‹ Ìndighe de su situ · Pàgina de su museu · repertu restauradu
Cumpàrtilu:FacebookXWhatsAppTelegramEmail
Disrasonare est rasonèvole (Caro Maurizio Costanzo Show... lìtera n.32)
lìtera n.32

Ite fortuna tènnere una manna intelligèntzia: no ti mancant mai sas macchìghines de nàrrere.

A. P. CHECOV






















DISRASONARE EST RASONÈVOLE

Caru Maurizio Costanzo Show,

no isperare de agatare rasonevolesa in onni lìtera mia. Su chi elegantemente si fregiat de su tìtulu de "rasonèvole" est belle semper sa vile ripetitzione de abusados ischemas. No b'at mai coràgiu in sa esternatzione de frases e cuntzetos fatos, cales sos argumentos rasonèviles belle semper sunt. S'ùnicu valore de sa rasonevolesa est sa praticidade. Sa rasonevolesa est pràtica proite fundamentalmente cumpartzida, a su nessi dae sos èsseres umanos pensantes. Sos èsseres umanos reagentes, cussos chi no pensant ma simplemente reagint a s'ambiente comente cale si siat tropismu, no nos interessant e nemmancu nois interessamus a issos, tant'est beru chi tzertu no sunt leghende o pertzepende altrimenti custas paràulas, proite issos no legent àteru che carchi tìtulu inoghe e incue. Nos praghet pensare a nois comente a sos umanos pensantes, e si no est beru chi nos praghet, est totuna beru chi custu praghet a mie, e lu naro sena timore. E tra sos umanos pensantes s'argumentu de sa rasonevolesa godet de carchi crèditu de tropu. No echivochemus. A mie praghet sa rasonevolesa. Est ùtile. Ma la critico proite est noiosa, e suba de totu proite nos ingannat. Est noiosa proite ripetit a sa morte sos dogmas suos, sustènnidos dae sa natura rasonèvole pròpia.
Sa rasonevolesa imponeret, a chie cheret iscrìere àteru che carchi crìptica poesiedda de merda, de isrotolare sapientemente frases acuradamente calibradas in sos significados lampantes e recònditos issoro, frases mesuradamente confrontadas mentalmente, a s'atu de sa iscritura o unu pagu prima o unu pagu a pustis, cun sa immàgine chi si tenet de sa cultura coletiva de su cuntestu umanu de su cui si est parte. Sa rasonevolesa suggerit de pensare, cando si iscriet, a sos letores a sos cales si si rivòlghet, pro resurtare a issos cumprensìbile, nonché praghèvole o displaghèvole segundu sas intentziones pròpias, tralassende comente si no esseret importante su cuntzetu de sa totale e còsmica libertade pròpia in su iscrìere, imbetzes, assolutamente cale si siat cosa a unu beneret a conca, cun totale disinteressu pro chie o pro ite cosa una die at a lèghere custas frases opuru nono.
Sa rasonevolesa iscunsìgiat chie iscriet de iscrìere pro sese, a pròpiu usu e cunsumu, in totale dispretzu de cale si siat rasonèvole cunsideratzione subra sa commerciabilidade de su chi est iscriende. In su momentu in cui si tenet unu cale si siat contu de chie at a lèghere su chi si iscriet, eccu chi si est commerciale. Si chircat de ismertziare su pensamentu pròpiu a àteros, pagu importat si siat in càmbiu de dinari o de aprovatzione, duas diversas valutas de su matessi ategiamentu mercantile.
Tra s'àteru, iscriende pro sese in su assolutu disinteressu cara a chie aeret mai de lèghere totu custu, si dant duos possìbiles isvilupos de sa situatzione pro su casu chi calicunu chi no siat s'autore si agatat poi a lèghere "totu custu":
In su primu casu (su prus frecuente), su iscritu no li praghet e tando acabat opuru peus pro issu.
In su segundu casu li praghet, e tando sighit a lèghere, cuntentu de iscrocare gasi tzertos pensamentos chi s'autore aiat iscritu pro sese e tzertamente no pro issu.
Comente si bidet, no b'at perunu perìculu. Chie si cheret pònnere a iscrìere isceti pro sese depet però evitare de si contare sa fàula de chèrrere iscrìere isceti pro sese cando segretamente imbetzes isperat chi calicunu poi legat su chi issu diat àere iscritu isceti pro sese, e mustrat forsis fintzas de l'apretziare. In custu casu s'autore est un'inseguru opuru unu vile, e probabilmente at a andare a incontru a bruende frustratzione.
