intellegisne te virtualiter immortalem esse? Dico "virtualiter" ne id nimis extra modum dicam. Sed omne id quod in te accidit non evanescit accidendo, sicut accidit phaenomenis classicis. Omne instans manifestationis tuae fideliter conservatur magica procedura videoregistrationis, et non est sepultum in praeterito. Nihil nobis vetat putare ut post aliquot millennia imagines et sermones quibus constas exhibeantur in museo electronico futuri... (quid significat museum electronicum? id quod scripsi est banalitas immanis; electronica actualis est hodie sicut machina vaporis erat saeculo praeterito; post milia annorum...) ...vel potius, in museo mentali, quidquid haec inventio esse poterit. Nihil enim nobis vetat imaginari ut in imprecisato futuro omne id quod in praeterito scriptum, cantatum, sonatum, in imagines redditum est, possit directe accessibile esse menti cuiusque per solum exercitium propriae intentionis. Aliis verbis, per technicas nobis actualiter inimaginabiles (sicut inimaginabiles certe fuerunt technicae informaticae habitatoribus medii aevi), persona poterit "videre" directe in proprio cerebro quemlibet film umquam confectum, audire quamlibet cantilenam quicumque umquam cantaverit, adeo "vivere", modalitatibus nobis adhuc ignotis, eventus saeculis ante actos. Id quod dico iam nunc non est aliquid nimis extraordinarii, cum progressus in evolutione technicarum realitatis virtualis praesagire sinant inaugurationem aerae exsistentiae etiam integre fictae iam pro initio proximi saeculi, id est post minus quam decennium. Quia in historia humana realitas semper superavit effrenatissimam phantasiarum, inde argui posset quamlibet hypothesim mens humana imaginari possit pro futuro speciei nostrae, dummodo non in totali contrasto cum evidentissimis legum naturae, destinatam esse non solum ad avverandum, sed adeo ad superandum ab eventibus realibus.
Est haec cogitatio revera intrigans, care Maurizio Costanzo Show. Solum in hoc saeculo turmae scriptorum entusiasmant ad scribendum de eo quod futurum offeret humanitati. Erraverunt, saeculis et saeculis praeteritis, omnes doctissimae personae, numquam praevidentes futurum substantialiter diversum a praesenti suo. Errabuntne ergo etiam omnes scriptores scientiae fictae contemporanei, et etiam ipsi, sicut praedecessores sui, per defectum? Eorum iam per se mirabiles et incredibiles historiae, superabunturne a realitate adhuc magis hallucinante? Si logica non est opinio, ita erit, quamquam mens nostra naturaliter opponitur huic hypothesi, non accipiens ut alicubi (in hoc casu in "futuro") possint esse incognita quae ea non possit sub proprio controllo habere.
Es ergo virtualiter immortalis, care Maurizio Costanzo Show. Id quod in te dicitur resonabit interdum, hic et illic, in mentibus individuorum qui adhuc nasci debent. Sicut ad nos perveniunt confusae et acceleratae imagines albae et nigrae primorum filmorum initii saeculi, hirtae protagonistis qui diu cessaverunt esse, faciet aliquando teneritudinem vel alias sensationes alicui factum spectandi bidimensionales sequentias transmissionum tuarum, audiendi personas quae vixerunt in te revivere illas quae apparebunt ut absurdae et superatae conversationes eorum.
Est aliquid supernaturalis in toto hoc. Nihil quod in te accidat evanescit. "Verba volant" dicebatur olim. Per millennia, verba non reliquerunt vestigia. Neque gestus. Omnia evanescebant accidendo. Ab nunc, quod ad te attinet, non amplius ita erit. Omne verbum turpe sgarbi mansit, repropositibile in infinitum, iudicabile et reiudicabile usque ad finem temporum vel Hominis vel supportorum ubi tu, Maurizio Costanzo Show, es et eris registratus. Omnis manifestatio pulchritudinis, in te et in transmissione tua, non fuit effimera, exsistit adhuc, et se manifestabit cum eam revocabimus modo opportuno. Pro nunc modus opportunus est eam iterum in undam mittere, vel revidere cassettam registratam. Aliquando, ut iam dictum, sufficere poterit sola propria intentio. Accedetur ad memorias audiovisivas collectivas conatibus mentalibus affinibus illis quos nos normaliter iam omnibus diebus adhibemus ad recordandum id quod scimus. Pro illo tempore, instructio erit fortasse omnino avulsa a libris, qui in forma hodierna utcumque non amplius exsistent. (In primis quia non amplius exsistet charta. Charta enim fit ex arboribus et in cursu proximi saeculi Humanitas dabit probabiliter fundum ultimis reservis silvarum quae hodie adhuc resistunt et omne genus arboris evanescet in perpetuum ex terra et cum eo charta. Secundo loco charta librorum actualiter exsistentium sponte se decomposuerit, quia ita facit charta: exspectat aliquid ut aliquis eam legat, deinde discrete se decomponit post paucas centenas annorum ad summum, evanescens una cum verbis inquilinis suis.) Cultura constabit in capacitate inveniendi, in immenso database totius scibilis digitalizati (vel aliter registrati), informationes, imagines et correlationes documentorum. Scibile digitalizatum (ut mihi nunc placet id vocare), erit quodam sensu ambitus mentalis, ambitus immensus et complexus. Differentia inter ignorantem et personam cultam dabitur a meliore vel peiore acquisitione technicarum necessariarum ad se expediendum in eo. Intelligentiores discent technicas magis complexas. Erit, illa de qua nunc confuse phantasticamus, inevitabiliter exsistentia mere mentalis. Hoc non erit utcumque ullo modo damnum. Id quod nobis accidet vel nobis videbitur accidere, nobis videbitur ad omnes effectus reale et ergo de facto erit. Etiam morbi et mors erunt proh dolor reales quamquam non sint. Id quod cerebrum firmiter convictum est sibi accidere, re vera ei accidit, inclusa morte (dura lex, sed lex psychosomaticae). Sed commoda huius societatis mentalis venturae erunt eclatantia: ens humanum transcendet pro enesima vice proprios limites priores, servans proprias passiones, propria vitia animalia et taras geneticas inquadratas in novo sophisticatissimo systemate quod in imaginatione nostra nunc confuse apparet ut impossibile et mysteriosum (sicut impossibile et mysteriosum appareret actuale systema vitae nostrae Homini Medievali), sed quod Hominibus et Mulieribus futuri apparebit simpliciter - sicut semper fuit post omnem gradum evolutionis - normale, scontatum, et etiam taediosum. Care Maurizio Costanzo Show, oratio mea hodierna coram te finita est. Remitte conceptus meos posteris vel non et ita sit.

Roberto Quaglia