
 |
LA REALTÊ LA S TÔ IN ZIR PARCHÈ LA N'GN'È
Caro Maurizio Costanzo Show,
u capita dal vôlt ch'u s sinta la vòja o e' bsògn (dò sensaziòn surëli) ad pinsê o ad dì o ad scrìvar quèl d'inteligènt, insèn a la paura ad nö ësar bon. U s sa bën che u s pudrèb, ènca savènd ch'int cl'istânt u n's pò. I pinsìr i è cunfuṡ, mo mìga tânt da nö savé ch'i è acsè. L'è una cundiziòn ch'la fa inrabì, parchè u s s'adà d'arivê a un pas da di pinsìr ch'i cuntintarèb e' bsògn ch'a sintem ad pinsêi, senza però ch'i salta fura o ch'i s fëza vdé gnânca par un istânt int la nöstra ment. A s sintem stóp, tânt ad piò ad chi ch'u n'à mai pinsê d'ësel sôl parchè u n'i è mai vnù in ment, magari parchè l'è pröpi acsè.
U suzéd pu che sti istânt i s tira a lòngh, e i dvènta di perìud e dal fêṡ intéri dla vita. Int sti chêṡ, la cuscienza la fa fadiga a stê atachêda a una fila ad pinsìr par piò ad quèlch minut cürt. L'entropia, tânt par druvê una paròla difézil, l'è a l'ajèt e la culpés fònd. Cs'u vô dì sta frêṡ? Fasì fènta ad gnint. Tânt par fê capì méj l'idea, a n's farem scrùpul ad lasê che ste fenòmen u s'apliga a nó stès aquè e adës. Savèndal prèma, e' letór e' patirà ad mênc, opùr nö.
A sem tot incastrê int la realtê, qualsiasi cvël ch'la vòja dì sta frêṡ o ch'la dëga a so dispèt. La realtê l'è un pöst buf, ènca parchè la n'à un paeṡàg bën definì. Difati, j elemént piò ch'i s mòv da par lôr d'e' paeṡàg i fa vdé un'atitudin gruteṡca a pasê cla pêrt d'e' paeṡàg ch'i i piêṡ ad ciamê cun la paròla "temp" a barufê d'atònd a l'aspèt d'e' paeṡàg stès. Trop criptic? Ogni tânt e' paeṡàg u n's capés, a e' so, e l'è bën ch'a e' sapèva ènca vó, opùr nö.
Int la realtê e' paeṡàg l'è tot. Almânc da e' pont ad vèsta ad cla pêrt d'e' paeṡàg ch'l'à j ócc par guardê, ciuè, par es., nó. Avìv nutê cumè ch'e' dvènta piò cuncrèt e' dscòrs quând ch'u s tira in bal cl'entitê, sinò da gnint, ch'u s piêṡ ad ciamê "nó"? A n'l'avì mìga nutê. Mo gnânca me, a l'cunfès. A fasèva sôl fènta. A stëgh fasènd fènta in tot i sens. E ad sicur a fëz ènca sens, fasènd fènta acsè.
Qualsiasi dscòrs ch'u s fëza, a la fin u s finés sèmpar a parlê dla realtê. Mai protagunèsta la fo piò scnusùda dla nöstra diva ad sta lètra e ad sta vita.
E s'la n'gn'fos? E' sarèb un bël colp ad sena. Tot i pinsadur piò pinsirôṡ a pinsê par gnint par vit intéri a un quèl ch'u n'gn'è. U n'è gnânca acsè stóp pinsê che, in realtê, la realtê la n'gn'sia pröpi. S'la i fos, quaicadun l'avrèb truvêda, da quèlch pêrt, e u l'avrèb fata vdé in zir, a ch'j ẽtar, e lôr (ch'j ẽtar) i avrèb capì d'un bòt ch'u s tratèva pröpi dla realtê. La realtê vera la n'pò lasê dubi, la n'pò ësar interpretêda. La realtê vera la pò sôl ësar ona, ch'la n's cunfònd, ciêra. Quei ch'i vô cuntês ch'i à truvê un quèl che secònd lôr e' sarèb la realtê, mo ch'u s pê una stupidêda o pëž (o méj... tânt u n'câmbia gnint), l'è ciêr ch'i s'è sbaglê, sinò i s'avrèb cunvint tot d'un bòt.
La realtê donca l'è un'ipòteṡi cativa, parchè zarchêla l'intaša al nöstri vit, zà poch lònghi, e la s tira via l'atenziòn da quèl ch'e' cônta ad piò. A n'so ad cs'u s trata (quèl ch'e' cônta ad piò), parchè l'è ciêr che ènca me a so incastrê dentar sta stôria dla realtê, cumè, tra parentèṡi, ènca tot vó (e par "vó" a intènd chiunque ch'u s'arcnòsa vulintìra in st'etichèta, par es. chi ch'e' lèz, mo sôl par es.).
