Pergo animadvertere quod apud te loquitur de omnibus, praeter de fictione scientifica. Ita, ad beneficium Humanitatis Italicae, cuius solite paladinus es tu magis quam multi alii, invenior contra coactus de ea loqui paulum ego. Quid est fictio scientifica? Quomodo nata est? Quando nata est? Cur nata est? Incipiamus ab initio, sive a saeculo praeterito.
In mundo occidentali, usque ad revolutionem industrialem saeculi undevicesimi, futurum societatis erat pro individuo "ambiens" quod non excitabat particulares curiositates. Progressus technologicus transformabat iam a millenniis societatem - verum est - sed sviluppus, quamquam accelerans continuo, numquam fuerat facile perceptibilis ab individuo in prima persona. In arcu vitae humanae, erant bene pauci vel adeo nulli progressus technologici et relativae transformationes vivendi cotidiani quas societas producebat. Nascebatur et senescebatur in mundo qui mutabatur nimis lente ut perveniretur ad animadvertendum quod unda mutationis prosecuta esset ultra propriam mortem. Filius sutoris discebat laborem patris ad eum deinde quodam die transmittendum proprio filio, et non erat ullum periculum quod interim aliquis alius inventaret novum systema automatizatum pro productione calceorum. Futurum technologicum non exsistebat, gradu conscientiae communis. Id quod erat, semper fuisset etiam postea. Sporadicae inventiones quae tamen, in millenniis, fecerant facere passus gigantis speciei humanae, considerabantur exceptiones miraculosae ad regulam immutabilitatis technologiae. Inventiones humanitatis, rarae in cursu vitae humanae, assimilabantur ut magia quae subito fieret possibilis, et ergo acceptabantur ut nova norma, prodigiosa meta attacta ultra quam nihil novi potest amplius inventari.
Regnum Ignoti non erat ergo situm in futuro (quod conscientia communis sibi imaginabatur fere identicum praesenti), sed alibi , in alio loco. Erat alibi, in terra longinqua, ultra confinia mundi cogniti, in Regno Caelorum et in mille aliis locis imaginariis ubi consumebantur mira aventurae et alienae vicissitudines. Imaginatio, in somniatoribus qui potentem imaginationem habebant, explorabat semper in spatio et numquam in tempore, quia admissibile erat ut locis longinquis possent correspondere ignoti contextus, (post omnia, interdum aliquis redibat ex longissimis itineribus narrans quod effective exsistebant loca omnino diversa a propriis, habitata a personis cum faciebus usibus et moribus valde diversis), sed absolute inadmissibile erat ut momentis temporalibus longinquis (in futuro, evidenter) possent correspondere contextus differentes ab illo praesenti. Ad demonstrationem totius huius consideretur tota litteratura fantastica scaturita ab humanitate per millennia: non est fere vestigium narrationum ubi alienitas contextus repraesentetur ab dislocatione actionis per axem temporis, versus futurum, dum contra abundant historiae itinerum in locis alienis quia remotis in spatio.
Hic status rerum se alteravit significanter cum revolutione industriali saeculi undevicesimi. Acceleratio sviluppi technologici causavit transformationes adeo frequentes in vita personarum, ut non amplius redderet inadmissibilem conceptum quod sviluppus technologicus potuisset in futuro transformare ulterius vitam personarum.
Reflexus huius super litteraturam fuit quod nata est fictio scientifica (Anglice, propriius: science fiction, sive litteratura scientiae ). Mary Shelley (uxor celebris poetae) hypothesizavit quod progressus in biochimica et in chirurgia quodam die consensissent regenerare in laboratorio vitam, et scripsit Frankenstein. Jules Verne, quamquam remanens ancoratus traditioni quae quaerebat alienitatem alibi, per itinera, hypothesizavit quod fuissent progressus technologici qui possibilia redderent itinera sua in locis maxime disparatis. H.G. Wells, inspiratus convictione scientifica epochae quod Mars posset hospitari vitam extraterrestrem, scripsit "Bellum mundorum", primam fabulam in qua terra invaderetur ab extraterrestribus. Anno 1926 Hugo Gernsback, in USA, fundavit primam revistam specializatam in litteratura fictionis scientificae, sed fuit solum cum irruptione John Campbell Jr., anno 1938, ad gubernationem revistae Astounding Stories, quod nova et densissima caterva scriptorum se formavit, dans initium illi quae postea vocata est "Aetas aurea Fictionis Scientificae". Recordamur, ex hac nova generatione auctorum, tria nomina quae fortasse iam audivistis: Isaac Asimov, Robert Heinlein, Arthur Clark. In hac phasi, themata dominantia historiarum facta sunt, pro prima vice, extrapolationes rigorose scientificae de futuro progressu technicae. Sconcertans explosio bombae atomicae super Hiroshima explicavit inaequivoce mundo quod futurum iam inceperat, et semper magis gens se interessavit fictioni scientificae ad conandum intellegere quomodo futurum esse potuisset.
Deinde inventata est televisio. Lectores narrativae traditionalis abandonaverunt in massa libros ad se dedicandos novo et imperituro passatempo. Sed lectores fictionis scientificae auxerunt, et ita etiam auctores.
Ab altera medietate annorum quinquaginta deinceps, et per omnes annos sexaginta, fictio scientifica intravit in novam phasim, quae vocata est "New Wave". Historiae de scientia et scientistis non amplius erant in centro attentionis. Protagonista novae fictionis scientificae facta est gens communis, quae patiebatur effectus progressuum technologicorum. Extrapolationes scriptorum non amplius limitatae erant ad puras inventiones technologicas, sed se aventurabant etiam in sociologiam et in psychologiam. Fictio scientifica creverat et maturaverat, se ditaverat. Prepotenter fecerat irruptionem in campum satira socialis.
In annis octoginta nata est motio cyberpunk, adhuc vigens, vocata etiam neuromantica (a Norman Spinrad). Personae neuromanticae, in fabulis cyberpunk sicut extra eas (motio cyberpunk enim tracimavit ex propriis aggeribus litterariis ad fiendum phaenomenon sociale), sunt saepe nova generatio rebellium technologizatorum. Effrenatus sviluppus informaticae inducit insuper ad credendum quod in futuro ipse conceptus realitatis inde possit omnino transfigurari, et extrapolationes de hac re ergo ningunt. "Realitas Virtualis" est nobis adhuc solum videogame, sed in futuro...
Fictio scientifica non se sistit hic. Nos contra ita.

Roberto Quaglia