‹ Index situs · Musei vestibulum · repertum restitutum
Communica:FacebookXWhatsAppTelegramLitterae
Specializatio, via regia ignorantiae (Care Maurizio Costanzo Show... epistula n.48)
epistula n.48

Loquere ut sapiens ad ignorantem et ille dicet te habere parum sensus.

EURIPIDE
















SPECIALIZATIO, VIA REGIA IGNORANTIAE

Care Maurizio Costanzo Show,

sumus in epocha specializationum. Super quemlibet cultum, religiosum vel paganum, regnat sovranus cultus cultuum, cultus specializationis.
Specializatio indispensabilis est in societate alte complexa sicut illa actuali, societate industriali in semper magis rapida technologicizatione. Sunt semper plures functiones ad incarnandas, ad faciendam functionare semper magis complexam machinam societatis humanae, et omnis functio generat prius vel posterius unam vel plures sub-functiones quae vicissim se reproducent in ramificatione sine fine, saltem ex nostro actuali puncto visus. Opus est specialistis semper magis competentibus ad sciendum facere semper minorem partem complexus rerum faciendarum.
Haec cursa ad specializationem mutat humanitatem multo magis quam alii eventus eam mutaverunt in saeculis quae fuerunt.
Omnes institutiones scholasticae persequuntur productionem individuorum specializatorum in aliquo, quod implicat quod ipsi debebunt necessario ignorare totum reliquum. Regina mercanziarum quas universitas docet, in societate nostra, est illusio docendi aliquid significativum. In realitate docet solum aliquid utile, cum bene vadit. Numquam vel fere aliquid realiter significativum in sensu ampliore.
Sapere humanum crescit enim crescenti crescita, si mihi consentitis ludum verbalem, velocitate superiore illa quae esset necessaria farraginoso systemati universitario ad se adaequandum novis proprietatibus quas tale sapere assumit. In universitatibus docent docentes qui studuerunt variis decenniis retro id quod adhuc nunc docent, et explosiva crescita humanarum notionum quae contradistinguit hanc epocham aventurae humanae reddit cito fataliter obsoletas cum non paleoliticas credentias culturales eius qui, nimis occupatus ad docendum in cathedra, se oblitus est continuare discere id quod novi aedificatum est super vetere.
Universitates sunt ergo magis quam aliud atroces palaestrae conformismi, sitae in praeterito remoto melioris momenti culturalis actualis, quae sfornant plerumque idiotas programmatos ad exequendam parvam classem functionum complexarum, convicti se fecisse sibi culturam, et ergo paradoxe magis ignorantes quam ignorans qui saltem propriam ignorantiam non ignorat. Sicut dixit Graciàn Y Morales, in celebri best seller suo "El Criticòn" quattuor saecula retro: "Primus passus versus ignorantiam est praesumere scire, et multi scirent si non putarent scire." Et si vobis non sufficit Graciàn Y Morales, qui dictum inter nos non habeo minimam ideam quis sit, ei iacio intra Goethe, aliquibus nostrum familiariorem, qui contra dixit (inter alia): "Nihil est terribilius ignorantia activa." Secundum M. de Montaigne, contra, "Ignorantia quae cognoscitur, iudicatur et condemnatur non est integra ignorantia: ut sit, oportet ut ignoret se ipsam.", et Gigi Picetti asserit quod "Quanto magis crescit cognitio collectiva tanto magis reducitur illa individualis.", dum Socrates, magis cryptice sustinebat:

