l'é l'Alessandro Testa ch'l'é in mé ch'al scrivrà äli parål ch'i gnaràn drî, parché un âbil trócch al m consént d'acêder direttamänt ali prozedûr d'elaboraziån dal så zarvèl.
A v scrîv int la molteplice vèsta dl'idolâtra ch'al s acòsta ómilmänt al så totem, locupletänd la så stålta consapevolèza con i iluṡôri vantâg̈ ch'sta sóplica cartâcea la purtarévv ala så consapevolèza televiṡivamänt minusabiänt, nunchè sätta äli spòli mentitréssi dal compiladåur merzenèri ed centón iletrè a ûṡ ed manichén osobuchívor impalè int la stålida adoraziån di så polsén inamidè; vieppió a m mänt memôria fotostâtica dal cantåur dal pastézz e dal gorgonzôla ch'al ranzidéss dscurdè in stantî credänz meneghén'ni, l'inarivâbil doloränt Carlo Emilio; e manc ed tótt a m diciâr al våster ómil sêruv e spetatåur Alessandro Testa.
Che la natûra dl'improvviṡaziån, dla lodè e vituperè improvviṡaziån ch'la infarzéss äli dòti ṡbrodolànti disertaziån di eṡàngv fiû dal De Sanctis, di epígon d'un Getto rinvardé int al pâlid anguicrinît ed Ferrara la séppa matêria ignåta ai pió, a magiåur ragiån in un månnd ch'al s prostra adorànt al fetézzi dl'iperspezializaziån e dla cgnusänza superscientéfica, che la natûra dl'improvviṡaziån, a V diṡêva, la żèṡa int al pió complêt abandån soverchè dal strapotair dla Fårmula, dal Palinsèst, int l'estrêma anâlisi dla pretaiṡa tótta alfierièna ed poséder un significànt par ògni significhè, la inverarévv al dòmma hegelièn dal "tótt quall ch'l'é reèl..." e acsé vî diṡänd; mo che drî a sta pretaiṡa ed domêni in vatta a l'univêrs månnd, sta volontè ed potänza znéna znéna, pió sémil al "volli, volli, fortissimamente volli" dl'adúltero fólv ch'brîṡa a l'infantîl stupåur dal mît superòm as scónda una sostanzièl incomprensiån dla natûra däli cås l'é una notézzia ch'l'à avó scèrsa circolaziån int l'ûltum pèra ed sêcol, fâta fårsi eceziån par påch Untermenschen naigher praticànt al strétt e inagêvvol sentîr dal blues.
Aséstum adès, multipotänt totem ch't aspêrż in vatta al påpol inzipiänt äli tå catådiche benediziån gnåstiche, fa sé che col sânt auṡéli dla tå sapiänza procedänt in ónich, ininterròt eflóvi da chl'Ón al cui nómm quadrisélabo la mî längua profâna an é dègna ed mentovèr, la mî scienza limitè e pecatréssa la påsa aténżer a una sciantén'na ed cla lûṡ ch'da l'eternitè la promâna dal'ónica fånt, dal'ónich bän, dal'ónich vaslén ed ògni cgnusänza afinché la mî längua e al mî terminèl i påsen ardîr ed captèr par la Så magiåur glòria una sciantén'na ed veritè da donèr, nåvel Prometeo, ai tå fiû ch'i żèṡen int l'oscuritè. Acsé séppa.
A un zêrt pónt, dâg mé, chi t ariva? Un spilungån con almänc trî pèlum ed còl, dâg mé, ón ch'al sustén ch'quall ch'as vadd l'é tótta una fandònia, e cås dal gêner.
Quall lé al dîṡ ch'quall ch'a vdän, sânta polänta, an é mégga vaira mo l'é tótta un'imaginaziån di ûć, o cås acsé. Cås da an crédder brîṡa, dâg mé.
Mo csa gh intra quasst con l'improvviṡaziån, a dirî vuèter, mî znén amîgh? Csa gh intra la natûra dla realtè con un secondèri procedimänt artéstich mo csa dâg artéstich da pantomîma, da avanspetâcol, da zérco!
Mäntr al fiål ed sti tänp iluminè e progresîv al rimâstega in pultråna concèt uramâi convolût in bòli d'enżim ch'bèle da tänp i an esplichè la så länta anc s'inarestâbil åpera digestîva degradänd ògni cåsa in un'opâca pâpa maleodorànta ch'èter an aspèta ch'd'èser espólsa par i orifézzi che la natûra, matrégna mo sapiänta, l'à predispåst aconciamänt ala biṡåggna, èter, manc sedentèri, al s acénż a estrèr dal magma infårme dl'indeterminè, nåvel demiûrg, la Splendänt Gèma dal Nåv.
Mo che gèma-splendänt-dal-nåv la srévv, s'la fóss bèle cgnusó?
Al sèlta dånca ala tå perspicâz cusiänza, amîgh letåur, cme ògni åpera ed vaira scupêrta la séppa possébbil såul atravêrs al nåbil strumänt dl'improvviṡaziån.
Ricèta par una bôna improvviṡaziån:
1) Ògni vôlta ch't tråv quèl ch'at pèr dèggn d'èser tgnó, abandånel sóbbit.
2) Diffîda ed tótt quall ch'al rîṡ ala prémma
3) Diffîda ed tótt quall ch'an rîṡ brîṡa ala prémma
4) An ai é gióst
5) An ai é ṡbaglè
6) Quand an sè cme fèr, improvîṡa
S't mantgnarè la tå câlma quand tótt datåren a té i l avràn pêrsa
S't azetarè la riuscé e al falimänt däli tå improvviṡaziån con al stàss surîṡ in vatta ai lâver
S'una vôlta terminè la tå improvviṡaziån an la tesaurizarè brîṡa, scurdàndla par getèrt in un nåv lavurîr
Alåra, fiål, t srè un improvviṡatåur.

Alessandro Testa