hodie non tolero philosophos. Philosophos hodiernos. Incepi eos male tolerare in iuvene aetate, ob apparentem inutilitatem argumentorum quibus conabantur reddere cerebrum meum similius suo. Sed illo tempore nesciebam, sicut scio nunc, modo claro, praeciso et enormi qualis erat exacte monstruosus error in quo ipsi superbiunt ducere vitam suam.
Erant olim philosophi. Ipsi erant cuspis cognitionis in societate cuius pars erant. Philosophi continebant intra se totum scibile notum, sciebant id quod omnis philosophus praeteriti antea sciverat, et super tali base ipsi portabant ante integram comprehensionem humanam alterius paululi. Ipsi sciebant de physica sicut de ethica, de biologia sicut de morali et de astrophysica. Ipsi sciebant omne id quod erat sciendum quia id quod erat sciendum poterat apprehendi in arcu temporis inferiore illo durationis vitae humanae. In obscuro macrarum cognitionum quas humanitas laboriose subtrahebat Ignorantiae, ipsi brillabant in heroico gestu fiendi expressio maximae synthesis cognitionum possessarum a specie humana temporis sui.
Totum hoc fuit, et amplius non est. Ultimi centum anni historiae humanae obnubilaverunt fulgores centenarum milionum annorum evolutionis vitae super terram. Centena miliones annorum evolutionis antequam vita marina valeret conquirere terras emersas, alia centena miliones ad conquirendam illam formam de qua tam superbi imus, et nunc, ad minus centum annos ab inventione electricitatis ecce vita conquirere spatium, attingere lunam et cum suis artificialibus propaginibus vocatis sondae systema solare totum. Ecce vita se diffundere ad silicium in phaenomeno quod improprie vocamus adhuc "informatica", ecce universum phaenomenorum et idearum se facere dives sicut in tota historia vitae numquam fuerat. Ecce historia ipsius vitae emergere ex limbo ignorantiae, ecce humanitas geocentrica, antropocentrica, egocentrica se illuminare insuspectabilibus conscientiis de mirabilibus eius quod vocamus evolutionem, se perdere in abyssis temporis recavatis ex se interrogando de significato praeteriti, et spandere propriam ideam spatii versus confinia sita ad distantias vertiginosas sed non absurdas.
In hac fulgida explosione evolutionis, ecce etiam detritus fossiles ad derivam, tractati cum reverentia fossili etiam ipsa, quam ridicula. Ecce exempli gratia philosophi, inter grottescissimas manifestationes talis fossilis patheticae, quia idealiter praepositi comprehensioni eius quod contra manifeste se demonstrant omnino incapaces comprehendendi. In vetusta deriva sua, faciunt etiam inscientem sciaguratam exhibitionem miserae et obscenae caecitatis intellectualis suae.
Illi quos societas stulte se delectat vocare philosophos, non sunt philosophi. Dedidicerunt philosophiam sequentes cursum laureae in philosophia scaduto milleniis retro, incancrenierunt stoliditatem suam docentes aliis id quod sensum habuit cum cognitiones humanae erant tam paucae ut possent stivari in qualibet mente acceptabiliter dotata. Conquisiverunt verticem ridicolaggini se convincentes esse "philosophos", id est scire acceptabiliter scimmiottare conceptus quos in obscuris epochis ignorantiae authentici genii habuerunt grandiositatem - ipsi, sic! eam habuerunt! - concipiendi. Illi quos societas hodie vocat philosophos sunt in genere nihil aliud quam historici philosophiae - et differentia immanis est! Ipsi nihil aliud intellegunt praeter umbram eius quod saeculis retro genii ignorantes intellexerunt. Ipsi nihil sciunt de eo quod salientis in his ultimis decenniis humanitas incepit cogitare.