E no balet mancu su fatu de iscrìere carchi cosa pro sese e poi chircare de no lu fàghere lèghere a nemos. Proite mai no diat dèpere si fàghere lèghere a nemos? Si si est iscritu carchi cosa isceti pro sese de seguru no si tenet in perunu contu su giudìtziu chi àteros potzant o cherzant esprìmere de custu iscritu. Si no li praghet sunt afares issoro. E si li praghet fintzas. Si si tenet in contu su giudìtziu de sos àteros, no si est iscritu pro sese. Si est iscritu in modu rasonèvole e mercantile, sena pro "mercantile" intèndere carchi cosa de negativu.
Su fatu chi deo mi siat sofermadu gasi a longu subra custu argumentu, alludende tra sas rigas chi no so iscriende pro àteros chi no siant deo (difatis deo so giai totu sas persones chi oe mi bastant - cras amus a bìdere), diat pàrrere suggerire chi deo cherza cumbìnchere calicunu o comunque lu cundùere, cun totu custos argumentos, a cumprèndere s'essèntzia de su chi so intendende nàrrere. Si aere chèrfidu dimustrare chi a beru no mi nde fregat nudda de chie est leghende custas rigas, dia àere dèpidu èssere galu prus caòticu e incumprensìbile e sconclusionadu de su chi deo siat comunque egualmente in parte istadu. Dia àere dèpidu iscrìere... ebbè insomma, fàghere unu sacu de cosas chi immoe no mi benint a conca e no tèngio peruna gana de mi isfortzare proite efetivamente no mi nde fregat nudda. Su fatu chi deo no apa fatu totu custu (cale si siat cosa custu "totu custu" siat o potzat èssere), dimustrat gasi chi coerentemente deo no cheria pro nudda dimustrare chi no mi nde fregat nudda comente efetivamente no mi nde fregat, e dimustrèndelu inevitabilmente distruit e annullat a su matessi tempus su valore de custa dimustratzione, e distruèndela la ripristinat, gasi ri-distruèndela e ripristinèndela pro una cantidade infinita de bortas, comente in onni bonu paradossu chi si rispetat possibilmente avvenit opuru nono.
Est bufu chi pro cantu si chircat de abolire onni rasonevolesa in su procèdere de sos pensamentos pròpios, sa mente no istat mai a su giogu e carchi parvèntzia de sensu larvatamente cumpridu si afacat egualmente a sa realidade. Insomma, pro noranta persones chi giustamente giudicarent su chi dae mie finas a immoe vergadu contortu vaniloquiu de mancu etzelsa fatura, so prontu a bi iscummìtere chi una deghina de macos o pagos de mancu insorgherent contra custu giudìtziu, cun argumentatziones chi no mi interessant e gasi no nde apo a faeddare inoghe. Gasi, si faghides parte de sos noranta, sìade a mie grados de bos àere immoe rèndidu su cunfortu de sa cunfirma chi sezis perfetamente normales, solidamente cuntènnidos in sa majoria chi comente nos imparant tenet semper resone. Si faghides parte de sos deghe, sìade a mie grados pro sos motivos chi perfetamente ischides dae sos sceti, sena chi bos los apa de ripètere deo.
Ma noto unu preocupante ritorno de rasonevolesa in su isprolòquiu meu, e gasi l'acabo luego inie prima chi siat tropu a prestu.

Roberto Quaglia





Lassa unu Cummentu.

Lege sos cummentos de sos àteros.

Mi praghet! Mi praghet! Mi praghet!

Ìndighe de sas lìteras.

Cubertina.

Ma chie est Roberto Quaglia?





S'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", intrea o in parte, podet èssere lèghida, iscarrigada in su computer, imprentada e copiada chene lìmites, isceti pro impreu personale. Totu sos testos e sas illustratziones sunt propiedade de Roberto Quaglia e no podent èssere impreados intreos o in parte chene permissu. Su progetu gràficu e sos cumponentes gràficos de custas pàginas sunt propiedade riservada de Roberto Quaglia. S'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", intrea o in parte, no podet èssere posta in bèndida a perunu tìtulu chene permissu in antis.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.




















Cumpàrtilu:FacebookXWhatsAppTelegramEmail