Roberto; Τι πράμα είναι αυτό;

Το 1962 ο Roberto Quaglia ήρθε σε αυτόν τον κόσμο και δεν κατάφερε πια να επιστρέψει στον άλλο. Αποφάσισε τότε να εγκλιματιστεί.
Πρώτα μεγάλωσε, τεντωμένος προς τις διαστάσεις και ύστερα προς τις σημερινές του μορφές, χωρίς να παραλείψει να απαλλαγεί από όλα εκείνα τα μαλλιά που δεν του χρειάζονταν. Αφού κατέλαβε τον χώρο που ο ίδιος καταλάμβανε, αντιμετώπισε τον χρόνο που κυλούσε πάνω του. Ως υπολείμματα της χωροχρονικής του παραμονής βρίσκουμε κόμικς, ερευνητικές φωτογραφίες, , γραμμένο χαρτί, και αξιόλογα κατάλοιπα οργανικών καταλοίπων. Μόνο όμως όταν πάρα πολλοί άρχισαν κυρίως να τον διαβάζουν, κατάλαβε ότι ήταν κυρίως ένας συγγραφέας που είχε κυρίως πειστεί ότι ήταν. Από εκείνη τη στιγμή, με συνέπεια, έχει κυρίως γράψει, ξεχνώντας, στις πιο εμμονικές στιγμές, ακόμη και να ζει, καταφέρνοντας ωστόσο να επιβιώνει εξίσου. Παρότι είναι ακόμη σχετικά λίγο γνωστός στην Ιταλία, ο Roberto Quaglia είναι σήμερα ένας από τους πιο πρωτότυπα εικονοκλαστικούς συγγραφείς που κυκλοφορούν. Τα πολυάριθμα γραπτά του (τέσσερα και κάτι μυθιστορήματα, σαράντα διηγήματα, δέκα κωμωδίες, δύο συλλογές δοκιμίων, ένας εκκωφαντικός τόμος 500 σελίδων για την 11η Σεπτεμβρίου, κ.λπ.), παραδόξως (αλλά όχι και τόσο...) σε μεγάλο μέρος ανέκδοτα στην Ιταλία, είναι αντίθετα μεταφρασμένα σε διάφορες γλώσσες και εκδομένα στις λεγόμενες ξένες χώρες σε μεγάλα τιράζ και με σημαντική επιτυχία. Το τελευταίο έργο του Roberto είναι ένα απίστευτο βιβλίο γραμμένο μαζί με τον Βρετανό συγγραφέα Ian Watson. Ορισμένα διηγήματα αυτού του βιβλίου έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και ανθολογίες σε Καναδά, ΗΠΑ και Ιταλία. Άλλα έχουν εμφανιστεί σε διαδικτυακά περιοδικά.

Σε αρκετούς λογοτεχνικούς κύκλους, τα κείμενά του έχουν γίνει, παραδόξως, αντικείμενο λατρείας. Είναι γνωστές επίσης πολλές περιπτώσεις όπου εκείνος που αναγκάστηκε να γίνει αντικείμενο λατρείας, κατ' απαίτηση του λαού, ήταν ο ίδιος ο Roberto Quaglia. Το μυστήριο συνεχίζεται...

Παρεμπιπτόντως , στο πέρασμα από τη δεκαετία του '80 στη δεκαετία του '90 διηύθυνε την Panteca της Γένοβας. Για τους φετιχιστές των τυπικοτήτων, αναφέρουμε ότι από το 1995 έως το 1997, ως συνέπεια μιας σουρεαλιστικής προεκλογικής εκστρατείας βρέθηκε να είναι επιπλέον και Δημοτικός Σύμβουλος στη Γένοβα, μια εμπειρία ενδιαφέρουσα και από ανθρωπολογική άποψη. Από το 2002 είναι αντιπρόεδρος τηςESFS (European Science Fiction Society)

Όλα αυτά είναι απλώς ένα παράδειγμα.