A sem circundê da la realtê, mìga in sens reêl (a j avem stabilì ch'la n'gn'è), mo in sens metafòric. Ciuè, la realtê la s'à ingabiê int la trapla fata da la su inesistènza.
Duv ch'a guardèma, a i vlem bën o a i udiem a crédar (mo a cardem sèmpar) ad vdé la realtê. Mo ènca duv ch'a ascultèma, a tuchèma, a anusèma, a sagèma. A s cumpiaṡem o a s lamentem ad sintì realtê dimpartot. Epùr a duvrèsum avé di suspèt. Quânt vôlt a vdem un bìped a fôrma ad fèmna umâna o ad mâs-c umân e a dgem, pinsèndal: "Che bëla figa (o figo)" e quaicadun a e' nöst fiânch u s'òpon che figa o figo lì o lò i n'è pröpi. L'è zà int sti cvël znin che la realtê la s sputâna, tradènd la su inesistènza ciêra. Figurèmas al cös piò gròsi, cumè quând che la realtê ch'la n'gn'è la s travèst (o acsè u s pê) da Bën e 'a Mêl, e la fa nàsar dal barufi ènca piò gròsi ad cal ch'al riguêrda i gost sesuêl.
La realtê la s perseguita, perfèta int la su inesistènza testarda, indiferènta e asuluta.
A pudrèsum ènca smètar ad parlên, almânc nó ch'a s stem adând ch'la n'gn'è. I s n'ocupa zà in trop, ch'i vô ogni ucaṡiòn spieghês cs'la sia la realtê, e par ste fin i s fa disperê senza tréga e senza l'impusébil pietê. Difati, u n'sarà mìga che, vlènd spieghê cun tânta preciṡiòn quèl che la realtê non la sia, nó a fasèma, int l'ùltma anèliṡi, e' stès gèst ch'e' fa chi ch'e' prôva a spieghê quèl che lì la sia? U n'è e' sbâli ch'u i stà pröpi int la dmânda in sé?
Piantèmla cun al dmândi stèrili.
L'inesistènza dla realtê la dvènta ciêra quând che agl'alucinaziôn al s ciapa. Al metafor intrapsìchichi al cröla e al s cunfònd, tradènd la su natura, pröpi, ad sèmplici metafor, e mìga ad spèc fedel dla realtê. La ment umâna, o quèl che nó a ciamèma acsè, l'è difati sôl una custruziòn ad metafor urganizêdi. Tìpic d'una metafora l'è la funziòn ad rapresentê un quèl cumè l'anàlug ad un quèl d'êtar. Niseuna metafora donca l'è la realtê. Siccòm qualsiasi cvël, ch'a i pinsèma, a pinsêi bën, l'è sôl la metafora d'un quèl d'êtar, cs'u n'vèn fura?
Mo a n'vlèma mìga smètla cun al dmândi stèrili?
E' sarèb piò piaṡévul druvê e' nöst temp a gustê la descriziòn d'un bël pranzèt da magnê o ènca sesuêl, opùr gudês dirètamènt e' pranz o e' sès o tot e du insèn o un quèl d'êtar ch'u n'um vèn in ment parchè, dop tot, a j ò ènca me al mi manì e a pèns ch'a n'um biaṡimarì trop s'sti manì al riguêrda e' mastighê de' magnê e e' degustê di sès, e a garantès, a chiunque ch'e' vaga tra sti rìgh ciuciènd e' su sens vegh, che chi magnê e chi sès a stëgh sèmpar atént a sêlzi cun un gran gost, parchè l'è pröpi in funziòn de' gost che ste gost u m'indùṡ ch'a m'i gòst d'gost.
U m pê che quest e' pòsa bastê par incù, e ènca savènd ch'l'è un'iluṡiòn opùr nö, a la piânt aquè e acsè sia, almânc pr un pô.
Roberto Quaglia
L'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tota intìra o in pêrt, la pò ësar lèta, scarghêda int e' computer, stampêda e cupiêda sènza lèmit, sôl par ûs persunêl. Tot i tèst e al ilustraziôn i è pruprietà ad Roberto Quaglia e i n' pò ësar druvê tot intìr o in pêrt sènza autorizaziôn. E' prugèt gràfic e i cumpunént gràfic ad sti pàgin i è pruprietà riservêda ad Roberto Quaglia. L'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tota intìra o in pêrt, la n' pò ësar mesa in vèndita a niseun tìtul sènza autorizaziôn prèma.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|