mi i m'adresso a ti, con atitùdin ch'a smija a chi - an d'àutri temp o an d'àutri leugh - as adressa a la divinità, o a chi - an d'àutri temp o an d'àutri leugh - as adressa al confessor o al psicanalista o al re o al president o al cap-tribù o al partì o a Satanass. I m'adresso a ti dàit che, dëdlà dle definission pì evidente, ti't peule esse considerà ël mej emblema d'n'entità ormai imprescindìbil ant la società italian-a: la Television.
I m'adresso donca a ti dand-te l'identità ch'am fa pì còmod dete. I dialogherai con ti fasend con mi midem ch'it m'ëscote, e savèj ch'a l'é nen parèj a-m dësturbrà nen, përchè an realtà i sai benissim che ti't ses nen lòn che për praticità mi i faso con mi midem ch'it sie.
Car Maurizio Costanzo Show, còs it ses, antlora? Përchè it ses important? Ma... it ses important? Beh, an Italia tùit a parlo dëspess ëd ti, e combin che la semàntica a sia n'opinion, a na conseguiss ch'it ses important. Còs it ses antlora? It ses un programa televisiv? Sensa dùbit sì. A sarìa ardimentos neghelo. Ma it ses dabon mach un programa televisiv? Se ti't fusse dabon mach un programa televisiv, an Italia as parlerìa nen parèj tant ëd ti, e ti't sarìe nen parèj important. Dòp tut, la Television italian-a (con soe sentin-e ëd programa locaj o nassionaj) a l'é për ël 99% pien-a ëd programa televisiv che a son nen ël Maurizio Costanzo Show, la vita real ëd minca un ëd nojàutri a l'é teoricament fàita për pì dël 99% da evenement ch'a son nen televisiv, e sòn maugrà ti't ocupe un pòst ëd rilev ant la ment ëd la magioransa dij sitadin italian, e it vente adritura n'entità imprescindìbil quand as pensa e as discut a propòsit ëd vàire e vàire argoment. Còs it ses, donca? A l'é lòn ch'i sercherai ëd dëscurvì an sta mia lettera, e dzurtut an cole ch'a seguiteran ant ij dì e ant ij mèis futur, visadì ant le d'àutre pàgine ëd cost contenitor.
Com it vëdde, car Maurizio Costanzo Show, mi i t'hai pijate com sìmbol për dialoghé con mi midem, almanch fin-a a quand quaidun a m'ëscotrà. I l'avrìa podù dësvërtojé ste paròle dòp l'antestassion "Car Diari..." o prima recitand un mantra religios ch'a-m duvertèissa a n'esperiensa mìstica o dòp avèj convnù con un psicanalista ël près ëd soa prestassion ëd sté a scoté ël dëspieghesse dij mè pensé.
Nopà i l'hai sernù ti.
A l'é nen un cas. A l'é na decision inevitàbil, sortìa da la comprension ëd toa modernità an confront a le d'àutre categorìe simbòliche (Pare-etern ecc.), dal riconossiment ëd l'irresistìbil valensa simbòlica ch'it l'has an pressa pijate an sen a la società italian-a.
Car Maurizio Costanzo Show, ti't ses nen na përson-a, it ses nen Maurizio Costanzo (l'uman ch'a t'ha creà e batià), it ses nen l'impiegà o ël fonsionari ch'a les ste lettere al Maurizio Costanzo Show con ël dover ëd serne, filtré, campé ant la rumenta. It ses la Divinità Moderna, ël Totem dël Vilagi, ël Sacerdòt dël Real.
A veulo nen coste - le mie - esse mach paròlon gròsse ch'a fasso efet. Ant le lettere ch'a vniran, i andagherai a font ant ij significà ch'a rassaro. Ma i lo farai nen con la pomposità academica ëd chi a l'ha ij tìtoj e le càtedre ch'a-j rendo lécita e doverosa l'ostentassion ëd pomposità academica. I sai ancora nen com i lo farai, ma i lo farai a mia manera, qualsëssìa còsa sta frase a veula dì. Daré a mie paròle a-i é n'individ sensa tìtoj academich, sensa studi sistemàtich, sensa qualsëssìa inseriment (për nen parlé d'integrassion) ant la società dël savèj, sensa na mentalità ridondanta ëd sicurësse nossionìstiche, ëd dògma religios o siientìfich. I scapo da la confortanta pràtica ëd ripërcore sempe e mach ij midem senté mentaj, ëd anmorasse dj'opinion, ch'a sio cole dj'àutri o le mie. Con j'opinion i-i pias mach flirté, chitand-je quand a mè euj a smijo vèje, nurind an efet l'opinion (pròpi parèj) che j'opinion rarament a sio quaicòs ëd sigurament autèntich, dësnò a sarìo ciamà "dat ëd fàit" e nen opinion, e j'uman a batajerìo nen ant ij dëspess patétich tentativ ëd fé prevalèj j'un-e (ëd sòlit le soe) an confront a le d'àutre (ëd sòlit cole dj'àutri).
Còs i son mi antlora?
I son, prima ëd tut, le paròle ch'a rëson-o ant la ment ëd chi ch'a les o ch'a sent lese ste righe. I son, an second leugh, l'imàgin che quaidun ëd coj ch'a leso ste righe as son fàit o as fan ëd mi. I son, an ters leugh, la soma d'imàgin e ricòrd e metàfore con la qual mi midem i comùnico mach a mi midem lòn ch'i son, i son ëstàit ant ël passà e ch'am piaserìa esse ant ël futur.
Tròp complicà? Ti't m'angane nen, car Maurizio Costanzo Show, ti't trassende la semplissità ch'it t'ambelisse ëdcò, e a-i é gnente ch'a toca le atività uman-e che ti't peule nen contnì e che ti't contniras nen. Tò ròl, central e imens, a l'é tò destin.
Ant ël moment ch'mi i m'adresso a ti, ti't më conten-e già, car Maurizio Costanzo Show, it më conten-e ëdcò sensa avèj ancora dàit a sòn pùblica espression, mandand mia imàgin e mie paròle an tute le ca italian-e. It më conten-e përchè mi i son intrà an ti con sta lettera, parèj com ël religios as gropa a sò Dé con la preghiera.
Adess ch'ël nes a l'é stabilì, car Maurizio Costanzo Show, i vado a la fin ëd sta prima lettera. Vàire d'àutre a seguiteran, con cadensa quotidian-a (real o aparenta), fin-a a quand tùit j'argoment ch'am piaserà esprime a saran ëstàit dëscità. La soma dle lettere a farà un liber. Dì apress dì it mandrai tute le lettere, e a la fin it mandrai ëdcò ël liber. Për via real e për via virtual. Për pòsta e për Internet. Un càrigh ëd significà adressà a ti e, për conossensa, a l'umanità.

Roberto Quaglia