Hodie, verus philosophus non perdit tempus ad sibi procurandum titulum philosophi. Non est amplius sicut in saeculis transactis, hodie est nimis multum ad discendum! Et est nimis multum ad NON discendum. Ecce magna differentia, quam nemo in evidentiam ponit. Ramificatio scientiarum et disciplinarum talis est, moles informationum talis est, ut vita humana sit nimis brevis ad apprehendendum omne - sed non solum! Vita humana est etiam nimis "lenta" respectu incalzare novarum cognitionum! Etiam vivens in aeternum, hodie, individuus non posset UMQUAM tenere passum cum virulento proliferare novarum cognitionum, et anno post annum divarium inter id quod ipse scit et id quod posset scire augeretur progressione exponentiali.
Est epocha exaltans, nostra, eam considerantes iustis terminis. Stultitiae celebrandi eum qui se fregiat se incancrenisse super notionibus quae sensum habuerunt saeculis retro, se unit caecitas strategica eius qui quodam modo in organizatione progressus scientiae habet ruolum magni momenti. Vivimus in recenti epocha exaltationis specializationis, investigationis scientificae applicativae, investigationis scientiae finalizatae ad productionem pecuniae. Ecce cur non invenitis amplius veros philosophos ab ulla parte, cari mei, et si eos invenitis non eos agnoscitis! Quia VERUS philosophus contemporaneus non perdidit nimis multum tempus in universitatibus omogeneizantibus, in specializationibus applicativis quae eum reddant maximum peritum mundialem subfunctionis cuiusdam sub-sub-subprocedurae productivae. VERUS philosophus non perdidit substantiosam partem propriae vitae masturbando corticem super mortuis problematicis illius cumuli defunctorum et sepultorum geniorum ignorantium ex etiqueta DOC: "Plato". "Hegel". "Kant". VERUS philosophus eget vita sua ad absorbendas omnes sconvolgentes implicationes theoriae Relativitatis, Physicae Quanticae... sed non solum! Theoriae Chaos! Theoriae Catastropharum! Holismi! Mysteriorum geometriae Fractalis! Stupefacientium comprehensionum Neurologiae et Psychologiae! Theoriae Mentis Bicameralis! ...sed non solum! Mirabilium inventionum eius qui propriam mentem impiegat ad comprehendendum praesens imaginando futurum, scriptores fictionis scientificae! Profundarum relationum inter scientiam et artem, inter geometriam, mathematicam et musicam! VERUS philosophus hodie debet discere vitare se obstinari super apprehensionem cognitionum functionaliter utilium, sed idealiter irrelevantium. VERUS philosophus debet discere distinguere inter id quod est discendum et id pro quo non habet sensum ut ipse perdat tempus. VERUS philosophus debet spatiari in omnibus campis hodierni scibilis, et quia cumulus informationum mastodonticus est et crescit semper magis semper magis cito, ipse debet discere neglegere particularia, omnia particularia irrelevantia, et dare formam intra spatium mentale quod colit in se ad organizatam constellationem synthesium. Synthesis omnis campi reflexionis debet esse plastica et numquam dogmatica, susceptibilis ut stravolgatur de momento ad momentum, quia haec sunt actualia tempora evolutionis progressus humani. Suprema synthesis Weltanschauung superioris veniet ergo per se, spontanee, sicut spontaneum est totum id quod ubique ab semper surgit et accidit, quantumcumque hoc significet aliquid, quantumcumque aliquibus placeat credere aliter. Care Maurizio Costanzo Show, mihi displicet pro te, sicut mihi displicet pro me et pro Italia, sed in transmissione quae tu es non umquam vidi et auscultavi VERUM philosophum. Et tamen eorum exsistunt. Eorum cognovi diversos. Sed eos mihi debui ire quaesitum, quia contrarie superstitionibus, ipsi non id habent scriptum in fronte, nec super aliquo certificato praestampato.
Et ad terminandum cum adaequata facetia, ecce modesta recepta quae mimetizat symptomata temere: Expellite expulsores et ne inalberetis alberones!

Roberto Quaglia