reditus Sheckley. Est horula suspense, deinde tessera exsilit. Vicinum diversorium invenimus et ita etiam problema huius ultimae noctis solvimus. Ad reditum in Italiam celebrandum binas optimas pizzas in capita devoramus.
Die Veneris 20 Augusti Sheckley aeroplanum capit quod per Londinium et Seattle eum Portland, Oregon, reportabit, ubi uxor Gail eum exspectat. In via reditus Genuam aliquantum silentium in curru est. Et Max est qui quodam puncto dicit: Non amplius adest. Refert Mario: Numquam adfuit. Mihi vicis est: Adfuit, adfuit, non erat hallucinatio. Et si erat, agitur utcumque de hallucinatione meliore ceteris.
Re vera fortasse non ita ipsum dixi. Sed cui detalia curae sunt, nunc cum Sheckley non amplius in hac historia sit?
Extra tempus adhuc tempus est pro consideratione finali: id quod hucusque legistis est mera chronologia eius quod evenit. Nihil vere significantis in eo quod hic scriptum est continetur. Id quod vere refert ita narrari non potest. Probabiliter, omnino narrari non potest. Solum recordari potest, ab eo qui id vixit. Et fortasse, ne hoc quidem verum est. Id quod vere refert solum vivi potest dum vivitur. Cetera omnia solae diaphanae repraesentationes sunt. Vel, si mavultis, repraesentationes repraesentationum. Id est aliquid quod cum realitate parum admodum habere finit. Contenti simus et contenti sitis. Quod refert est quam minime aequivocare.
Plenior album photographicum itineris disponibilis est hic cliccando. (http://www.fantascienza.com/quaglia/sheckley/1999/)
|