Όπως ο Χριστόφορος Κολόμβος, ο Roberto Quaglia ξεφυτρώνει από τη Γένοβα, όπου υπήρξε μπάρμαν και Δημοτικός Σύμβουλος πριν γίνει εξερευνητής, στη δική του περίπτωση της Ανατολικής Ευρώπης και του Σουρεαλισμού. Τώρα το σπίτι του είναι το Βουκουρέστι. Πολλές φορές ο Robert Sheckley έζησε με τον Roberto στην Ιταλία και στη Ρουμανία, και μέσα στη μεγάλη, παλιά και λευκή Mercedes του Roberto, γράφοντας μάλιστα και έναν πρόλογο στο σουρεαλιστικό και σατιρικό διπλό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Bread, Butter and Paradoxine (εκδόθηκε στα αγγλικά από τη Delos international). Ο Roberto και ο Ian άρχισαν αρχικά να συνεργάζονται σε μια σειρά διηγημάτων «My Beloved» σε ένα μυστηριωδώς άδειο ξενοδοχείο, πάνω σε έναν δασωμένο λόφο κοντά στα σύνορα Ουγγαρίας και Σλοβακίας, το 2003. Πρώην βραβευμένος φωτογράφος, ο Roberto συνεχίζει να τραβά χιλιάδες φωτογραφίες. Ο θείος του ζει στο Μόναχο, οπότε πρέπει να του μιλάει γερμανικά· όμως η εκμάθηση των ρουμανικών κατέστρεψε τα γαλλικά του Roberto, οπότε είναι καλό που δεν έχει κανέναν θείο στο Παρίσι.

Ο Roberto Quaglia από τη Γένοβα ζει συνήθως στο Βουκουρέστι μιλώντας ρουμανικά, αν και τώρα ξέρει επίσης να μιμείται τα ρωσικά αρκετά καλά ώστε να πείθει τους Ρώσους ότι πράγματι μιλάει ρωσικά. Κατά συνέπεια, πόζαρε πρόσφατα για τη ρωσική έκδοση του Penthouse. Ο θαυμασμός για τον Bob Sheckley είναι ο λόγος για τον οποίο ο Roberto κάλεσε τον Sheckley στην Ιταλία, για να τον γυρίζει στη συνέχεια ανά την Ευρώπη για αρκετά χρόνια με τη μεγάλη λευκή Mercedes του με την επιγραφή www.surreal.info μέχρι που τα γράμματα ξεκόλλησαν από το πίσω τζάμι. Πρώην μπάρμαν, βραβευμένος φωτογράφος και κάποτε σουρεαλιστής Δημοτικός Σύμβουλος της Γένοβας, ο Roberto είναι ο συγγραφέας του ξεκαρδιστικού διπλού μυθιστορήματος Bread, Butter and Paradoxine διαθέσιμου στα αγγλικά – και επιπλέον είναι Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Επιστημονικής Φαντασίας (ESFS), η οποία προεδρεύει των Eurocon που διοργανώνονται σε διάφορες χώρες, όπως πρόσφατα στη Βουλγαρία και στην Ουκρανία, και το 2007 στη Δανία. Ο Roberto και ο Ian άρχισαν να γράφουν ιστορίες μαζί σε ένα παράξενα έρημο ξενοδοχείο μέσα σε ένα λοφώδες δάσος κοντά στα ουγγροσλοβακικά σύνορα το 2003, και τώρα υπάρχει ένα ολόκληρο βιβλίο, The Beloved of My Beloved, που αναζητά διακαώς έναν θαρραλέο και τρελό εκδότη. Άλλα διηγήματα αυτού του σχεδιαζόμενου τόμου βρίσκονται στο Helix, Clarkesworld και Flurb. Ένα βρίσκεται στο Lust for Life και ένα άλλο στο Weird Tales και στο Robot.