alluditur saepe ad aliquem qui loquatur per "phrases factas", saepe adornans talem allusionem acceptione negativa. Aliquis se oblectavit ironizando de hoc, componens ex arte dialogos exclusive formatos phrasibus factis. Sed non sunt solum phrases factae.
Sunt, in primis, "verba facta". Typicum phrasis facta est quod ea se repraesentat semper aequalis vel cum minimalibus variationibus. Exempli gratia: Iuvenes hodierni non habent amplius reverentiam. Bene, ob eandem causam, omnia verba sunt "facta", quia se repraesentant semper aequalia. Quia ita est pro omnibus verbis, ei non attendimus. Aliquod incommodum surgit cum volumus intellegere aliquid quod nullum verbum exsistens possit repraesentare, exempli gratia aliquam inventionem nostram - materialem vel conceptualem. Non valentes simpliciter "repetere" solitum verbum quod includit id quod volumus dicere, invenimur in difficultate. Et si inventamus novum verbum surgit problema essendi comprehensos, quia non agitur de verbo "facto", et eo numquam audito nemo eius significatum comprehendit.
Sunt ergo verba facta, quae interdum componunt phrases factae, et deinde...?
Deinde sunt "conceptus facti". Difficiliores sunt ad identificandum, cum surgant ex complexu phrasium non necessario "factarum", et quamquam substantialiter semper aequales, non habent formam unicam et agnoscibilem. Typicum conceptus factus est evidentia quod is non surrexerit in cogitatione eius qui eum exsternat, sed quod ab eo solum resilierit, proveniens ex foris, sicut evidenter iam accidit cum phrases factae.
Terribile est, immo normale, sed omnes ratiocinamur in maxima praevalentia per conceptus facti. Cum exprimimus opinionem quam credimus nostram, repetimus fere semper id quod a plurimis aliis iam expressum est, saepe multo melius quam a nobis. Sed cur loquor de "nobis"? Mihi displicet pro "vobis", sed ego me voco extra, non quia praevalentia cogitationum mearum non sit constituta a conceptibus factis, (et ego bene scio id esse quia ita est pro omni ente humano), sed quia una pars conceptuum qui mihi in cucurbita volvuntur non sunt conceptus facti. Et facio exemplum totius huius reflexionis de conceptus facti, quam non legi vel audivi ab ulla parte et debui eam mihi cogitare totam solus.
Superbitur ergo de propriis opinionibus, sed opiniones non sunt propriae, defenduntur tenaciter propriae ideae quae non sunt propriae... sed unde veniunt omnes hae opiniones et ideae quae non sunt nostrae quamquam nobis videntur id esse et quae nos faciunt loqui per conceptus facti? Bene, eae nobis veniunt a personis cum quibus loquimur, evidenter (ita fuit ab semper), et... a televisione.
Auscultando duas personas disputare vel litigare de politica audientur, formaliter peiorati, tota illa caterva conceptus facti quos reinveniemus in quolibet programmate politico televisivo. Differentia inter unam personam et alteram se reducit ad differentem compositionem cocktail conceptus facti quos quisque hospitatur in propria mente.
Totum hoc non est particulariter negativum. Potest resultare taediosum, sed est conceptus factus satis stultum sustinere id esse negativum. conceptus facti sunt quodam sensu archetypi, et in quantum tales necessario communes magnis quantitatibus personarum. Ita functionat communicatio inter entia humana. Si non communicaremus facientes usum in maxima praevalentia conceptus facti, maxima pars vicium non valeremus absolute nos intellegere invicem.
Tamen, quisque ex milionibus et milionibus singulorum passuum in progressu culturali qui in millenniis nos duxit ad nos distinguendos semper magis ab aliis animalibus, perfectus est virtute capacitatis omnium illarum personarum quae non se contentaverunt ratiocinari per conceptus facti, et consequenter evolverunt etiam aliquos originales conceptus proprios. Non esse satisfactos cogitandi in solis terminis quamquam necessariorum conceptus facti est ergo primus passus ad contribuendum evolutioni speciei humanae.
Systematice demoliri quemcumque se subtrahat confortanti consuetudini ratiocinandi per conceptus factos, contra, significat agere in directione contraria evolutioni entis humani.
conceptus facti sunt indispensabiles, quia permittunt personis communicare ad acceptabilem gradum realitatis (quodcumque haec obscura phrasis possit significare).
Conceptus originales serviunt contra solum progressui humanitatis, ergo non sunt indispensabiles, quamquam sunt valde optabiles.
Adumbrabo tandem id quod pro me est ludibrium conceptuum: conceptus factus travestitus ut conceptus originalis. Quale patheticum suscitat in me fera et obscena ostentatio conceptus praesumpti originalis, praesumpti "novi", praesumpti "authentice proprii", praesumpti "intelligentis" vel adhuc peius "genialis", re vera evidenter "facti", sive praeconfecti, praecocti et stracocti. conceptus factus non est in se negativus. Sed fit ridiculus et patheticus cum se iactat esse id quod non est, sive conceptus novus et originalis. Ens humanum exhibet miserias suas minus dignas cum praesumit esse vel facere id quod non est et non facit.
Resumendo: phrasis facta est indubitanter quintessentia conceptus factus, sed possunt exprimi conceptus facti etiam sine recurrendo ad phrases factae. Omnes illi qui se complacent non loquendi per phrases factae, analyzent proprios conceptus ad verificandum num sint facti vel non. Si vobis molestiam dat analyzare vestros conceptus, capite ut metam illos aliorum. Conamini comprehendere quantum conceptus sit productum mentis quae eum expressit, et quantum sit contra pura repetitio argumentorum iam auditorum in omnibus salsis, ergo id quod ego voco conceptus factus.
Pro hodie totum est. Ignoscite mihi si non me attenui ad conceptus facti, et ignoscite mihi adhuc magis si contra id feci.

Roberto Quaglia