""
de qua re non sum omnino concors, magis quam aliud quia nemo mihi explicavit truccum quomodo se facit ad id legendum.
Universitates construunt sic dictos eruditos, partes constituentes Magnam Machinam Saperis Humani. Tales partes progettatae sunt ad fiendos ingranaggios microscopicos Magnae Machinae, et tales fiunt. Magna Machina caeca est, quamquam in sua crescenti Mole & Complexitate. In nulla universitatum Magnae Machinae persequitur sapere pro sapere, ad construendos ergo ingranaggios (eruditos) qui explorent et comprehendant significatum complexus ingranaggiorum. Facite mihi exemplum universitatis quae constituat exceptionem, et ego vobis demonstrabo quod in errore estis, quia prorsus in impostatione statica potius quam dynamica, burocratica, fundamentaliter conservatrice cuiuslibet institutionis universitariae frontiere verae instructionis habent limitem suum et progressus mentalis se arrestat vel utcumque rallentat.
Si aliquis discit cogitare, in schola vel in universitate, non est virtute sed in despectu insegnamentorum quae recipit. Praeter formidabiles exceptiones, omnis professor non docet cogitare in se, sed cogitare sicut se.
Haec consuetudo, ex parte eius qui docet, perpetuandi proprios limites, flagellat ubique omnem categoriam scholasticam. In patheticis academiis artis non est ars quae docetur, sed scimmiottamentum praeferentiarum stilisticarum eius qui docet. Farsesca est homogeneitas productorum pittoricorum alumnorum academiae, "casualiter" in syntonia cum gustibus professorum qui cassantes eum qui divergat ab stereotypis eis caris necant automatice omnem potentialem authenticum artistam.
In tristibus scholis recitationis theatrorum stabilium vel instabilium, aspirantes actores homogeneizantur usque ad fiendos omnes grottescas fotocopias eiusdem stereotypi. Misellli et misellae, spoliati omni individualitate, revestiti solum certificato actorum et actricium, coacti sunt pro reliquo vitae suae loqui linguam Italicam cum dictione absurda, extra usum communem cuiuslibet Itali normalis et anormalis, quae reddit falsum et insupportabilem omnem gestum et verbum eorum, super palco theatrali et super scaena vitae. Actor, sive ille votatus ad transcendendam propriam singularem personalitatem ad acquirendam multitudinem, perdit contra etiam propriam. Una phrasis eius solum, et quicumque comprehendit statim quod ille est actor, id est aliquis qui ad volendum fingere esse quem non est finit contra ad videndum solum id quod est, et id est actor. Ille qui voluit fieri actor ad videndum etiam alios praeter se, finivit ad non videndum amplius nemini, ne se ipsi quidem, videns contra semper et solum in omni gestu suo actorem et nihil plus.
Si inter miliones scholarum quae in mundo exsistunt, una sola doceret comprehendere et sviluppare artem et musicam, sviluppare talenta actoris et buffoni, explorare mysteria implicationum philosophicarum positarum a physica quantica, spoliare investigationem pro comprehensione animi humani praeconceptis qui ubique professantur, se immergere in theorias Relativitatis, Informationis, Chaos, fagocitare omnem litteraturam quae revera valeat operam considerare, et facere omnes has et alias validas res contemporanee, procedens cum est casus per synthesis extremas, neglegens inutilia particularia quorum est ubique nimia abundantia, sviluppare ergo visionem magis omnicomprehensivam possibilem mirabilium mundi quam Magna Machina Saperis Humani iam continet... bene, si esset etiam solum una sola schola in mundo quae se proponeret vel adeo se adoperaret ad faciendum hoc, esset iam aliquid. Sed non est. Erit.

Roberto Quaglia





Relinque Commentarium.

Lege commentaria aliorum.

Mihi placet! Mihi placet! Mihi placet!

Index epistularum.

Tegmen.

Sed quis est Roberto Quaglia?





Opus "Care Maurizio Costanzo Show...", in suo toto vel in parte, legi, in computatrum deferri, imprimi et copiari potest sine limitibus, solum ad usum personalem. Omnes textus et illustrationes proprietas sunt Roberti Quaglia et adhiberi non possunt integre vel in parte sine auctoritate. Consilium graphicum et componentes graphicae harum paginarum proprietas reservata sunt Roberti Quaglia. Opus "Care Maurizio Costanzo Show...", in suo toto vel in parte, venum dari non potest ullo titulo sine praevia auctoritate.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.




















Communica:FacebookXWhatsAppTelegramLitterae