fateor me Gigi Picetti cognoscere. Natus anno 1939, Gigi Picetti habet in instanti quo scribo 55 annos, et est individuus unicus in Italia. In primis est genius-puer, et sicut semper accidit maximae parti geniorum-puerorum, paucae personae pervenerunt ad eum comprehendendum in intimis peculiaritatibus suis, et inter eas nulla persona normalis.
Gigi Picetti caelebs est («Numquam matrimonium commisi»), pauper pecuniis sed ditissimus iuvenibus venustis puellis quae amant circum eum orbitare («Non sum ego qui successum habeo cum iuvenibus, sunt iuvenes quae successum habent mecum»), et in cuius orbitam interdum coactus est penetrare («Qui iacet consentit»), semper se procul tenuit ab operibus taediosis et repetitivis («Frangar, sed non locabor»), et a variis decenniis est vulcanus in perenni eruptione idearum, aphorismorum et iocationum originalium, quas non invenietis ubi formicae irascuntur neque alibi in mundo super charta impressa. Aliquis obicit non posse esse sublimem auctorem aphorismorum eum cuius aphorismos numquam quisquam dignatus est colligere in libris praepositis? His respondeo superne pertinenti aphorismo Gigi Picetti: «Non omnes aphorismi in libris finiunt.»
Gigi Picetti intense exsistit, instante post instans, cum vasta conscientia momenti alioquin fugacis.
Natus est mortuus, longe ab omni nosocomio. Medicus diagnosit spem non esse. Muta suggestio: "Eum proicite licet." Ignorans mulier quae adsistebat matri et doctori non stetit tali sententiae. Maltractavit cadaver Gigi Picetti donec id resuscitavit. Gigi Picetti coeperat stupefacere.
Saltus spatiotemporalis!
Anno 1970 Gigi Picetti deambulat per urbem cum magno registratore in humero et pari voluminosarum auricularium in capite, jazz audiens, et transeuntes eum spectant quasi insanus esset; tempora praecucurrit inveniens sibi walk-man viginti annis ante iaponicos.
Saltus spatiotemporalis!
Anno 1977 Gigi Picetti circumit per Romam et se infiltrans in salones se miscet cum Zavattini, Moravia, Ruggero Orlando, Nicolini, Reim et Di Nola.
Saltus spatiotemporalis!
Anno 1975 durante periodo parisino suo, Gigi Picetti carpit in extremis ultima momenta vitae entium humanorum selectorum inter significantissima saeculi nostri: Jean Paul Sartre, Simone de Bovoir, Joris Yven, Michel Foucault.
Saltus spatiotemporalis!
Anno 1991, primo die Aprilis, Gigi Picetti per ludum Genuae inventat partem politicam et eam vocat PCS (PARTITO CENTRO STORICO, necnon crasis optima inter PCI et PDS). Successus est! Prima pagina "Il Secolo XIX". Articuli iterati in omnibus diariis sequentibus. Milia telephonematum inscribendorum. Articulus plena pagina in "La Repubblica". Gigi Picetti fruitur hoc opere artis modernae suo donec - ut verus artifex - de eo dissolute neglegit ut se dedicet sequenti creaturae.
Saltus spatiotemporalis!
Adhuc infans, 1950, delineat super folio quadrettato profilum autocineti monovoluminis forma bombae dimidiatae. Est Twingo, 35 annis ante.
Saltus spatiotemporalis!
Anno 1973 incidit in Dario Fo et ei contingit per tres annos actorem agere pro eo.
Saltus spatiotemporalis!
Anno 1983, ut se tegeret a subita pluvia durante itinere Mediolani, se intrudit una cum subscripto in palatium casu ubi agebatur conventus nationalis photographorum artificum. Unus post alterum photographi candidati ad praesidentiam categoriae se alternant in pulpito, parum exprimentes in lectione taediosorum sermonum suorum. Gigi Picetti se inscribit ad loquendum, improvisat impetuosa oratoria consensum excitans, et cum eum fere elegerunt praesidentem photographorum italicorum interea desiit pluere et tunc abimus, sic, simpliciter.
Saltus spatiotemporalis!
Anno 1976 decidit vocare Teatro dell'Archivolto locum entropiae ereptum, et ibi proponit, primum in urbe, praesentiam ignoti Benigni, et films cuiusdam Fassbinder.

Oscar Wilde, liberatus a duobus praecipuis defectibus suis - italicum non cognoscere et iam mortuum esse - certe cylindrum tolleret coram Gigi Picetti.

Roberto Quaglia