i soma ant l'època dle specialisassion. Al dëdzora ëd qualsëssìa cult, religios o pagan, a regna sovran ël cult dij cult, ël cult dla specialisassion.
La specialisassion a l'é indispensàbil an na società autament complessa com cola atual, na società industrial an sempe pì ràpida tecnologicisassion. A-i son sempe pì fonsion da incarné, për fé fonsioné la sempe pì complessa màchina dla società uman-a, e minca fonsion a genera prima o peui un-a o pì sot-fonsion ch'a soa vira as riproduran an na ramificassion sensa fin, almanch dal nòst atual pont ëd vista. A ocoro specialista sempe pì competent a savèj fé na sempe minor part dl'ansema dle ròbe da fé.
Sta corsa a la specialisassion a sta cambiand l'umanità vàire ëd pì ëd quant d'àutri event a l'abio cambiàla ant ij sécoj ch'a furo.
Tute le istitussion scolàstiche a persegio la produssion d'individ specialisà an quaicòs, ël che a implica ch'lor a dovran necessariament ignoré tut ël rest. La regin-a dle mercansìe che l'università a mostra, ant nòstra società, a l'é l'ilusion ëd mostré quaicòs ëd significativ. An realtà a mostra mach quaicòs d'ùtil, quand a va bin. Mai o squasi quaicòs ëd realment significativ an un sens pì ampi.
Ël savèj uman a chërss an efet con chërsenta chërsùa, s'im consentì un bisticci verbal, a na velocità superior a cola ch'a sarìa necessaria al farraginos sistema universitari për adeguesse a le neuve proprietà ch'tal savèj a assum. Ant le università a mostro docent ch'a studièro vari desenni fa lòn ch'ancora adess a mostro, e l'esplosiva chërsùa dle uman-e nossion ch'a contradistingue st'època dl'aventura uman-a a rend prest fatalment obsolete quand nen paleolìtiche le credense culturaj ëd chi, tròp ocupà a mostré an càtedra, as é dësmentià ëd continué a amprende lòn ch'ëd neuv a l'é stàit edificà an sël vej.
Le università a son donca pì che àutr atròci palestre ëd conformism, sìe ant ël passà rémot dël mej moment cultural atual, le cui a sfòrno pì che àutr idiòta programà a eseguì na cita classe ëd fonsion complesse, convint d'essse fàit na coltura, e donca paradossalment pì ignorant ëd l'ignorant ch'almanch soa ignoransa a ignora nen. Com a disse Graciàn Y Morales, ant sò célebre best seller "El Criticòn" quat sécoj fa: "Ël prim pass anvers l'ignoransa a l'é presume ëd savèj, e tanti a savrìo s'a pensèisso nen ëd savèj." E s'av basta nen Graciàn Y Morales, che dit tra nojàutri i l'hai nen la mìnima idèja ëd chi ch'a sia, i-i buto drinta Goethe, a quàidun ëd nojàutri pì familiar, ël qual nopà a disse (tra l'àutr): "Gnente a l'é pì terìbil ëd n'ignoransa ativa." Sconda M. de Montaigne, nopà, "L'ignoransa ch'as conòss, as giùdica e as condana a l'é nen n'antrega ignoransa: përchè a lo sia, a venta ch'a ignora chila midema.", e Gigi Picetti a asseriss che "Pì a chërss la conossensa coletiva pì as ridus cola individual.", antramentre Socrate, pì criptatament a sostnisìa: