intramus in eram veritatis. Nescio si haec phrasis habet multum sensum, sed me oblectat in considerationem capere hypothesim quod ea habeat sensum. Quid intendo dicere? Videbimus paulo post. Ego ipse confido apprehendere ex meis ipsis verbis si declarationem initialem poterunt sequi argumenta quae eam legittiment saltem in parte.
Intramus ergo in epocham veritatis. Per totam historiam mundi veritas fuit praesertim actus fidei. Quicumque diceret quamlibet rem poterat postea smentire omnia, proponens propriam novam veritatem in substitutionem illius veteris iam incommodae. Facile erat credere novae veritati quae se substituebat praecedenti, quia huius non remanebat vestigium in realitate, praeter quam in memoria eius qui se obstinaret recordari. Sed cum recordari erat incommodum vel inconveniens, oblivisci erat facillimum. De praeterito non remanebat fere nihil. Si deerat aliquid scriptum, de veritate praeterita poterat non remanere nihil omnino. "Verba volant", dicebatur enim. Verba exeunt ex ore et statim volant et se dispergunt pro semper, et qui in quibusdam earum credidit non poterit umquam aliis demonstrare quod illae quaedam quodam die revera exstiterunt.
Hodie non est amplius ita. Exsistit registratio audiovisiva imaginum et sonorum. Exsistit televisio.
Personae publicae spicci culturalis et politici non sunt tales nisi "exsistunt" intra Televisionem. Et ambiens magicum televisionis habet proprietatem revera surprendentem: potest recordari et reproponere totum id quod acciderit intra se. Declaratio facta non potest amplius negari, quia mendacium smascheraretur facile, reproponens imaginem mentientis durante ipso actu mentiendi. In epocha moderna, pro eo qui habeat spiccum publicum et sit ergo pars Universi Televisivi, Verba Non Volant Amplius.
Sumus solum ad initia erae veritatis, sed iam primae victimae cadunt et non se relevabunt tam facile. Victimae illustres, magni (ex-magni) politici, sed non solum ipsi. Libido veritatis crescit irresistibilis in telespectatoribus, id est in societate. Habent successum sic dictae transmissiones "televisionis-veritatis", quae nihil aliud sunt quam rudis embryo eius quod erit televisio futuri. Sed antiqui criteri stolide resistunt, et arroccati in obsoletis trincea suis maxima pars programmatum televisivorum fundatorum super finctione (ergo super mendacio licito) adhuc perversant, semper magis inevitabiliter taediantes.
Reiteratio audiovisiva ritualium mendaciorum ponit ineluctabiliter nudam naturam eorum elementorum irrealium, reddens gradatim semper difficiliorem suspensionem incredulitatis quae consentit spectatori se iuvare spectaculo quod observat.
In verbis pauperioribus, se assuescit facto quod id quod videtur sit totum "per finctionem", et tunc transit libido id videndi. Ad contrastandam hanc assuefactionem, in cinematographia sunt iam fere indispensabiles "effectus speciales", id est expedimentum monstrandi aliquid finctum modo qui adhuc consentiat spectatori exercitium suspensionis incredulitatis. In televisione, soporifera quamquam sfavillans mendax transmissio varietatis se animat solum per irreverentes exploit sparutorum personarum quae iam vivunt et agunt in magna Veritate futuri. Est categoria Grillorum, Benignorum, ut nos intellegamus. Non "comicorum". Comici in sensu stricto destinati sunt evanescere etiam ipsi, quia non amplius facient ridere. Reiteratio bolsorum schematum falsi et artefacti humorismi eorum ponet tandem nudam intrinsecam falsitatem eorum. Vivit enim in mendacio comicus qui recitat memoriter copionem fingens improvisare sicut politicus qui sciorinat mendacia in falsa et caeca convictione posse ea in futuro negare.
Est Veritas quae semper magis avvincit. Amatur vel oditur Sgarbi quia vivit et sguazzat cum maestria in Veritate. Sed non remanetur indifferens. Eum amatur si condividitur Veritas eius. Eum oditur si ea non condividitur. Veritas non est una sola. Est simplex et confortans credere quod ita sit, sed ea - heu me et praesertim heu vos - non est UNA.
Est crescens affectio, in toto mundo, pro Veritate, "bona" vel "mala" sit. Eviratrix famosissima Civitatum Foederatarum, carnifex falli John Wayne, facta est heroina, quia "vera" modo unico et originali, quamquam horribili.
Maurizio Costanzo Show est transmissio Italica magis agniti et durabilis successus quia est "vera" ab initio ad finem. Parum refert quod saepe tristes vel taediosi figuri blaterent res iam dictas milia vicium. Id quod in absoluto refert est scire quod id quod videtur accidat revera , et non per finctionem .
Artistae particulariter habiles ad videndum veri durabunt magis, sed evanescent etiam ipsi, prius vel posterius, cedentes passum ei qui, apparens "verus" virtute facti essendi id, sciverit facere de proprio esse vero dignum spectaculum.
Sed campus ubi haec revolutio erit magis magni momenti est per vim rerum campus politicus. Successus Funari doceat. Funari est "verus", in unoquoque instantium quibus apparet super video.
Politici futuri debebunt esse semper magis veri. Non necessario magis intelligentes. Solum magis veri. Stultitia "vera" erit magis praemiata quam intelligentia "falsa". Duplicitas male celata erit foriera ruinae. Duplicitas bene celata durabit solum diutius. Contradictio erit accepta, dummodo videatur genuina et "vera" et non fructus culpabilis voluntatis inganni.
Totum id quod me animadverti dixisse posset habere multum sensum vel eius habere parum. Non me convincit omnino, quia mihi volvitur in mente etiam speculatio quae duceret ad conclusiones oppositas quas hic et nunc vobis parco.
Sed non hesito ad exponendos ei qui me sequitur etiam tales dubitationes meas, quia vivere in veritate significat etiam dicere id quod cogitatur de eo quod scriptum est vel cogitatum est.

Roberto Quaglia